Legislator Case Law & Legislation
I NKRS 2/25 AI generated

I NKRS 2/25 · Sąd Najwyższy

Case Number I NKRS 2/25
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Krajowa Rada Sądownictwa (dalej również: „KRS” lub „Rada”) uchwałą nr [...]1 z dnia [...] 2024 r. nie przedstawiła wniosku o powołanie X. Y. (dalej również: „odwołujący się”) do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego sądu apelacyjnego w Sądzie Apelacyjnym w Gdańsku, ogłoszonym w Monitorze Polskim z 2023 r., poz. 453.Pismami z 1 i 10 lutego 2024 r. odwołujący się wniósł o reasumpcję głosowania nad jego kandydaturą oraz wskazał na nowe, w jego ocenie, okoliczności w sprawie, w której Rada podjęła uchwałę nr [...]1.

Legislator headnote

AI generated

art. 60 Konstytucji, art. 871 k.p.c, art. 3984 § 1 k.p.c, art. 3986 § 2 k.p.c, art. 3986 § 3 k.p.c, art. 3983 k.p.c; I NKRS 2/25 · Sąd Najwyższy: Niezgódka-Medek, Komentarz do art. 44, (w:) M. Niezgódka-Medek, R. Pęk, Krajowa Rada Sądownictwa. Komentarz, LEX 2013, teza 11; M. Dębska, Ustawa o Krajowej Radzie Sądownictwa. Komentarz, LEX 2013, komentarz do art. 44).Przekładając to na realia niniejszej sprawy zauważyć należy, że odwołanie wywiedzione przez X. Y. nie spełnia wymogów przewidzianych dla tego typu środka zaskarżenia. Przede wszystkim zauważyć należy, że odwołujący się określił jedynie zakres zaskarżenia, nie dopełnił zaś obowiązku określenia zakresu żądanego uchylenia uchwały Rady.

Keywords

AI generated
reopening of proceedings recusal of public prosecutors reconsideration withdrawal of legal petition re-election of public officials procedural objections

