Legislator Case Law & Legislation
I NO 76/21 AI generated

I NO 76/21 · Sąd Najwyższy

Case Number I NO 76/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Pismem z 8 listopada 2021 r. M. S. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 października 2021 r. w sprawie o sygn. akt I NSP 170/21. Skarżący wniósł o uchylenie, bądź uzupełnienie postanowienia i uwzględnienie próśb jakie wniósł w zaskarżonej sprawie. Ponadto zażądał sprostowania podstaw prawnych lub podania faktycznych, a także podania kwot, jakimi obciążono Skarb Państwa, wnosząc także o zwrot kosztów. Następnie zażądał wskazania „powodu, czy pozytywnego celu” dla – jego zdaniem – „tak wielkiego zaangażowania w budowanie sprzeczności oraz ograniczania zainteresowań, co najwyżej do zliczania liczby powtórzeń” próśb, czy uzasadnień Skarżącego.

Legislator headnote

AI generated

art. 426 § 1 k.p.k, art. 426 § 2 k.p.k, art. 430 § 1 k.p.k; I NO 76/21 · Sąd Najwyższy: Pismem z 8 listopada 2021 r. M. S. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 października 2021 r. w sprawie o sygn. akt I NSP 170/21. Skarżący wniósł o uchylenie, bądź uzupełnienie postanowienia i uwzględnienie próśb jakie wniósł w zaskarżonej sprawie. Ponadto zażądał sprostowania podstaw prawnych lub podania faktycznych, a także podania kwot, jakimi obciążono Skarb Państwa, wnosząc także o zwrot kosztów. Następnie zażądał wskazania „powodu, czy pozytywnego celu” dla – jego zdaniem – „tak wielkiego zaangażowania w budowanie sprzeczności oraz ograniczania zainteresowań, co najwyżej do zliczania liczby powtórzeń” próśb, czy uzasadnień Skarżącego.

Keywords

AI generated
extension of proceedings amendment of the claim complexity of proceedings prorogation of jurisdiction aggravation of pre-existing condition untimely request for extension

Cited Legislation

AI generated
art. 426 § 1 k.p.k
Zażalenie wobec jego niedopuszczalności z mocy ustawy, należało pozostawić bez rozpoznania.Zgodnie z art. 426 § 1 k.p.k.
art. 426 § 2 k.p.k
Nie sposób upatrywać tej podstawy w treści art. 426 § 2 k.p.k.
art. 430 § 1 k.p.k

Cited Case Law

AI generated
AI generated
I NSP 53/23
R. (dalej: skarżąca) osobiście złożyła z dniem 13 lutego 2023 r. do Sądu Najwyższego skargę na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. z dnia 8 grudnia 2017 r., Dz.U. 2018, poz. 75 z późn. zm., dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), domagając się, między innymi, stwierdzenia przewlekłości postępowania przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku w sprawie ze skargi z dnia 15 listopada 2022 r. oraz zasądzenia od Skarbu Państwa na jej rzecz kwoty 20 000 zł.
I NO 46/22
Pismem z 1 marca 2022 r. M. S. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 lutego 2022 r., w sprawie o sygn. akt I NSP 21/22. Skarżący wniósł o uchylenie, bądź uzupełnienie postanowienia i uwzględnienie próśb jakie wniósł w zaskarżonej sprawie. Ponadto zażądał podania podstaw faktycznych, prawnych i logicznych zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz wniósł o zwrot kosztów. Postanowieniem z dnia 9 lutego 2022 r., w sprawie o sygn. akt I NSP 21/22 Sąd Najwyższy odrzucił skargę M. S. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w […] w sprawie o sygn.
I NZ 32/23
Postanowieniem z 11 maja 2023 r., I NSP 105/23, Sąd Najwyższy odrzucił skargę M.
I NO 77/21
Pismem z 8 listopada 2021 r.
I NSP 6/20
W dniu 1 stycznia 2020 r. R. B. wniósł skargę na przewlekłość postępowania w sprawie NSP 111/19, które toczyło się przed Sądem Najwyższym. W treści skargi domagał się zobowiązania Sądu Najwyższego do „złożenia do akt dowodów umocowania na urzędzie sędziego, jak tego wymaga art. 179 Konstytucji, osób podających się za sędziów, na okoliczność nieistnienia” oraz „dowodów umocowania przez Naród do wykonywania władzy sądowniczej, jak tego wymaga art. 4 ust. 2 Konstytucji, osób podających się za sędziów, na okoliczność nieistnienia”. Oprócz tego R. B. domagał się „zorganizowania Sądu Najwyższego zgodnie z Konstytucją i ustawami”, a także stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie i przyznania na jego rzecz kwoty 20.000 zł tytułem zadośćuczynienia.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I NO 76/21 POSTANOWIENIE Dnia 26 stycznia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Demendecki (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Krzysztof Wiak‎SSN Leszek Bosek w sprawie ze skargi M. S.na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki‎w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w […] w sprawie o sygn. akt II S […], po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej‎i Spraw Publicznych w dniu 26 stycznia 2022 r., zażalenia M. S. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 października 2021 r. w sprawie o sygn. akt I NSP 170/21, zażalenie pozostawia bez rozpoznania.

