I KO 117/24 · Sąd Najwyższy

I KO 117/24 POSTANOWIENIE Dnia 16 stycznia 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Eugeniusz Wildowicz w sprawie z zawiadomienia P. P. na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 16 stycznia 2025 r., jego wniosku o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu z dnia 27 listopada 2024 r. na podstawie art. 105 § 1 – 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

P. P. złożył w dniu 7 maja 2024 r. zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez Komendanta Miejskiego Policji w L. mł. insp. Z. K., które miało polegać na wykorzystaniu stanowiska służbowego i zajmowanej funkcji do wszczęcia względem P. P. postępowania administracyjnego w celu wydalenia go ze służby w Policji.Prokurator Prokuratury Rejonowej w G., po przeprowadzeniu czynności sprawdzających, postanowieniem z dnia 26 czerwca 2024 r., na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k., odmówił wszczęcia śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień przez funkcjonariusza publicznego – Komendanta Miejskiego Policji w L., tj. o czyn z art. 231 § 1 k.k. Sprawa z zażalenia pokrzywdzonego na powyższe postanowienie wpłynęła do właściwego miejscowo Sądu Rejonowego w Legnicy i została zarejestrowana pod sygnaturą II Kp 948/24.

Sąd Rejonowy w Legnicy, postanowieniem z dnia 23 października 2024 r., zwrócił się do Sądu Najwyższego o rozważenie przekazania tej sprawy innemu sądowi równorzędnemu, wskazując, że z uwagi na przedmiot postępowania i tożsamość osób, których ono dotyczy (były funkcjonariusz miejscowej Policji oraz Komendant tej jednostki), zachodzi ryzyko, że w społecznym odbiorze rozpoznanie sprawy przez Sąd Rejonowy w Legnicy wzbudzi uzasadnione podejrzenie, co do jego bezstronności. Sąd Najwyższy, postanowieniem z dnia 27 listopada 2024 r., odmówił uwzględnienia wniosku o przekazanie sprawy sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 § 1 k.p.k.W dniu 5 grudnia 2024 r.

P. P. wystąpił się z wnioskiem o sprostowanie powyższego postanowienia w trybie art. 105 k.p.k., poprzez „usunięcie oczywistej omyłki pisarskiej w postaci słowa ‘pomówiony’, użytego w uzasadnieniu postanowienia w zdaniu rozpoczynającym od słów: „Z faktu, że skarżący jest byłym funkcjonariuszem miejscowej Policji, a pomówiony kieruje Komendą […].” Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Przepisy art. 105 § 1 – 3 k.p.k. umożliwiają sprostowanie oczywistych omyłek zaistniałych w orzeczeniu, zarządzeniu albo ich uzasadnieniu.

Do błędów podlegających sprostowaniu w tym trybie należą omyłki pisarskie, rachunkowe oraz w obliczeniu terminów. Warunkiem dokonania zmiany w treści orzeczenia bądź zarządzenia w trybie art. 105 k.p.k. jest wystąpienie w tekście błędu mającego postać oczywistej omyłki. Słowo „pomówiony”, którego usunięcia z uzasadnienia postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 2024 r., sygn. akt I KO 117/24, domaga się P. P., nie znalazło się w tym uzasadnieniu na skutek omyłki pisarskiej. Nie jest więc możliwe wyeliminowanie go z treści postanowienia w trybie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej.

Trzeba przy tym wskazać, że nazwanie Komendanta Miejskiego Policji w L. w uzasadnieniu postanowienia „pomówionym” miało na celu jedynie uczynienie wywodu Sądu bardziej przejrzystym. Określenie „pomówienie” jest bowiem w języku ogólnym synonimem oskarżenia. Użyte w tym kontekście słowo „pomówienie” (zamiast np. stwierdzenia, „a osoba, przeciwko której złożono zawiadomienie o możliwości popełnienia czynu zabronionego”) nie zawiera więc sugestii odnośnie do zasadności zarzutów stawianych przez zawiadamiającego swemu byłemu przełożonemu.Zauważyć ponadto należy, że postępowanie przed Sądem Najwyższym, zakończone wydaniem postanowienia, którego sprostowania domaga się P. P., miało charakter incydentalny, a więc Sąd Najwyższy w ogóle nie zajmował się kwestią zasadności zażalenia na odmowę wszczęcia śledztwa i nie wypowiadał żadnych wiążących sądów w tym przedmiocie.

Nie występuje zatem sygnalizowane przez pokrzywdzonego zagrożenie wpływu treści postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 2024 r., sygn. akt I KO 117/24, na kształt rozstrzygnięcia w sprawie Sądu Rejonowego w Legnicy, sygn. akt II Kp 948/24. Dlatego postanowiono jak na wstępie. ł.nr.g.‎