Cited Legislation

AI generated
art. 60 Konstytucji
art. 871 k.p.c
3 u.KRS do postępowania przed Sądem Najwyższym stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 871 k.p.c.
art. 3984 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c.
art. 3986 § 2 k.p.c
wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany.Stosownie do art. 3986 § 2 k.p.c., sąd drugiej instancji odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu, skargę niespełniającą wymagań określonych w art.
art. 3986 § 3 k.p.c
Jest to wada konstrukcyjna skutkująca jego odrzuceniem a limine.Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd Najwyższy odrzucił odwołanie na zasadzie art. 3986 § 3 k.p.c.
art. 3983 k.p.c
AI generated
I NKRS 99/21
I.Pismem z 6 lipca 2021 r. (data wpływu do Biura Krajowej Rady Sądownictwa) K.H. (dalej również: Odwołujący się albo Skarżący) wniósł odwołanie od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa nr (…)/2021 z 12 maja 2021 r. w przedmiocie przedstawienia wniosku o powołanie do pełnienia urzędu na trzy z sześciu stanowisk sędziego sądu apelacyjnego w Sądzie Apelacyjnym w (…), ogłoszonych w Monitorze Polskim z 2018 r., poz. 1085, zaskarżając tę uchwałę w całości. Przedstawił następujące zarzuty:1) naruszenie przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na wynik sprawy (art. 3983 § 1 pkt 2 w zw. z art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c. w zw. z art. 44 ust. 3 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa, t.j.
I NKRS 101/21
Uchwałą nr […] z 22 czerwca 2021 r.
I NKRS 12/22
I.I.1. A. S. (dalej również: Skarżący) wniósł odwołanie od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa (dalej również: Rada albo KRS) z 2 grudnia 2021 r. nr […], zaskarżając tę uchwałę w całości.Zaskarżonej uchwale zarzucił naruszenie:1) art. 10 i 187 Konstytucji w zw. z art. 2, art. 32 i art. 60 Konstytucji w zw. z art. 47 i 48 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej w zw. z art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności – poprzez przełamanie zasady trójpodziału i równoważenia się władz ustawodawczej, wykonawczej i sądowniczej, związane z powierzeniem opiniowania kandydatur na stanowiska sędziowskie Krajowej Radzie Sądownictwa wyłonionej z naruszeniem art. 187 Konstytucji, a to wobec ustawowego usunięcia prawa sędziów do mianowania i wyboru sędziów członków Krajowej Rady Sądownictwa, na skutek których to zmian władza ustawodawcza i wykonawcza osiągnęły decydujący wpływ na skład Rady i rekomendacja kandydatów do powołania na stanowisko sędziego – warunek sine qua non powołania przez Prezydenta RP – została powierzona organowi, który nie ma wystarczających gwarancji niezależności od władzy ustawodawczej i wykonawczej;2) art. 2, art. 32 i art. 60 Konstytucji oraz art. 33 ust. 1 i art. 35 ust. 2 ustawy z 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa – poprzez niezastosowanie przy ocenie kandydatów na stanowiska sędziego sądu apelacyjnego w Sądzie Apelacyjnym w Katowicach reguł i kryteriów awansu, które odpowiadałyby zasadom ochrony zaufania obywatela do państwa, równego dostępu do służby publicznej, jednakowych szans każdego obywatela w ubieganiu się o pełnienie funkcji publicznej, równego traktowania, zakazowi dyskryminacji oraz zasadom demokratycznego państwa prawa urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej, jak również poprzez fundamentalny brak wyjaśnienia istoty decyzji Rady w zakresie, w jakim ponownie uznała kandydaturę Skarżącego za niegodną rekomendowania;3) naruszenie przy kolejnym rozpoznaniu sprawy art. 39820 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. – poprzez pominięcie wykładających przepisy postępowania uwag i wiążących Radę wytycznych co do dalszego postępowania zawartych w wyroku Sądu Najwyższego z 29 lipca 2019 r., I NO 89/19 i w wyroku Sądu Najwyższego z 9 grudnia 2020 r., I NO 125/20.Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej uchwały i przekazanie sprawy Krajowej Radzie Sądownictwa do ponownego rozpoznania.Jednocześnie wniósł o przedstawienie sprawy do rozpoznania składowi Sądu Najwyższego, złożonemu z sędziów Sądu Najwyższego, powołanych do pełnienia urzędu po przeprowadzeniu procedury nominacyjnej obowiązującej przed zmianami dokonanymi ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa, czyli o wyłączenie od jej rozpoznawania sędziów powołanych po przeprowadzeniu postępowania ukształtowanego ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa.
I NKRS 102/21
Krajowa Rada Sądownictwa uchwałą nr […] z 22 czerwca 2021 r.
I NKRS 99/22
Krajowa Rada Sądownictwa (dalej także: „Rada” lub „KRS”) uchwałą Nr […] z dnia 30 sierpnia 2022 r.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I NKRS 2/25 POSTANOWIENIE Dnia 6 marca 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Oktawian Nawrot w sprawie z odwołania X. Y. od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa Nr [...] z dnia [...] 2024 r.,‎w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych ‎w dniu 6 marca 2025 r., odrzuca odwołanie.

UZASADNIENIE

Krajowa Rada Sądownictwa (dalej również: „KRS” lub „Rada”) uchwałą nr [...]1 z dnia [...] 2024 r. nie przedstawiła wniosku o powołanie X. Y. (dalej również: „odwołujący się”) do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego sądu apelacyjnego w Sądzie Apelacyjnym w Gdańsku, ogłoszonym w Monitorze Polskim z 2023 r., poz. 453.Pismami z 1 i 10 lutego 2024 r. odwołujący się wniósł o reasumpcję głosowania nad jego kandydaturą oraz wskazał na nowe, w jego ocenie, okoliczności w sprawie, w której Rada podjęła uchwałę nr [...]1.

