I KO 43/22 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I KO 43/22 POSTANOWIENIE Dnia 23 sierpnia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski w sprawie M. R.po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron, w dniu 23 sierpnia 2022 r. wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 21 stycznia 2011 r., sygn. akt II AKa […], p o s t a n o w i ł: na podstawie art. 545 § 3 zd. pierwsze k.p.k. odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 545 § 3 zd. pierwsze k.p.k. odmowa wniosku o wznowienie procesu ignorującego tzw. przymus adwokacko – radcowski ma miejsce, gdy ,,z treści wniosku wynika jego oczywista bezzasadność”. Taka sytuacja zachodzi, gdy we wniosku w ogóle nie wskazano żadnych podstaw wznowienia, ograniczając się do krytyki dotychczasowego postępowania, zwłaszcza dokonanej oceny materiału dowodowego, który legł u podstaw orzeczenia skazującego. Tak właśnie postąpił M.R., sprowadzając swoje wywody do polemiki z ustaleniami faktycznymi, które zostały poczynione w głównej mierze w oparciu o – jego zdaniem – fałszywe relacje świadków koronnych.

Twierdzenia skazanego żadną miarą nie mieszczą się w ustawowych podstawach wznowienia postępowania karnego określonych w art. 540, art. 540a i 540b k.p.k.Skoro M. R. nie podał okoliczności odpowiadających normatywnym podstawom wznowienia postępowania sądowego, to wyznaczenie mu nowego obrońcy z urzędu (pierwszy został z tej roli zwolniony) celem sporządzenia wniosku o wznowienie procesu, należało uznać za bezprzedmiotowe (zob. postanow. SN z 18 listopada 2021 r., III KO 77/21).Dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia. [as]