I KO 59/24 · Sąd Najwyższy
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedW dniu 13 czerwca 2024 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo skazanego J. K., które z uwagi na jego treść, potraktować należało – w myśl art. 9 § 2 k.p.k. – jako wniosek sygnalizujący wystąpienie podstawy do wznowienia z urzędu postępowania zakończonego wymienionym wyżej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego. W piśmie nie odniesiono się bowiem do żadnych okoliczności mogących stanowić podstawę wznowienia postępowania na wniosek strony (art. 540 § 1 k.p.k., art. 540b k.p.k.). Skazany podniósł jedynie fakt nieobecności obrońcy na rozprawie apelacyjnej, mimo zapewnienia, że będzie uczestniczył w rozprawie osobiście lub przez pełnomocnika.
Legislator headnote
AI generatedart. 9 § 2 k.p.k, art. 540 § 1 k.p.k, art. 439 § 1 k.p.k; I KO 59/24 · Sąd Najwyższy: W dniu 13 czerwca 2024 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo skazanego J. K., które z uwagi na jego treść, potraktować należało – w myśl art. 9 § 2 k.p.k. – jako wniosek sygnalizujący wystąpienie podstawy do wznowienia z urzędu postępowania zakończonego wymienionym wyżej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego. W piśmie nie odniesiono się bowiem do żadnych okoliczności mogących stanowić podstawę wznowienia postępowania na wniosek strony (art. 540 § 1 k.p.k., art. 540b k.p.k.). Skazany podniósł jedynie fakt nieobecności obrońcy na rozprawie apelacyjnej, mimo zapewnienia, że będzie uczestniczył w rozprawie osobiście lub przez pełnomocnika.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
I KO 59/24 ZARZĄDZENIE Dnia 23 sierpnia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek zarządza: stwierdzić brak podstaw do wznowienia z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 18 kwietnia 2024 r., sygn. akt II AKa 50/24, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 21 grudnia 2023 r., sygn. akt II K 195/23.
UZASADNIENIE
W dniu 13 czerwca 2024 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo skazanego J. K., które z uwagi na jego treść, potraktować należało – w myśl art. 9 § 2 k.p.k. – jako wniosek sygnalizujący wystąpienie podstawy do wznowienia z urzędu postępowania zakończonego wymienionym wyżej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego. W piśmie nie odniesiono się bowiem do żadnych okoliczności mogących stanowić podstawę wznowienia postępowania na wniosek strony (art. 540 § 1 k.p.k., art. 540b k.p.k.). Skazany podniósł jedynie fakt nieobecności obrońcy na rozprawie apelacyjnej, mimo zapewnienia, że będzie uczestniczył w rozprawie osobiście lub przez pełnomocnika.
Stwierdził, że został „oszukany” przez obrońcę, który powiedział mu, żeby „nie jechał na sprawę”, gdyż jego obecność nie jest obowiązkowa, a jedynie może „zdenerwować sąd”.Analiza akt sprawy nie uprawnia do stwierdzenia, że wyrok Sądu odwoławczego dotknięty jest uchybieniem o randze bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 k.p.k., którego zaistnienie stanowiłoby podstawę wznowienia postępowania. Zgodnie z treścią tego przepisu sytuacja taka zachodziłaby wówczas, gdyby oskarżony w postępowaniu sądowym nie miał obrońcy w wypadkach określonych w art. 79 § 1 i 2 oraz art. 80 lub obrońca nie brał udziału w czynnościach, w których jego udział był obowiązkowy (pkt 10) albo sprawę rozpoznano podczas nieobecności oskarżonego, którego obecność była obowiązkowa (pkt 11).
Żadna z tych sytuacji w sprawie skazanego nie zachodziła. Obecność oskarżonego na rozprawie apelacyjnej nie była obowiązkowa. Również udział jego obrońcy w tej rozprawie nie był obowiązkowy.Jeżeli w ocenie skazanego w postępowaniu apelacyjnym doszło do rażącego naruszenia jego prawa do obrony, które mogło mieć istotny wpływ na treść wyroku, to uchybienie takie mogło stanowić zarzut kasacji. Odpis zarządzenia doręczyć J. K. w raz z pouczeniem, że nie podlega ono zaskarżeniu. [ms]