Legislator Case Law & Legislation
I KO 36/24 AI generated

I KO 36/24 · Sąd Najwyższy

Case Number I KO 36/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

Wyrokiem z dnia 31 marca 2017 r., sygn. akt III K 289/16, Sąd Okręgowy we Wrocławiu uznał R. Ś. za winnego popełnienia czynu z art. 197 § 3 pkt 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i wymierzył mu karę 9 lat pozbawienia wolności. Apelację na korzyść oskarżonego wniósł obrońca. Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego, Sąd Apelacyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 9 sierpnia 2017 r., sygn. akt II AKa 194/17, zmienił zaskarżone orzeczenie w ten sposób, że wymierzoną R. Ś. karę pozbawienia wolności obniżył do 7 lat, w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.

Legislator headnote

AI generated

art. 197 § 3 pkt 2 k.k, art. 12 k.k, art. 64 § 1 k.k, art. 545 § 3 k.p.k; I KO 36/24 · Sąd Najwyższy: Dlatego też, wobec oczywistej bezzasadności złożonego wniosku, należało odmówić jego przyjęcia, bez konieczności wzywania do usunięcia jego braków, zgodnie art. 545 § 3 k.p.k. Należy wskzać, iż oczywista bezzasadność wniosku o wznowienie postępowania to taka, która nie wymaga szczególnego badania, jest widoczna na pierwszy rzut oka, jest niewątpliwa i wniosek obiektywnie nie może doprowadzić do wzruszenia orzeczenia (m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 września 2015 r., II KO 49/15). Taka sytuacja zachodzi w rozpoznawanej sprawie.

Keywords

AI generated
evasion of a blood test unlawful deprivation of liberty unjustified pretrial detention privilege against self-incrimination criminal record certificate authorization for criminal prosecution

Cited Legislation

AI generated
art. 197 § 3 pkt 2 k.k
skazanego z art. 197 § 3 pkt 2 k.k.
art. 12 k.k
art. 64 § 1 k.k
art. 545 § 3 k.p.k
akt II AKa 242/19, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k.

Cited Case Law

AI generated
AI generated
V Ka 617/14
Wyrokiem z dnia 8 września 2014 r., wydanym w sprawie II K 32/14, Sąd Rejonowy w Raciborzu uznał oskarżonego M.
II KO 51/25
Do referatu Sędziego Sądu Apelacyjnego w Warszawie, X.
II K 760/16
W terminie zawitym 7 (siedmiu) dni od daty ogłoszeniawyroku strona , podmiot określony w art.
IX Ka 1260/13
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Ostrowcu Świętokrzyskim z dnia 28 maja 2013 roku, sygn.
II AKa 146/21
Sygn. akt II AKa 146/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 maja 2022 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie, II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SA Katarzyna Capałowska Sędziowie: SA Izabela Szumniak (spr.) SA Zbigniew Kapiński Protokolant: starszy sekretarz sądowy Marta Kamińska przy udziale Prokuratora Stanisława Wieśniakowskiego i pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2022 roku sprawy: A. B., syna E. i E. z domu F., urodzonego (...) w W., oskarżonego o czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2020 r. sygn. akt VIII K 152/19 I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok ; II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. S. Kancelaria Adwokacka w W., kwotę 600 zł (sześćset złotych), powiększoną o 23% VAT, za pomoc prawną udzieloną oskarżonemu z urzędu w instancji odwoławczej; III. zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. kwotę 1200 zł (jeden tysiąc dwieście złotych), tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w instancji odwoławczej; IV. zwalnia oskarżonego w całości od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, wydatkami obciążając Skarb Państwa. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 146/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2020 r., sygnatura akt VIII K 152/19 Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.1. Ustalenie faktów 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Wskazać oskarżonego. Wskazać fakt. Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód. Świadek A. K. (1) od 17 marca 2017 r. odbywa karę pozbawienia wolności 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Wskazać oskarżonego. Wskazać fakt. Dowód ze wskazaniem numeru karty, na której znajduje się dowód. --------------------------------------------------------------n ------------------------------- 2.2. Ocena dowodów 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Wskazać fakt Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu. Informacja z systemu NOE-SAD Dowód jest w pełni wiarygodny, wskazuje od jakiej daty A. K. (1) jest pozbawiony wolności. 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Wskazać fakt Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu. ------------------------------------ --------------------------------------------------------------------------- 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1. błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia poprzez niezasadne przyjęcie, że oskarżony doprowadził spółkę (...) Sp. Z o.o. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, podczas gdy prawidłowa analiza materiału dowodowego prowadzi do wniosku, iż A. B. działał wyłącznie w granicach zawartej z A. C. umowy, a z uwagi na brak wiedzy o wezwaniu do odbycia kary pozbawienia wolności i w konsekwencji przymusowe doprowadzenie do zakładu karnego nie był w stanie wywiązać się ze zobowiązania; 2. naruszenie przepisów postępowania karnego mającego wpływ na treść wydanego orzeczenia, a to art. 7 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k., poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny zeznań A. K. (1), D. P. oraz P. K.; 3. naruszenie przepisów postępowania karnego mającego wpływ na treść wydanego orzeczenia, a to art. 410 k.p.k., art. 7 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k., poprzez nieuwzględnienie przy wyrokowaniu, niewyjaśnienie w uzasadnieniu wyroku, jak i nie poddanie ocenie zgodnie z treścią art. 7 k.p.k. okoliczności: - skąd oskarżony miał wiedzę na temat szczegółów działalności A. K. oraz jego powiązań z radcami prawnymi D. P. oraz P. K., w sytuacji gdy cała trójka świadków stanowczo zaprzeczyła aby znała, bądź kiedykolwiek kontaktowała się z oskarżonym; - pobytu A. K. w AŚ w Białorusi w czasie popełnienia zarzucanego oskarżonemu czynu, w sytuacji gdy brak jest w aktach dowodów na tę okoliczność, a zgodnie z informacją z systemu NOE-SAD (k. 376) dopiero w dniu 11 lipca 2017 r. został on przyjęty do zakładu karnego w B.; - braku odbioru wezwania do odbywania kary pozbawienia wolności, Sąd I Instancji wskazał, że oskarżony wiedział od dnia wydania wyroku przez Sąd Apelacyjny w Warszawie (3 marca 2017 r.) o konieczności stawiennictwa w zakładzie karnym w dniu bliżej nieokreślonym, jednakże zaniechano ustalenia z jakiego powodu wezwanie zostało nieodebrane; 4. z ostrożności procesowej zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonej kary pozbawienia wolności ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ wszystkie zarzuty niezasadne Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny lub niezasadny. Apelacja obrońcy oskarżonego jest bezzasadna, a zarzuty w niej zawarte nie mogły podważyć prawidłowości rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego w zakresie sprawstwa oskarżonego A. B.. Wbrew zarzutom apelacji obrońcy sformułowanym w jej punktach 1 - 3 Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie naruszył wskazanych przepisów postępowania karnego i ustalił prawidłowy stan faktyczny w sprawie. Nie wykazał obrońca aby orzekający w sprawie Sąd Okręgowy naruszył zasadę swobodnej oceny dowodów (art. 7 kpk). Analiza zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i lektura pisemnego uzasadnienia wskazują, że przekonanie Sądu meriti o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną przepisu art. 7 kpk. Zostało bowiem poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, stanowi wyraz rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść jak i na niekorzyść oskarżonego, wbrew zarzutom jest zgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego i zostało wyczerpująco uargumentowane. Obrońca nie wykazał wad w ocenie wskazanych dowodów z zeznań A. K. (1), D. P. i P. K.. Sąd Okręgowy słusznie obdarzył je walorem wiarygodności i prawidłowo i wyczerpująco swoje stanowisko w tym zakresie uzasadnił. Wysnuł słuszny wniosek, że zeznania A. K. (1) w sposób niebudzący wątpliwości podważyły wersję zdarzeń prezentowaną przez oskarżonego, jakoby mieli współpracować przy sprzedaży nieruchomości A. C.. Sąd prawidłowo ustalił bowiem, że w okresie objętym zarzutem świadek K. był pozbawiony wolności. Sąd apelacyjny załączył na potrzeby procesu odwoławczego wydruk z NOE-SAD dotyczący świadka, z którego bezsprzecznie wynika, że od 17 marca 2017 r. przebywał on w zakładzie karnym. Wbrew zarzutom obrońcy Sąd meriti nie zaprzeczał, ze oskarżony dysponował częściową wiedzą na temat działalności A. K. na rynku nieruchomości, niemniej odnotował, że dotyczyło to innego okresu i nie miało nic wspólnego z przedmiotową transakcją. Zeznania świadków D. P. i P. K. jedynie potwierdzają wersję A. K. (1), wykluczającą prowadzenie wspólnie