Supreme Court corrects a clerical error in a ruling by replacing the wrong case citation with the correct one.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court issued a ruling to correct a clear clerical error in its own decision dated May 26, 2021. The error involved citing the wrong case number, I KZP 13/18, instead of the correct II UK 402/15 in the reasoning section. The court determined the mistake was obvious because the cited number does not apply to Supreme Court judgments and the correct case was referenced earlier in the document.
Legislator headnote
AI generatedArt. 105 § 1, 2 i 3 k.p.k.: The court may correct a clear clerical error in a judgment or ruling when the mistake is obvious and does not affect the substance of the decision, thereby ensuring the document accurately reflects the intended legal reasoning.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I KZP 15/20 POSTANOWIENIE Dnia 28 maja 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie M. B.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 maja 2021 r., z urzędu sprawy sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu z dnia 26 maja 2021 r., I KZP 15/20 na podstawie art. 105 § 1, 2 i 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 maja 2021 r., I KZP 15/20 w ten sposób, że na s. 11 w wersie 19. w miejsce sformułowania „(I KZP 13/18)” wstawić zwrot „(II UK 402/15)”.
UZASADNIENIE
We fragmencie, w którym dokonuje się sprostowania, Sąd Najwyższy odwołuje się do dwóch orzeczeń: wyroku Sądu Najwyższego i wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Przy dookreśleniu judykatu Sądu Najwyższego nastąpiła oczywista omyłka pisarska w postaci omyłkowego wskazania sygnatury I KZP 13/18 zamiast sygnatury identyfikującej wyrok Sądu Najwyższego, do którego odesłano – II UK 402/15. Oczywistość tej omyłki wynika z dwóch okoliczności. Po pierwsze, podana sygnatura nie może identyfikować wyroku Sądu Najwyższego, albowiem jest ona zastrzeżona wyłącznie dla spraw z przedstawionych Sądowi Najwyższemu zagadnień prawnych, a w tych sprawach Sąd Najwyższy nie wydaje wyroku. Po drugie, jedynym wyrokiem Sądu Najwyższego, który został powołany przez Sąd Najwyższy w prostowanym postanowieniu jest właśnie wyrok z dnia 23 listopada 2016 r., II UK 402/15, wskazany na stronie 10., która poprzedza stronę uzasadnienia, której tekst wymaga sprostowania. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji.