I KZ 19/26 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedI KZ 19/26 POSTANOWIENIE Dnia 29 kwietnia 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz w sprawie D. S. , po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 kwietnia 2026 r. zażalenia skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego VII Wydziału Karnego-Odwoławczego Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 2 marca 2026 r., sygn. akt VII Ka 870/25, o odmowie przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 13 listopada 2025 r., sygn. akt VII Ka 870/25, p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
Legislator headnote
AI generatedart. 226 § 1 k.k, art. 31 § 2 k.k, art. 526 § 2 k.p.k, art. 439 § 1 k.p.k; I KZ 19/26 · Sąd Najwyższy: UZASADNIENIESąd Okręgowy w Opolu w wyrokiem z dnia 13 listopada 2025 r., sygn. akt VII Ka 870/25, po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego, utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Strzelcach Opolskich, na mocy którego D.S. uznano za winnego popełnienia ciągu dwóch przestępstw z art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 231a k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k., za które wymierzono mu karę 4 miesięcy ograniczenia wolności, polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I KZ 19/26 POSTANOWIENIE Dnia 29 kwietnia 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz w sprawie D. S. , po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 29 kwietnia 2026 r. zażalenia skazanego na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego VII Wydziału Karnego-Odwoławczego Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 2 marca 2026 r., sygn. akt VII Ka 870/25, o odmowie przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 13 listopada 2025 r., sygn. akt VII Ka 870/25, p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIESąd Okręgowy w Opolu w wyrokiem z dnia 13 listopada 2025 r., sygn. akt VII Ka 870/25, po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego, utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Strzelcach Opolskich, na mocy którego D.S. uznano za winnego popełnienia ciągu dwóch przestępstw z art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 231a k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k., za które wymierzono mu karę 4 miesięcy ograniczenia wolności, polegającej na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym.
Skazany w pismach złożonych osobiście do Sądu Rejonowego w Strzelcach Opolskich złożył osobistą kasację wraz z wnioskiem o wyznaczenie obrońcy z urzędu w celu sporządzenia i wzniesienia kasacji, w osobie dotychczasowego obrońcy z urzędu. Po przekazaniu wniosku według właściwości do Sądu Okręgowego w Opolu zarządzeniem z dnia 12 stycznia 2026 r. (k. 174) skazanemu wyznaczono obrońcę z urzędu do ewentualnego sporządzenia i wniesienia kasacji albo poinformowania na piśmie sądu, że brak jest podstaw do wniesienia kasacji.
Obrońca ten w piśmie datowanym na 14 stycznia 2026 r. przedstawił opinię o braku podstaw do wniesienia kasacji (k. 175), w wyniku czego poinformowano skazanego o możliwości ustanowienia obrońcy z wyboru do sporządzenia kasacji w terminie 30 dni od otrzymania pisma z tą informacją, co nastąpiło w dniu 22 stycznia 2026 r. (k. 179). W odpowiedzi skazany w piśmie datowanym na 25 stycznia 2026 r. ponownie zwrócił się o wyznaczenie obrońcy z urzędu do sporządzenia kasacji (k. 181). Wniosek ten pozostawiony został bez rozpoznania zarządzeniem z dnia 6 lutego 2026 r. (k. 186), a następnie Zastępca Przewodniczącego VII Wydziału Karnego-Odwoławczego Sądu Okręgowego w Opolu zarządzeniem z dnia 2 marca 2026 r., sygn. akt VII Ka 870/25, odmówił przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 13 listopada 2025 r., sygn. akt VII Ka 870/25 (k. 190).Na tę decyzję procesową zażalenie wniósł D.S. , który wskazał na wyznaczenie mu obrońcy z urzędu, który miał zostać mylnie poinformowany o innej sprawie dotyczącej ochrony zwierząt, w wyniku czego skazany został pozbawiony pomocy prawnej.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.Zgodnie z art. 526 § 2 k.p.k., jeżeli kasacja nie pochodzi od prokuratora, Prokuratora Generalnego, Rzecznika Praw Obywatelskich albo Rzecznika Praw Dziecka, powinna być sporządzona i podpisana przez adwokata, radcę prawnego albo radcę Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej.
Po dokonaniu analizy akt sprawy, w świetle przytoczonych realiów procesowych nie budzi wątpliwości to, że skazany nie uzupełnił braku formalnego kasacji poprzez jej sporządzenie i podpisanie przez obrońcę będącego adwokatem lub radcą prawnym. Warto w tym kontekście podkreślić, że D. S. zapewniono prawo do obrony w osobie występującego wcześniej w postępowaniu przed sądami obu instancji obrońcy w osobie adwokata, który sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia kasacji, a której odpis został przesłany do wiadomości skazanemu (k. 179).
Zauważyć należy, że na k. 184 zalega zarządzenie o wyznaczeniu obrońcy z urzędu, jednak pismo te dotyczy innej sprawy karnej i to z Sądu Rejonowego w Strzelcach Opolskich i nie może w żaden sposób zmienić oceny braku formalnego kasacji, który doprowadził do wydania zaskarżonego zarządzenia. Wobec niestwierdzenia okoliczności, o których mowa w art. 439 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. [J.J.][a.ł] Kazimierz Klugiewicz