Odwołujący się wskazał, że głosowanie nad jego kandydaturą nastąpiło po wprowadzającym w błąd referacie dotyczącym jego kandydatury przez wskazanie, że występował jako radca prawny tylko przed sądami pierwszoinstancyjnymi.Na posiedzeniu plenarnym 1 marca 2024 r. Krajowa Rada Sądownictwa, działając z urzędu, po analizie przedstawionej przez uczestnika postępowania dokumentacji, stwierdziła, że w sprawie nie zachodzi nowa okoliczność w rozumieniu art. 45 ust. 1 ustawy o KRS. Po rozważeniu całokształtu okoliczności Rada uchwałą nr [...]2 z dnia […] 2024 r. odmówiła ponownego rozpatrzenia sprawy.Pismem z 5 marca 2024 r. odwołujący się wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej uchwałą nr [...]1.

Odwołujący się ponownie wskazał, że uchwała w jego sprawie została podjęta po referacie omyłkowo wskazującym, że występował tylko przed sądami pierwszoinstancyjnymi – wbrew złożonej dokumentacji, z której wynikało, że 26 zgłoszonych do oceny spraw miało sygnatury drugoinstancyjne. Pismami z 10 kwietnia i 9 września 2024 r. Odwołujący się uzupełnił wniosek wskazując, że w Sądzie Apelacyjnym w Gdańsku są zaległości i prosił o rozważenie czy dobro wymiaru sprawiedliwości nie uzasadnia ponownego rozpatrzenia jego sprawy.

Niezależnie od powyższego odwołujący się wniósł do Sądu Najwyższego odwołanie od uchwały nr [...]1 z dnia [...] 2024 r. Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 31 lipca 2024 r. w sprawie I NKRS 29/24 oddalił odwołanie.Uchwałą nr [...] z dnia [...] 2024 r. KRS, na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 45 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa (Dz.U. 2024, poz. 1186, dalej: „u.KRS”), odmówiła ponownego rozpatrzenia sprawy rozstrzygniętej uchwałą nr [...]1. W uzasadnieniu uchwały Rada wskazała, że podnoszone przez odwołującego się okoliczności nie stanowią nowych okoliczności w rozumieniu art. 45 ust. 1 u.KRS.Pismem z 12 grudnia 2024 r. odwołujący się złożył odwołanie od powyższej uchwały KRS, zaskarżając ją w całości i wnosząc o jej uchylenie.

Zaskarżonej uchwale odwołujący się zarzucił:1.naruszenie art. 33 ust. 1 w zw. z art. 45 ust 1 u.KRS poprzez podjęcie zaskarżonej uchwały bez wszechstronnego rozważenia sprawy, a w szczególności:1.polegające na braku właściwego rozważenia wpływu nieprawdziwych informacji podanych przez członka Krajowej Rady Sądownictwa bezpośrednio przed głosowaniem w dniu [...] 2024 roku na prawidłowość podjętej uchwały;2.polegające na podjęciu zaskarżonej uchwały bezpośrednio po podaniu przez członka Krajowej Rady Sądownictwa nieprawdziwych informacji o moim wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy;3.naruszenie art. 42 ust. 1 u.KRS poprzez podjęcie uchwały bez właściwego uzasadnienia prawnego i faktycznego;4.naruszenie art. 2, art. 32 i art. 60 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, poprzez niezastosowanie przy rozpatrywaniu sprawy kandydata ustawowych reguł i kryteriów, w tym kryteriów jednolitych i przejrzystych oraz wystarczająco obiektywnych, które odpowiadałyby zasadom równego dostępu do służby publicznej, równego traktowania, oraz zasadom demokratycznego państwa prawa, urzeczywistniającego zasady sprawiedliwości społecznej, które to naruszenie miało wpływ na wynik postępowania w ten sposób, że nieprawdziwe informacje podane przez członka Krajowej Rady Sądownictwa bezpośrednio przed głosowaniami Rady w dniach [...] 2024 roku oraz [...] 2024 roku doprowadziły członków Krajowej Rady Sądownictwa do uniemożliwienia im swobodnego i właściwego głosowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 44 ust. 1 zdanie pierwsze u.KRS uczestnik postępowania może odwołać się do Sądu Najwyższego z powodu sprzeczności uchwały Rady z prawem, o ile przepisy odrębne nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 44 ust. 3 u.KRS do postępowania przed Sądem Najwyższym stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 871 k.p.c. ustanawiającego przymus adwokacko-radcowski.Stosownie do powyższego przyjmuje się, że odwołanie od uchwały Rady powinno spełniać warunki konstrukcyjne przewidziane dla skargi kasacyjnej (tytułem przykładu zob. postanowienia Sądu Najwyższego z: 20 października 2009 r., III KRS 17/09; 15 lipca 2020 r., I NO 14/20; 3 marca 2021 r., I NKRS 15/21). Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać:

1) oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części;

2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie;

3) wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany.Stosownie do art. 3986 § 2 k.p.c., sąd drugiej instancji odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu, skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 3984 § 1 k.p.c., nieopłaconą oraz skargę, której braków nie usunięto w terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Sąd Najwyższy odrzuca skargę kasacyjną, która podlegała odrzuceniu przez sąd drugiej instancji, albo zwraca ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków (art. 3986 § 3 k.p.c.).Zgodnie z powyższym przyjąć należy, że odwołanie od uchwały Rady bezwzględnie powinno zawierać takie elementy jak oznaczenie uchwały Rady, wraz ze wskazaniem, czy jest ona zaskarżona w całości, czy w części, przytoczenie podstaw odwoławczych, odpowiadających podstawom kasacyjnym, o których mowa w art. 3983 k.p.c. i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie uchwały lub uchylenie i zmianę uchwały z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania lub zmiany (zob.

M. Niezgódka-Medek, Komentarz do art. 44, (w:) M. Niezgódka-Medek, R. Pęk, Krajowa Rada Sądownictwa. Komentarz, LEX 2013, teza 11; M. Dębska, Ustawa o Krajowej Radzie Sądownictwa. Komentarz, LEX 2013, komentarz do art. 44).Przekładając to na realia niniejszej sprawy zauważyć należy, że odwołanie wywiedzione przez X. Y. nie spełnia wymogów przewidzianych dla tego typu środka zaskarżenia. Przede wszystkim zauważyć należy, że odwołujący się określił jedynie zakres zaskarżenia, nie dopełnił zaś obowiązku określenia zakresu żądanego uchylenia uchwały Rady.

Ustawodawca w art. 3984 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c. wprost i jednoznacznie ustanowił obowiązek określenia w skardze zakresu żądanego uchylenia. Uchybienie te w realiach sprawy uznać należy jednak za irrelewantne, gdyż, zważywszy na okoliczność, że zaskarżona uchwała ograniczała się do odmowy ponownego rozpatrzenia sprawy, nie istniała logiczna możliwość wniesienia o jej uchylenie w części. Niemniej jednak zauważyć należy, że odwołujący się nie wniósł o przekazanie sprawy Radzie do ponownego rozpoznania. Jak zaś wynika z powyższego i jak jednoznacznie wskazał Sąd Najwyższy m.in. w postanowieniu z 20 października 2009 r., III KRS 17/09, „odwołanie powinno zawierać wniosek o uchylenie uchwały KRS i przekazanie sprawy Radzie do ponownego rozpoznania.

Brak takiego wniosku czyni odwołanie wadliwym”. Jest to wada konstrukcyjna skutkująca jego odrzuceniem a limine.Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd Najwyższy odrzucił odwołanie na zasadzie art. 3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. 44 ust. 3 u.KRS.[SOP][r.g.] ‎