I KZ 41/21 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I KZ 41/21 POSTANOWIENIE Dnia 15 września 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz w sprawie J. G.‎w sprawie J. G., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 15 września 2021 r. zażalenia skazanego na zarządzenie upoważnionego sędziego Sądu Najwyższego z dnia 4 sierpnia 2021 r., sygn. akt I KO 19/21, o odmowie przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania, ‎zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w [...] ‎z dnia 21 stycznia 2021 r., sygn. akt II AKa [...], utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 4 sierpnia 2021 r., sygn. akt I KO 19/21, upoważniony sędzia Sądu Najwyższego odmówił przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania, zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 21 stycznia 2021 r., sygn. akt II AKa [...], z uwagi na to, że skazany nie uzupełnił w zakreślonym terminie (7 dni) braku formalnego wniosku o wznowienie postępowania przez jego sporządzenie i podpisanie przez adwokata lub radcę prawnego.Pismem z dnia 12 sierpnia 2021 r. zażalenie na powyższe zarządzenie złożył skazany, kwestionując rzetelne wywiązanie się z obowiązków obrońcy ustanowionego dla niego z urzędu oraz odnosząc się do szeregu okoliczności faktycznych i procesowych sprawy, której dotyczył wniosek o wznowienie.

Wniósł o uwzględnienie zażalenia i wyznaczenie kolejnego obrońcy z urzędu w celu sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Na wstępie należy podkreślić, że przedmiotem niniejszego postępowania zażaleniowego jest jedynie kontrola zarządzenia o odmowie przyjęcia wniosku, nie zaś badanie podstaw do wznowieniu postępowania czy wyznaczenia kolejnego obrońcy z urzędu. Na marginesie wolno tylko zauważyć, że niezgodność stanowiska przedstawionego przez wyznaczonego obrońcę z urzędu z oczekiwaniami bądź poglądami skazanego nie może być podstawą wyznaczenia kolejnego obrońcy.

Sąd nie może wyznaczać kolejnych obrońców z urzędu, aż do uzyskania przez stronę oczekiwanego przez niego efektu (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 2015 r., V KZ 50/15, LEX nr 1964190). Dlatego wyznaczenie kolejnego obrońcy z urzędu do wykonania tych samych czynności uzasadnione byłoby jedynie wówczas, gdyby zostało wykazane (np. w postępowaniu dyscyplinarnym) nienależyte wypełnianie obowiązków przez dotychczas wyznaczonego obrońcę (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 listopada 2015 r., V KZ 48/15, LEX nr 1964189; zob. też: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 marca 2021 r., V KZ 1/21, LEX nr 3174410).

Dodać jeszcze należy, że wniosek o wznowienie postępowania na korzyść skazanego nie jest ograniczony terminem i skazany może – za pośrednictwem obrońcy z wyboru – złożyć go w każdym czasie.Przechodząc do analizy akt sprawy należy stwierdzić, że skazanemu wyznaczono obrońcę z urzędu w celu sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 21 stycznia 2021 r., sygn. akt II AKa [...], zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w O. z dnia 31 lipca 2020 r., sygn. akt II K [...], lub wydania opinii o braku podstaw do sporządzenia takiego wniosku (k. 10).

Obrońca z urzędu wywiązał się z nałożonego na niego obowiązku, przesyłając do Sądu Najwyższego opinię o braku podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania (k. 24-27). W konsekwencji takiego stanowiska skazanego wezwano do uzupełnienia braku wniosku o wznowienie postępowania poprzez jego sporządzenie i podpisanie przez adwokata lub radcę prawnego pod rygorem odmowy przyjęcia wniosku. Skazany odebrał wezwanie w dniu 6 lipca 2021 r. (k.

39) i w zakreślonym terminie (7 dni od daty doręczenia) nie uzupełnił wspomnianego braku. W świetle powyższych realiów procesowych wydanie zaskarżonego zarządzenia było zatem merytorycznie uzasadnione, co wobec braku przedstawienia przez skazanego argumentacji dotyczącej zaskarżonej decyzji procesowej, skutkować musi nieuwzględnieniem jego zażalenia.Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.