UZASADNIENIE

Pismem z 8 listopada 2021 r. M. S. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 października 2021 r. w sprawie o sygn. akt I NSP 170/21. Skarżący wniósł o uchylenie, bądź uzupełnienie postanowienia i uwzględnienie próśb jakie wniósł w zaskarżonej sprawie. Ponadto zażądał sprostowania podstaw prawnych lub podania faktycznych, a także podania kwot, jakimi obciążono Skarb Państwa, wnosząc także o zwrot kosztów. Następnie zażądał wskazania „powodu, czy pozytywnego celu” dla – jego zdaniem – „tak wielkiego zaangażowania w budowanie sprzeczności oraz ograniczania zainteresowań, co najwyżej do zliczania liczby powtórzeń” próśb, czy uzasadnień Skarżącego.

Postanowieniem z dnia 12 października 2021 r. w sprawie o sygn. akt I NSP 170/21 Sąd Najwyższy pozostawił bez rozpoznania skargę M. S. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. akt I NSP 113/21, której przedmiotem była skarga M. S. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w […] w sprawie o sygn. akt II S […].

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie wobec jego niedopuszczalności z mocy ustawy, należało pozostawić bez rozpoznania.Zgodnie z art. 426 § 1 k.p.k. od orzeczeń sądu odwoławczego oraz od orzeczeń wydanych przez Sąd Najwyższy nie przysługuje środek odwoławczy, chyba że ustawa stanowi inaczej.W Kodeksie postępowania karnego brak podstawy prawnej do zaskarżenia postanowienia Sądu Najwyższego w przedmiocie skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Nie sposób upatrywać tej podstawy w treści art. 426 § 2 k.p.k. Nie znajduje się ona także w ustawie z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j.

Dz.U. 2018, poz. 75, dalej: ustawa o skardze na przewlekłość postępowania). Ponadto, dodać należy, że Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 23 marca 2006 r., III SPZP 3/05 (OSNP 2006 nr 21 22, poz. 341) stwierdził, że na postanowienie w przedmiocie przewlekłości postępowania zażalenie nie przysługuje i postanowił o nadaniu uchwale mocy zasady prawnej. Nie ma żadnych podstaw do odejścia od tej linii orzeczniczej, co więcej jest ona konsekwentnie podtrzymywana (postanowienia Sądu Najwyższego z: 21 lipca 2006 r., III CZ 42/06, OSN ZD 2008/1/2; 12 października 2007 r., I CNP 55/07).Nie jest zatem możliwe uchylenie, uzupełnienie, ani zmiana postanowienia, jak i uwzględnienie wniesionych wcześniej w zaskarżonej sprawie próśb, w tym także żądania zwrotu kosztów procesu.Trzeba również podkreślić, że w ramach żadnego z postępowań Sąd Najwyższy nie pełni funkcji informacyjnej, w tym polegającej na uszczegóławianiu treści zapadłych już orzeczeń.Na koniec należy jeszcze wskazać, iż Sąd Najwyższy wydaje rozstrzygnięcia w oparciu o obowiązujące przepisy prawne, wobec czego treść orzeczeń nie jest zależna od ilości wnoszonych przez Skarżącego środków.Tym samym, wobec dyspozycji art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 426 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia.