I KZ 23/23 · Sąd Najwyższy

I KZ 23/23 POSTANOWIENIE Dnia 27 lipca 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie J. J.oskarżonego o czyny z art. 228 § 1 k.k. i M. L.oskarżonego o czyny z art. 229 § 3 k.k. i in. po rozX. w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 lipca 2023 r., zażaleń obrońców oskarżonych na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w X. z dnia 29 marca 2023 r., sygn. akt So [...], na podstawie art. 437 § 1 i 2 k.p.k. p o s t a n o w i ł zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że sprawę J. J. i M. L. przekazać do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Gorzowie Wielkopolskim.

UZASADNIENIEDo Wojskowego Sądu Okręgowego w X. wpłynął akt oskarżenia przeciwko m. in. J. J. i M. L.. Postanowieniem z dnia 10 marca 2023 r., sygn. akt So […]1, Sąd ten wyłączył sprawę tych dwóch oskarżonych do odrębnego rozpoznania. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 marca 2023 r., sygn. akt So [...], Wojskowy Sąd Okręgowy w X., stwierdzając że obaj oskarżeni są cywilami, uznał się niewłaściwym do rozpoznania sprawy i przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie. Zażalenia na powyższe postanowienie wnieśli obrońcy oskarżonych.Obrońca oskarżonego J.

J. zaskarżył postanowienie w całości i zarzucił obrazę przepisów postępowania, mogącą mieć wpływ na jego treść, a mianowicie art. 31 § 3 KPK przez jego niezastosowanie, podczas gdy postępowanie przygotowawcze wszczęto w obszarze właściwości Sądu Okręgowego w X., a przestępstwo popełniono w okręgu kilku sądów.Podnosząc ten zarzut, obrońca J. J. wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia przez przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w X.. Obrońca drugiego oskarżonego – M. L. zaskarżył postanowienie w części tj. w zakresie w jakim sąd orzekający uznał, iż sądem właściwym do rozpoznania sprawy będzie Sąd Okręgowy w Warszawie i zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 31 § 1 i 3 KPK oraz art. 33 § 1 KPK poprzez ich błędne zastosowanie znajdujące wyraz w ustaleniu, iż w świetle w/w przepisów nie sposób określić sądu właściwego do rozpoznania sprawy, podczas gdy objęte aktem oskarżenia przestępstwa miały zostać popełnione w okręgu Sądu Okręgowego w X. oraz Sądu Okręgowego w Y., a to uzasadnia przekazanie sprawy do rozpoznania jednemu z tych Sądów.Obrońca M.

L. wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia w zaskarżonym zakresie i przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w X. albo Sądowi Okręgowemu w J. (chodziło zapewne o Sąd Okręgowy w Y.).Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenia obrońców okazały się o tyle zasadne, że konieczna stała się zmiana zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Gorzowie Wielkopolskim.Pierwszym wnioskiem, który legł u podstaw zaskarżonego postanowienia, a który właściwie nie został podważony, jest stwierdzenie niewłaściwości Wojskowego Sądu Okręgowego w X. ze względu na fakt, że oskarżeni nie podlegają orzecznictwu sądów wojskowych.

Obrońca J. J. zaskarżył wprawdzie postanowienie w całości, ale nie sformułował zarzutu przeciwko tej części orzeczenia. Uznać należy, że w tej części zaskarżone orzeczenie jest zasadne.Wniosek drugi natomiast to ustalenie, że nie sposób wskazać sądu miejscowo właściwego, a więc zastosować należy regułę z art. 32 § 3 k.p.k. i przekazać sprawę Sądowi Okręgowemu w Warszawie. Ta część zaskarżona została przez obrońców oskarżonych, co spowodowało kontrolę odwoławczą.Przypomnieć wypada, że przedmiotowa sprawa dotyczy czynów, które miały być popełnione w W. i K..

Śledztwo w tej sprawie prowadził Wydział Żandarmerii Wojskowej w W. pod nadzorem Prokuratury Okręgowej w X.. W. znajduje się w obszarze właściwości Sądu Okręgowego w G.., zaś K. Sądu Okręgowego w Y.. W sytuacji, w której czyn popełniony jest w kilku miejscach zastosowanie znajduje reguła wyprzedzania z art. 31 § 3 k.p.k., który stanowi, że właściwy jest ten sąd, w którego okręgu najpierw wszczęto postępowanie przygotowawcze. Podobna reguła dotyczy sytuacji, w której tę samą osobę oskarżono o kilka przestępstw – zob. art. 33 § 1 k.p.k.

W przedmiotowej sprawie postanowienie o wszczęciu śledztwa z 25 maja 2020 r. wydane zostało przez Prokuraturę Okręgową w X. i obejmowało jednocześnie zarzuty dotyczące czynów, które miały być dokonane w K. i W. (k. 5 akt). Prokurator Prokuratury Okręgowej w X. Wydział do Spraw Wojskowych zarządził przy tym powierzenie śledztwa w całości Wydziałowi Żandarmerii Wojskowej w W. (k. 6 akt). W zaskarżonym postanowieniu błędnie oparto treść rozstrzygnięcia na treści art. 32 § 3 k.p.k. Kryteria zawarte w tym przepisie, biorąc pod uwagę całą treść art. 32, dotyczą sytuacji, w której nie można ustalić miejsca popełnienia przestępstwa.

Tymczasem w przedmiotowej sprawie miejsca popełnienia zarzucanych oskarżonym przestępstw są znane. Możliwość przekazania sprawy do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie zachodzi jedynie wówczas, gdy nie można ustalić właściwości miejscowej sądu według przepisów poprzedzających. W przedmiotowej sprawie zachodzi natomiast sytuacja, o której mowa w art. 33 § 1 k.p.k. Zastanowić się w tym stanie rzeczy wypada, jak rozumieć pierwszeństwo wszczęcia postępowania przygotowawczego, o którym wspomniano w tym przepisie in fine.

Śledztwo wszczęto na podstawie materiałów zgromadzonych przez jednostkę żandarmerii w W., a formalne postanowienie o wszczęciu wydał prokurator Prokuratury Okręgowej w X., powierzając prowadzenie całości śledztwa Wydziałowi Żandarmerii Wojskowej w W.. Innymi słowy, rozstrzygnięcia wymaga czy chodzi jedynie o miejsce wydania stosownej decyzji procesowej, czy może raczej o faktyczne miejsce wszczęcia postępowania przygotowawczego.W ocenie Sądu Najwyższego uznać w tej sytuacji procesowej można, że do faktycznego wszczęcia postępowania przygotowawczego doszło w obszarze właściwości Sądu Okręgowego w G..

– w W., a to że postanowienie o wszczęciu śledztwa wydała Prokuratura Okręgowa w X. wynika wyłącznie ze struktury organizacyjnej prokuratury w zakresie spraw wojskowych. Na marginesie dodać można, że wskazanie jako właściwego Sądu Okręgowego w G.. jest również uzasadnione względami ekonomii procesowej.Z powyższych względów orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.[SOP][ł.n]