I KZ 25/26 · Sąd Najwyższy

I KZ 25/26 POSTANOWIENIE Dnia 13 maja 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie ppłk P. M. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron, w dniu 13 maja 2026 r., zażalenia obrońcy na zarządzenie Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 13 stycznia 2026 r., sygn. akt So 4/23, o odmowie przyjęcia apelacji, p o s t a n o w i ł: uchylić zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Prezes Wojskowego Sądu Okręgowego w Warszawie, zarządzeniem z 13 stycznia 2026 r., odmówił przyjęcia apelacji sporządzonej i wniesionej przez obrońcę od wyroku Wojskowego Sądu Okręgowego w Warszawie z 16 kwietnia 2025 r., mocą którego ppłk P. M. został uznany za winnego popełnienia czynu zabronionego z art. 231 § 2 k.k. w zb. z art. 305 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i skazany na karę jednego roku pozbawienia wolności, której wykonanie zawieszono na okres próby roku oraz grzywnę, ze względu na to, że zwykły środek zaskarżenia został wniesiony po terminie.W zażaleniu na to zarządzenie obrońca podniósł, że jeden z trzech obrońców złożył apelację w ustawowym terminie 14 dni i zażądał zmiany zaskarżonego zarządzenia i przyjęcie apelacji.Sąd Najwyższy zważył co następuje.Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.Zasadniczym powodem, który legł u podstaw przedmiotowego postanowienia kasatoryjnego było ustalenie, że skoro ppłk P. M. doręczono wyrok z uzasadnieniem w dniu 22 grudnia 2025 r., to wnosząc apelację w dniu 5 stycznia 2026 r. jego obrońca dochował ustawowego czternastodniowego terminu, o którym mowa w art. 445 § 1 k.p.k. do jej złożenia.

Dobro oskarżonego oraz poszanowanie dla jego prawa do obrony, nakazywały przyjąć, że w wypadku gdy dwóch pierwszych obrońców oskarżonego złożyło wniosek o sporządzenie na piśmie uzasadnienia wyroku doręczonego także oskarżonemu, apelację mógł wnieść także potem ustanowiony przez oskarżonego kolejny, trzeci jego obrońca, skoro uczynił to z zachowaniem terminu 14 dni od doręczenia wyroku z uzasadnieniem oskarżonemu. Sąd Najwyższy w obecnym składzie w pełni aprobuje stanowisko, że termin do wniesienia apelacji biegnie od daty późniejszego doręczenia wyroku z uzasadnieniem, co w tym wypadku oznaczało, że jest to dzień odebrania przesyłki sądowej przez oskarżonego.

Obrońca oskarżonego nie wnosi własnych środków odwoławczych, lecz czyni to zawsze w imieniu mandanta, którego reprezentuje. W konsekwencji więc, jeżeli obrońca złożył apelację nie zachowując ustawowego terminu liczonego od daty otrzymania orzeczenia z uzasadnieniem przez pozostałych obrońców, ale uczynił to w ciągu 14 dni od daty otrzymania odpisu orzeczenia przez oskarżonego, to termin z art. 445 § 1 k.p.k. został zachowany, a środek odwoławczy należało przyjąć jako złożony w ustawowym terminie. Przedmiotowe stanowisko jest zresztą kompatybilne z poglądem wyrażonym w uchwale SN z 28 kwietnia 1980 r., VI KZP 8/80, który najogólniej rzecz ujmując sprowadza się do tego, że jeżeli wniosek o doręczenie wyroku z uzasadnieniem złożyli oddzielnie strona oraz jej przedstawiciel procesowy i każde z nich otrzymało w innym czasie wyrok z uzasadnieniem, to termin wniesienia apelacji dla każdego z tych podmiotów należy liczyć od daty późniejszego z dokonanych doręczeń.

Z tych wszystkich względów orzeczono jak na wstępie. [J.J.][a.ł] ‎