z oskarżonym jakichkolwiek negocjacji czy transakcji związanej z mieszkaniem oferowanym przez oskarżonego pokrzywdzonej. Nie może być uznaną za nic ponad przyjętą linię obrony konstatacja obrońcy, sprowadzająca się do tego, że oskarżonego przed sfinalizowaniem transakcji z pokrzywdzoną powstrzymać miało niespodziewane zatrzymanie i doprowadzenia do zakładu karnego celem odbycia kary pozbawienia wolności. Słusznie Sąd Okręgowy przyjął przy tym, że oskarżony już od momentu powzięcia informacji o zapadnięciu prawomocnego wyroku wydanego przez Sąd Apelacyjny w Warszawie miał pełną świadomość konsekwencji z tym się wiążących, w tym w szczególności konieczności stawiennictwa w zakładzie karnym celem odbycia kary. Dodajmy do tego cały modus operandi sprawcy, wprowadzenie pokrzywdzonej w błąd co do złożenia depozytu u notariusza oraz niejasne i sprzeczne informacje dotyczące losu przekazanych przez A. C. pieniędzy i uzasadnioną staje się konkluzja, iż wbrew postawionym zarzutom Sąd meriti prawidłowo zrekonstruował przebieg stanu faktycznego w niniejszej sprawie. Jego argumentacja w tym zakresie jest przy tym szczegółowa, logiczna i w pełni przekonywująca. Obrońca nie wykazał również, aby sąd w jakikolwiek sposób uchybił zasadzie obiektywizmu (art. 4 k.p.k.), a zatem aby naruszył jakiekolwiek przepisy służące realizacji tej zasady. Brak jest również podstaw do przyjęcia by naruszył art. 410 k.p.k., a zatem uwzględnił okoliczności nieujawnione w toku rozprawy, czy też pominął przy wyrokowaniu ujawnione w toku rozprawy głównej okoliczności korzystne i niekorzystne dla oskarżonego. Konkluzja przedmiotowej apelacji, jakoby w przedmiotowej sprawie brak było danych dostatecznie uzasadniających popełnienie przestępstwa, a roszczenia z umowy, z której nie wywiązał się oskarżony winny być dochodzone w postępowaniu cywilnym słusznie została przez Sąd meriti odrzucona. W przedmiotowej sprawie oskarżony zrealizował bowiem wszystkie znamiona przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. Zarzut rażącej niewspółmierności orzeczonej kary pozbawienia wolności nie zawiera żadnego uzasadnienia. Dość zatem będzie wskazać za Sądem Okręgowym, że wymierzona oskarżonemu kara pozbawienia wolności, choć surowa jest adekwatna zarówno do stopnia winy jak i stopnia szkodliwości społecznej przypisanego oskarżonemu czynu zabronionego. Spełnia swoją funkcję zarówno w zakresie prewencji szczególnej jak i ogólnej – zgodna jest bowiem ze społecznym poczuciem sprawiedliwości, co ma niebagatelne znaczenie w szczególności dla środowiska osoby pokrzywdzonej tego typu przestępstwem. Nie sposób zatem uznać, że wymierzona kara jest rażąco, nadmiernie surowa. Wniosek 1. o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego czynu, ewentualnie 2. uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I Instancji 3. obniżenie kary ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ wszystkie wnioski niezasadne Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny lub niezasadny. Wobec braku potwierdzenia zarzutów apelacji wnioski są niezasadne. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU Wskazać wszystkie okoliczności, które sąd uwzględnił z urzędu, niezależnie od granic zaskarżeniai podniesionych zarzutów (art. 439 k.p.k., art. 440 k.p.k.). --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności. -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1 Przedmiot utrzymania w mocy Całość rozstrzygnięcia Sądu I Instancji Zwięźle o powodach utrzymania w mocy. Podniesione w apelacji zarzuty nie zostały potwierdzone w postępowaniu apelacyjnym, a nadto sąd odwoławczy nie stwierdził także okoliczności prowadzących do zmiany bądź uchylenia zaskarżonego orzeczenia poza granicami środków odwoławczych. 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany ---------------------------------------------------------------------------------------- Zwięźle o powodach zmiany. --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia ------------------------------------------------------------------------------------ ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 4. Konieczność warunkowego umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i warunkowego umorzenia ze wskazaniem podstawy prawnej warunkowego umorzenia postępowania. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5. --------------------------------------------------------------------------------- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia. -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 5.4. Inne rozstrzygnięcia z wyroku Lp. Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku. Przytoczyć okoliczności. --------------------------------------------------- -------------------------------------------------------------------- 6. Koszty Procesu Wskazać oskarżonego. Wskazać punkt rozstrzygnięcia z wyroku. Przytoczyć okoliczności. II, III, IV zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. S. Kancelaria Adwokacka w W., kwotę 600 zł (sześćset złotych), powiększoną o 23% VAT, za pomoc prawną udzieloną oskarżonemu z urzędu w instancji odwoławczej; zasądzono od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. kwotę 1200 zł (jeden tysiąc dwieście złotych), tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w instancji odwoławczej; zwolniono oskarżonego w całości od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, wydatkami obciążając Skarb Państwa. 7. PODPIS Katarzyna Capałowska Izabela Szumniak Zbigniew Kapiński 1.3 Granice zaskarżenia Wpisać kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Całość rozstrzygnięcia Sądu I Instancji 1.3.1 Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.2 Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji. ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. - obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. - obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. - rażąca niewspółmierności kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I KO 36/24 POSTANOWIENIE Dnia 26 czerwca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie R. Ś. skazanego z art. 197 § 3 pkt 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 czerwca 2024 r., wniosku skazanego o wznowienie postępowania karnego zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 12 września 2019 r., sygn. akt II AKa 242/19, na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł 1. odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności, 2. nie uwzględnić wniosku o wyznaczenie skazanemu R. Ś. obrońcy z urzędu.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 31 marca 2017 r., sygn. akt III K 289/16, Sąd Okręgowy we Wrocławiu uznał R. Ś. za winnego popełnienia czynu z art. 197 § 3 pkt 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i wymierzył mu karę 9 lat pozbawienia wolności. Apelację na korzyść oskarżonego wniósł obrońca. Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego, Sąd Apelacyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 9 sierpnia 2017 r., sygn. akt II AKa 194/17, zmienił zaskarżone orzeczenie w ten sposób, że wymierzoną R. Ś. karę pozbawienia wolności obniżył do 7 lat, w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.

