Legislator Case Law & Legislation
I KO 17/26 AI generated

I KO 17/26 · Sąd Najwyższy

Case Number I KO 17/26
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome zarządzenie z dnia 9 kwietnia 2026 r.

Legislator summary

AI generated

Sąd Okręgowy w Koninie, wyrokiem z dnia 15 czerwca 2022 r., sygn. akt II K 47/19, uznał M. K. za winną przestępstwa kwalifikowanego z art. 258 § 1 k.k., a także czynu realizującego znamiona z art. 53 ust. 2 u.p.n. w zw. z art. 61 u.p.n. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. oraz przestępstwa z art. 56 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. 65 § 1 k.k. Na tej podstawie wymierzył oskarżonej kary jednostkowe, a następnie karę łączną 7 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 550 stawek dziennych grzywny, po 100 zł każda.

Legislator headnote

AI generated

art. 542 § 3 k.p.k, art. 258 § 1 k.k, art. 12 § 1 k.k, art. 11 § 2 k.k, art. 65 § 1 k.k, art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k; I KO 17/26 · Sąd Najwyższy: akt II K 47/19, uznał M. K. za winną przestępstwa kwalifikowanego z art. 258 § 1 k.k., a także czynu realizującego znamiona z art. 53 ust. 2 u.p.n. w zw. z art. 61 u.p.n. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. oraz przestępstwa z art. 56 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. 65 § 1 k.k. Na tej podstawie wymierzył oskarżonej kary jednostkowe, a następnie karę łączną 7 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 550 stawek dziennych grzywny, po 100 zł każda.

Keywords

AI generated
narcotics offense charges substance dependency authorization for criminal prosecution role of leader or instigator psychiatric evidence organized narcotics trafficking

Cited Legislation

AI generated
art. 542 § 3 k.p.k
akt II K 47/19, na podstawie art. 542 § 3 k.p.k.
art. 258 § 1 k.k
za winną przestępstwa kwalifikowanego z art. 258 § 1 k.k., a także czynu realizującego znamiona z art.
art. 12 § 1 k.k
art. 11 § 2 k.k
art. 65 § 1 k.k
art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k
W ocenie skarżącej w sprawie zachodzą okoliczności świadczące o wystąpieniu bezwzględnej przyczyny odwoławczej, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.Wbrew zapatrywaniom skazanej – pomijając to, że kwestia braku wiarygodności zeznań E.
art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k
z art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k.
art. 233 § 1 k.k
II K 47/19, co ma potwierdzać przedstawienie jej zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 233 § 1 k.k.

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I KO 17/26 ZARZĄDZENIE Dnia 9 kwietnia 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek w sprawie M. K. po rozpoznaniu wniosku skazanej sygnalizującego wystąpienie podstawy wznowienia z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 21 listopada 2023 r., sygn. II AKa 138/23, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Koninie z dnia 15 czerwca 2022 r., sygn. akt II K 47/19, na podstawie art. 542 § 3 k.p.k. a contrario, nie stwierdził podstaw wznowienia z urzędu postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 21 listopada 2023 r., sygn. II AKa 138/23.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Koninie, wyrokiem z dnia 15 czerwca 2022 r., sygn. akt II K 47/19, uznał M. K. za winną przestępstwa kwalifikowanego z art. 258 § 1 k.k., a także czynu realizującego znamiona z art. 53 ust. 2 u.p.n. w zw. z art. 61 u.p.n. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. oraz przestępstwa z art. 56 ust. 3 u.p.n. w zw. z art. 65 § 1 k.k. Na tej podstawie wymierzył oskarżonej kary jednostkowe, a następnie karę łączną 7 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 550 stawek dziennych grzywny, po 100 zł każda.

Wyrok ten, w zakresie dotyczącym oskarżonej M. K. został zaskarżony apelacją jej obrońcy, która jednak okazała się nieskuteczna. Sąd Apelacyjny w Poznaniu, wyrokiem z dnia 21 listopada 2023 r., sygn. II AKa 138/23, utrzymał zaskarżony wyrok w mocy w części dotyczącej oskarżonej. Kasację od powyższego wyroku wniósł obrońca oskarżonej. Sąd Najwyższy, postanowieniem z dnia 11 czerwca 2025 r., sygn. akt I KK 294/24,oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną.Pismem datowanym na 25 listopada 2025 r. prawomocnie skazana M. K. wniosła o wznowienie z urzędu postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 15 czerwca 2022 r., sygn. akt.

II K 47/19. W ocenie skarżącej w sprawie zachodzą okoliczności świadczące o wystąpieniu bezwzględnej przyczyny odwoławczej, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.Wbrew zapatrywaniom skazanej – pomijając to, że kwestia braku wiarygodności zeznań E. M. była podnoszona w postępowaniu, którego dotyczy sygnalizacja (w kasacji uznanej przez Sąd Najwyższy za oczywiście bezzasadną wskazano, że świadek była już skazana za składanie fałszywych zeznań) – podnoszona przez nią okoliczność nie stanowi o wystąpieniu w niniejszej sprawie uchybienia stanowiącego bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k.

Jak wynika z treści uzasadnienia wniosku, podstawę wznowienia postępowania z urzędu ma stanowić złożenie przez świadka E. M. fałszywych zeznań w sprawie toczącej się pod sygn. II K 47/19, co ma potwierdzać przedstawienie jej zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 233 § 1 k.k. w postępowaniu prowadzonym przez Prokuraturę Rejonową w K. – […]. Przyjęcie założenia – zgodnie z twierdzeniem skazanej – że hipotetycznie istnieje możliwość wykazania, że ustalenia faktyczne, decydujące o przypisaniu skazanej odpowiedzialności za zarzucane jej przestępstwa, były poczynione w oparciu o fałszywe zeznania, nie oznacza że wyrok objęty wnioskiem o wznowienie został wydany, mimo że zachodziła inna okoliczność wyłączająca ściganie, o której mowa w art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k.

Jeżeli skazana nie popełniłaby zarzucanego jej czynu, a jej skazanie było konsekwencją przestępstwa popełnionego w związku z postępowaniem, a to przestępstwa składania fałszywych zeznań przez w/w świadka, to sytuacja taka odpowiada podstawie wznowienia z art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k. W takim przypadku wznowienie postępowania nie następuje z urzędu, lecz na wniosek odpowiadający wymogom określonym w art. 545 § 2 k.p.k., a fakt złożenia fałszywych zeznań musi być, zgodnie z art. 541 k.p.k., ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że orzeczenie takie nie może zapaść z powodu przyczyn wymienionych w art. 17 § 1 pkt 3-11 lub w art.

22. W tym wypadku wniosek o wznowienie postępowania powinien wskazywać wyrok skazujący lub orzeczenie zapadłe w postępowaniu karnym, stwierdzające niemożność wydania wyroku skazującego.Z tych powodów rozstrzygnięto jak niezaskarżalnym zarządzeniu. [J.J.][r.g.] ‎