I KO 18/24 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedPostanowieniem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 18 października 2023 r. (sygn. akt II AKo 38/23) po rozpoznaniu w sprawie skazanego D. C. wniosku obrońcy skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Zielonej Górze z dnia 27 września 2017 r. (sygn. II K 469/17) utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 22 marca 2018 r. (sygn. VII Ka 1108/17) na podstawie art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k. i art. 639 k.p.k. wniosek oddalono. Skazany w piśmie z dnia 22 stycznia 2024 r. zasygnalizował potrzebę wznowienia tego postępowania z uwagi na zasiadanie w składzie sędziego P. M., powołanego do Sądu Apelacyjnego postanowieniem Prezydenta w dniu 10 listopada 2021 r., co sprawia, zdaniem sygnalizującego, że naruszono jego prawo do rozpoznania sprawy przez niezawisły i niezależny sąd.
Legislator headnote
AI generatedart. 540 § 1 pkt 2 k.p.k, art. 639 k.p.k, art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k; I KO 18/24 · Sąd Najwyższy: Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Analiza akt sprawy nie pozwala na wysnucie wniosku, jakoby zachodziła bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r. (I KZP 2/22, OSNK 2022, nr 6, poz.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I KO 18/24 POSTANOWIENIE Dnia 27 czerwca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek (przewodniczący)SSN Małgorzata GierszonSSN Włodzimierz Wróbel (sprawozdawca) w sprawie D. C. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 czerwca 2024 r. kwestii wznowienia z urzędu postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 18 października 2023 r. (sygn. akt II AKo 38/23), postanowił: stwierdzić brak przesłanek do wznowienia z urzędu postępowania karnego
UZASADNIENIE
Postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 18 października 2023 r. (sygn. akt II AKo 38/23) po rozpoznaniu w sprawie skazanego D. C. wniosku obrońcy skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Zielonej Górze z dnia 27 września 2017 r. (sygn. II K 469/17) utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Zielonej Górze z dnia 22 marca 2018 r. (sygn. VII Ka 1108/17) na podstawie art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k. i art. 639 k.p.k. wniosek oddalono. Skazany w piśmie z dnia 22 stycznia 2024 r. zasygnalizował potrzebę wznowienia tego postępowania z uwagi na zasiadanie w składzie sędziego P. M., powołanego do Sądu Apelacyjnego postanowieniem Prezydenta w dniu 10 listopada 2021 r., co sprawia, zdaniem sygnalizującego, że naruszono jego prawo do rozpoznania sprawy przez niezawisły i niezależny sąd.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Analiza akt sprawy nie pozwala na wysnucie wniosku, jakoby zachodziła bezwzględna przyczyna odwoławcza z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r. (I KZP 2/22, OSNK 2022, nr 6, poz.
22) brak podstaw do przyjęcia a priori, że każdy sędzia sądu powszechnego, który uzyskał nominację w następstwie brania udziału w konkursie przed Krajową Radą Sądownictwa po 17 stycznia 2018 r., nie spełnia minimalnego standardu bezstronności i każdorazowo sąd z jego udziałem jest nienależycie obsadzony w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Oznacza to, że należy wykazać in concreto, że z uwagi na dające się zidentyfikować okoliczności związane z powołaniem danego sędziego do sądu, istnieją tego rodzaju wątpliwości, iż sąd w składzie którego zasiada taki sędzia jest sądem nienależycie obsadzonym.
Jak wynika z dokumentów, kwestia powołania sędziów orzekających w sprawie nie wskazuje na zaistnienia takich wad, które powodowałyby konieczność uznania, że w istocie w tej konkretnej sprawie zachodzi bezwzględna przyczyna odwoławcza opisana w art. 439 § 1 pkt. 2 k.p.k. Zwłaszcza, że w tym zakresie poszerzonej argumentacji nie przedstawił sam skarżący, pozostając na bardzo ogólnych twierdzeniach. Nie wskazał żadnych okoliczności, które in concreto prowadziłyby do potwierdzenia się sygnalizowanych przez niego obaw w odniesieniu do niezawisłości członka składu Sądu odwoławczego w niniejszej sprawie.
Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji. [PGW][ms]