Kasację od wyroku Sądu odwoławczego wniósł Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny, zaskarżając go w części dotyczącej orzeczenia o karze, na niekorzyść R. Ś. i zarzucając jej rażącą niewspółmierność.Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2019 r., sygn. akt V KK 196/19, uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie w części dotyczącej orzeczenia o karze i w tym zakresie przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu we Wrocławiu do ponownego rozpoznania.Po ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, wyrokiem z dnia 12 września 2019 r., sygn. akt II AKa 242/19 utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie.W piśmie z dnia 18 marca 2024 r. (data wpływu do Biura Podawczego Sądu Okręgowego we Wrocławiu 26 marca 2024 r.) skazany R.

Ś. wniósł o wznowienie postępowania. We wniosku wskazał, że składał już uprzednio wnioski o wznowienie postępowania (zostały zarejestrowane i rozpoznane pod sygn. V KO 18/21, I KO 107/22 i I KO 90/23 – uwaga SN) oraz inne pisma m.in. do Prezesa Sądu Apelacyjnego, na które nie otrzymuje odpowiedzi, a w sprawie są nowe okoliczności i dowody – Sąd pierwszej instancji nie przesłuchał wszystkich świadków, nie zapoznał się z aktami, a badania DNA nie potwierdziły żadnych dowodów, które wskazywałyby na jego sprawstwo (bezprawnie pobrano mu krew).

