I KO 31/24 · Sąd Najwyższy

I KO 31/24 POSTANOWIENIE Dnia 22 maja 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 22 maja 2024 r. wniosku Sądu Rejonowego w Opolu z dnia 8 kwietnia 2024 r., sygn. akt II K 1769/22, o przekazanie sprawy T. B. prowadzonej pod sygn. akt II K 1769/22 do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę T. B. prowadzonej w Sądzie Rejonowym w Opoplu pod sygn. akt II K 1769/22 do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Gliwicach.

UZASADNIENIE

Postanowieniem Sądu Rejonowego w Opolu z dnia 8 kwietnia 2024 r. (sygn. akt II K 1769/22) na podstawie art. 37 k.p.k. zwrócono się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie do rozpoznania sprawy T. B. , prowadzonej pod sygnaturą II K 1769/22, innemu sądowi równorzędnemu spoza okręgu opolskiego. Uzasadnieniem wniosku jest okoliczność, iż w sprawie o czyny z art. 226 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., z art. 226 § 1 k.k. oraz z art. 212 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w charakterze pokrzywdzonych występują prokuratorzy, którzy pełnią lub pełnili służbę w okręgu opolskim: była Prokurator Okręgowa w Opolu – L..

K., Prokurator Prokuratury Okręgowej we Wrocławiu, uprzednio Prokurator Okręgowa w Opolu – A. M., Prokurator Prokuratury Rejonowej del. do Prokuratury Krajowej, uprzednio Prokurator Rejonowy w Opolu – A, Ł,, zastępca Prokurator Okręgowej w Opolu - Prokurator J. M.Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek okazał się zasadny. Przepis art. 37 k.p.k. jako wyjątkowy nie podlega interpretacji rozszerzającej. Nadmierne jego wykorzystywanie może podważać zaufanie do niezależności sądów i niezawisłości sędziów. Dlatego wskazuje się, że odstąpienie od zasady rozpoznawania sprawy przez sąd właściwy miejscowo może nastąpić tylko w razie zaistnienia sytuacji jednoznacznie świadczącej, że pozostawienie sprawy w gestii tego sądu sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości.

Dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za tym, aby w każdej sprawie zachowany został standard konstytucyjny rozpoznania jej przez sąd właściwy według procedury, w której się ona toczy (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP).Wydaje się racjonalną zasadą przyjmowanie w orzecznictwie Sądu Najwyższego w sprawach rozpoznawanych w trybie art. 37 k.p.k., że jeżeli stroną procesu jest m.in. sędzia, pracownik sądu lub prokurator Prokuratury tego samego okręgu, na co dzień występujący przed danym sądem - ten sąd nie powinien orzekać w sprawie.

Stanowi to przejaw dbałości o owo dobro wymiaru sprawiedliwości, jakim jest z jednej strony efektywność postępowania (zaistniałe wyłączenia poszczególnych sędziów od rozpoznania sprawy) oraz wizerunek sądu jako organu niezależnego, z którym orzekają niezawiśli sędziowie, co do których nie można czynić zarzutu, iż w swojej służbie kierują się pozamerytorycznymi kryteriami.Z tych względów uznając, że dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, Sąd Najwyższy przekazał ją do Sądu Rejonowego w Gliwicach.[J.J.][ms] ‎