I KO 59/21 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I KO 59/21 POSTANOWIENIE Dnia 13 grudnia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk w sprawie A. M.‎skazanego z art. 148 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej ‎w dniu 13 grudnia 2021 r.,‎wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 5 czerwca 2020 r., sygn. akt II AKa (…), zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w O. z dnia 8 stycznia 2020 r., sygn. akt II K (…), na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.

UZASADNIENIEW dniu 22 października 2021 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek A. M. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 5 czerwca 2020 r., sygn. akt II AKa (…), zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w O. z dnia 8 stycznia 2020 r., ‎sygn. akt II K (…).W piśmie tym skazany zanegował swoje sprawstwo przypisanego mu czynu ‎i przedstawił inną wersję zdarzenia oraz przedstawił dane świadków, których należałoby przesłuchać, w celu weryfikacji rozstrzygnięcia wydanego przed Sąd Apelacyjny w (…).Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Unormowanie wynikające z treści art. 545 § 3 k.p.k. określa możliwość odmowy przyjęcia wniosku niepochodzącego od osoby wymienionej w § 2 art. 545 k.p.k. (obrońca lub pełnomocnik) bez wzywania do usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku wynika jego oczywista bezzasadność.W judykaturze prezentowany jest pogląd, że uznanie wniosku o wznowienie za oczywiście bezzasadny jest zatem dopuszczalne, gdy w sposób oczywisty, rzucający się w oczy, wniosek taki oparty zostanie na innych podstawach niż te, które określone zostały w przepisach rozdziału 56.

Kodeksu postępowania karnego lub też żadna ze wskazanych we wniosku okoliczności nie będzie się mieściła w katalogu przesłanek zawartych w art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k. lub art. 540b k.p.k. oraz gdy nie będzie wchodzić w grę działanie sądu z urzędu (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2019 r., V KO 28/19).Wniosek złożony przez A. M. nie zawiera ani przesłanek określonych w przywoływanych w cytowanym judykacie przepisach, ani argumentacji wskazującej na wystąpienie jakiejkolwiek nowej okoliczności uzasadniającej wznowienie.

Wskazane w piśmie okoliczności dalej nie spełniają wymogów określonych w treści art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k. lub art. 540b k.p.k., będących podstawą do wznowienia postępowania. W złożonym wniosku A. M. podjął bowiem próbę zakwestionowania poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych, wskazując, że sprawcą zabójstwa jest nie on, lecz A. R.. Pomówienie przez skazanego innej osoby o dokonanie przypisanych mu zbrodni nie spełnia jednak kryteriów uzasadniających wznowienie postępowania.Ponadto zdaniem autora wniosku do jego skazania doszło w wyniku nieprawidłowo przeprowadzonego postępowania, w oparciu o niewłaściwy materiał dowodowy.

Lektura akt sprawy w żadnym stopniu nie potwierdziła jednak tego, o czym mowa we wniosku i nie wykazała podstawy do wznowienia postępowania. Trudno oprzeć się wrażeniu, że wniosek skazanego jest działaniem instrumentalnym, podyktowanym chęcią bezpodstawnego uwolnienia się od odpowiedzialności karnej za popełnione przestępstwo.W zaistniałej więc sytuacji należało wniosek ocenić jako oczywiście bezzasadny w rozumieniu art. 545 § 3 k.p.k. i odmówić jego przyjęcia, bez podejmowania dodatkowych czynności w postaci usunięcia braku formalnego związanego ‎z przymusem adwokacko - radcowskim (art. 545 § 2 k.p.k.).

Na postanowienie niniejsze przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego ‎w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.