Wniósł o sprostowanie wszystkich „błędów czy też niewyjaśnień”, wydanie stosownych postanowień, a skoro ma „stosowane tymczasowe aresztowanie” to nie powinien przebywać w warunkach karnych, a także na oddziale, gdzie przebywają osoby psychicznie chore. Oświadczył, że jeśli będzie to konieczne do resztę wyjaśnień złoży w Sądzie. Odrębnym pismem wniósł także o wyznaczenie obrońcy z urzędu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Z treści osobistego wniosku skazanego R. Ś. o wznowienie postępowania nie wynika żadna okoliczność, która mogłaby został uznana za ustawową przesłankę wznowienia postępowania.

Dlatego też, wobec oczywistej bezzasadności złożonego wniosku, należało odmówić jego przyjęcia, bez konieczności wzywania do usunięcia jego braków, zgodnie art. 545 § 3 k.p.k. Należy wskzać, iż oczywista bezzasadność wniosku o wznowienie postępowania to taka, która nie wymaga szczególnego badania, jest widoczna na pierwszy rzut oka, jest niewątpliwa i wniosek obiektywnie nie może doprowadzić do wzruszenia orzeczenia (m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 września 2015 r., II KO 49/15). Taka sytuacja zachodzi w rozpoznawanej sprawie.

W osobistym wniosku skazany nie przedstawił żadnych okoliczności, które uzasadniałyby wznowienie postępowania. Kwestionowanie przez skazanego sposobu prowadzenia postępowania dowodowego przez Sąd pierwszej instancji, w tym zaniechanie przesłuchania wszystkich świadków, zanegowanie wyniku badania DNA, który w jego ocenie nie potwierdził żadnych dowodów wskazujących na jego sprawstwo oraz stawianie Sądowi zarzutu niezapoznania się z aktami, nie stanowią żadnej z przesłanek wznowienia postępowania. Tak samo jak nie stanowią go okoliczności dotyczące wydarzeń, które miały (i mają) miejsce w czasie odbywania przez skazanego orzeczonej kary pozbawienia wolności i zaobserwowanych w tym czasie nieprawidłowości oraz działań podejmowanych przez inne osoby na jego szkodę.

Wniosek o wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia i dotyczy prawomocnego już wyroku, który objęty jest domniemaniem prawidłowości dokonanych w sprawie ustaleń. Stąd też dla jego wzruszenia nie jest wystarczającym twierdzenie wnioskodawcy, iż jest inaczej, niż to co ustalono. Również okoliczność, że inne osoby działają na jego niekorzyść fałszując i nie wysyłając pism lub nie wysyłając ich wszystkich, nie jest przesłanką do wznowienie postępowania.Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy uznał, że z treści pisma wynika jego oczywista bezzasadność i odmówił jego przyjęcia.

Jednocześnie przepis art. 545 § 3 k.p.k. umożliwiający wstępną kontrolę wniosku o wznowienie postępowania, stwarza także możliwość odstąpienia od konieczności przeprowadzenia różnego rodzaju czynności procesowych związanych z wnioskiem, w tym wyznaczenia obrońcy z urzędu. W tym stanie rzeczy niezasadne jest wyznaczenie wnioskodawcy R. Ś. obrońcy z urzędu, skoro we wniosku nie wskazał okoliczności, które spełniałyby którykolwiek z warunków wznowienia postępowania. Dodać trzeba, że wcześniej, z podobnych względów, Sąd Najwyższy odmawiał przyjęcia wniosków skazanego o wznowienie postępowania w powodu ich oczywistej bezzasadności postanowieniami z dnia 26 kwietnia 2021 r., V KO 18/21, 21 grudnia 2022 r., I KO 107/22 i 9 listopada 2023 r., I KO 90/23.Z tych względów orzeczono, jak na wstępie.[PGW] [ms] ‎