I KO 38/25 · Sąd Najwyższy

I KO 38/25 POSTANOWIENIE Dnia 25 kwietnia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek w sprawie J. B. oskarżonego z art. 212 § 1 k.k. wniosku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu z 1 kwietnia 2025 r., sygn. akt V KK 220/25 o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości na podstawie art. 37 k.p.k. uwzględnić wniosek i przekazać sprawę Sądu Rejonowego dla Wrocławia– Śródmieścia we Wrocławiu, sygn. akt V KK 220/25 do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Ząbkowicach Śląskich

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy dla Wrocławia– Śródmieście we Wrocławiu, postanowieniem z 1 kwietnia 2025 r., sygn. akt V KK 220/25 zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy J. B., z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości innemu sądowi równorzędnemu. Uzasadniając swój wniosek Sąd Rejonowy wskazał, że akt oskarżenia w przedmiotowej sprawie złożyła prokurator J.T., która jest Prokuratorem Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia–Stare Miasto, a zatem pozostaje w stałym, funkcjonalnym związku z sądem właściwym do rozpoznania sprawy, występując na co dzień w roli oskarżyciela publicznego w sprawach rozpoznawanych przez sąd wnioskujący.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.Inicjatywa Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu zasługuje na uwzględnienie.W orzecznictwie przyjmuje się, że do okoliczności przemawiających za przekazaniem sprawy należą okoliczności, które mogą wpływać na swobodę orzekania sądu miejscowo właściwego, czy też takie, które mogą powodować w odbiorze społecznym - nawet mylne - przekonanie o niezdolności tego sądu do obiektywnego i rzetelnego jej osądzenia (tak: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt V KO 66/10).Mając na uwadze, że oskarżycielem prywatnym w sprawie jest prokurator jednostki prokuratury miejscowo właściwej dla Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Śródmieścia we Wrocławiu, dobro wymiaru sprawiedliwości, o którym mowa w art. 37 k.p.k., przemawia za przekazaniem sprawy, innemu niż miejscowo właściwy, sądowi równorzędnemu.

Zapewni to możliwość przeprowadzenia postępowania w sposób wolny od podejrzeń co do braku bezstronności sędziów orzekających w sądzie właściwym miejscowo. Pozostawienie sprawy w sądzie występującym z wnioskiem w trybie art. 37 k.p.k. mogłoby wywołać w opinii publicznej pogląd co do braku obiektywizmu po stronie składu orzekającego. Mając na uwadze powyższe okoliczności orzeczono jak w części dyspozytywnej niższego postanowienia. [J.J.][a.ł] SSN Małgorzata Bednarek ‎