I KO 19/22 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I KO 19/22 POSTANOWIENIE Dnia 31 marca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w sprawie R. I. skazanego z art. 258 § 1 k.k. i art. 55 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 31 marca 2022 r., kwestii dopuszczalności wznowienia z urzędu postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 30 grudnia 2015 r., sygn. akt II AKa (…), zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w P. z dnia 2 lutego 2015 r., sygn. akt III K (...), p o s t a n o w i ł: stwierdzić niedopuszczalność wznowienia z urzędu wskazanego wyżej postępowania sądowego;

UZASADNIENIE

Wznowienie postępowania z powodu uchybień wskazanych w art. 439 § 1 k.p.k., to jest zaistnienia bezwzględnych przyczyn odwoławczych, możliwe jest wyłącznie z urzędu ( art. 542§3 k.p.k.). Zatem kolejny wniosek skazanego R. I. o wznowienie prawomocnie zakończonego postepowania sądowego należało uznać za sygnalizację konieczności wznowienia z urzędu postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 30 grudnia 2015 r., sygn. akt II AKa (…), zmieniającym wyrok Sądu Okręgowego w P. z dnia 2 lutego 2015 r., sygn. akt III K (…).

Skazany już po raz kolejny podnosi w swoim piśmie, że w jego sprawie miało dojść do naruszenia zasady ne bis in idem, a to z uwagi na fakt skazania go przez sąd polski za to samo przestępstwo, za które wcześniej został skazany przez Sąd Rejonowy w H. ( Szwecja) wyrokiem z dnia 11 stycznia 2007 r. Kwestia wskazanego rzekomego uchybienia popełnionego przez Sąd Okręgowy w P., orzekającego w pierwszej instancji w sprawie skazanego, była kilkukrotnie rozważana przez Sąd Najwyższy w związku ze składanymi przez skazanego wnioskami o wznowienie postępowania ( V KO 16/20, V KO131/20, V KO 34/21).

W efekcie Sąd Najwyższy wyjaśnił, że art. 542 § 4 k.p.k. wyraźnie stanowi, iż wznowienie postępowania nie może nastąpić z przyczyn wskazanych w § 3 tego przepisu, tj. właśnie z powodu bezwzględnych przyczyn odwoławczych, wskazanych w art. 439§1 k.p.k., jeżeli były one przedmiotem rozpoznania w trybie kasacji. Kwestia naruszenia zasady powagi rzeczy osądzonej była podnoszona w kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 30 grudnia 2015 r. i kasacja ta została mocą wyroku Sądu Najwyższego z dnia 6 września 2017 r., V KK 84/17 - w odniesieniu do tego skazanego - oddalona jako oczywiście bezzasadna.Z tych względów, Sąd Najwyższy stwierdził brak warunków prawnych do rozpoznania kwestii wznowienia postępowania z urzędu.

W następstwie tego brak było podstaw do wstrzymania wykonania orzeczenia, o co wnosił skazany. Z tych względów orzeczono jak w postanowieniu.