I KO 91/23 · Sąd Najwyższy

I KO 91/23 POSTANOWIENIE Dnia 25 października 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie G. L. oskarżonego z art. 157 § 2 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 25 października 2023 r. wniosku Sądu Rejonowego w X. zawartego w postanowieniu z dnia 9 października 2023 r., sygn. akt VII K 798/23, o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k., postanowił przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Wolsztynie. UZASADNIENIEPostanowieniem z dnia 9 października 2023 r., sygn. akt VII K 798/23, Sąd Rejonowy w X. wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania do rozpoznania – w oparciu o przepis art. 37 k.p.k.

– innemu sądowi równorzędnemu sprawy G. L., oskarżonego o czyn z art. 157 § 2 k.k. W uzasadnieniu postanowienia zawierającego wniosek wskazano, że czyn zarzucony oskarżonemu popełniony miał być na szkodę małoletniego X.Y., którego matka X.Y., jako przedstawicielka ustawowa, a jednocześnie sędzia Sądu Rejonowego w X., złożyła oświadczenie o zamiarze występowania w sprawie w charakterze oskarżyciela posiłkowego. Zdaniem Sądu wnioskującego o przekazanie, wskazane wyżej uwarunkowania podmiotowe mogą nie tylko wywierać wpływ na swobodę orzekania, lecz również stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy przez sąd właściwy miejscowo w sposób obiektywny.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Inicjatywa Sądu Rejonowego w X. zasługiwała na uwzględnienie. Nie ulega wątpliwości, że w układzie, w którym przedstawicielem ustawowym strony, zamierzającej działać w sprawie w charakterze oskarżyciela posiłkowego, jest wieloletni sędzia sądu właściwego miejscowo i to pionu karnego, niezależnie od ostatecznego rozstrzygnięcia procesu, a także przekonania Sądu Najwyższego, że Sąd Rejonowy w X. zachowałby w toku postępowania pełny obiektywizm, nie jest możliwe uniknięcie – po stronie opinii publicznej – wprawdzie niewątpliwie nieuprawnionych, lecz realnie ze wszech miar możliwych ocen co do braku bezstronności orzekającego sądu oraz kierowaniu się przy wydawaniu rozstrzygnięcia innymi, niż merytorycznymi i wynikającymi ze zgromadzonych dowodów, powodami.

Dla uniknięcia wszelkich sugestii w tym względzie wyjątkowe przekazanie sprawy w oparciu o przepis art. 37 k.p.k., z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, jawi się w tym wypadku jako konieczność.Uwzględniając przy tym względy logistyczne sprawę przekazano do Sądu Rejonowego w Wolsztynie położonego w relatywnie bliskiej odległości od siedziby sądu właściwego miejscowo, a jednocześnie mieszczącego się poza okręgiem właściwości Sądu Okręgowego w X.[K.K.] [ał]