I KO 113/23 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedSąd Okręgowy w Poznaniu postanowieniem z dnia 2 czerwca 2015 r., sygn. akt III Kop 204/15, nie uwzględnił wniosku o przyznanie ściganej S. P. kosztów ustanowienia obrońcy w kwocie 5000 zł brutto w sprawie dotyczącej odmowy wykonania europejskiego nakazu aresztowania, wydanego wobec S. P. w dniu 11 sierpnia 2010 r. przez Prokuraturę w Stuttgarcie, sygn. akt […].Sąd Apelacyjny w Poznaniu, po rozpoznaniu zażalenia obrońcy na powyższe postanowienie, postanowieniem z dnia 2 grudnia 2015 r., sygn. akt II AKz 423/15, zmienił zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zasądził od Skarbu Państwa na rzecz S. P. kwotę 2400 zł tytułem zwrotu wydatków za ustanowienie obrońcy z wyboru.W dniu 24 października 2023 r. obrońca S. P., adw.
Legislator headnote
AI generatedart. 530 § 2 k.p.k, art. 545 § 1 k.p.k, art. 429 § 1 k.p.k, art. 190 ust. 4 Konstytucji, art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k, art. 626 § 2 k.p.k; I KO 113/23 · Sąd Najwyższy: S., wniósł na podstawie art. 190 ust. 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w związku z treścią wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 października 2023 r., sygn. akt SK 105/20, o wznowienie postępowania co do kosztów postępowania w zakresie zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego w odniesieniu do postanowień Sądów orzekających w obu instancjach. Ponadto, na podstawie art. 632 pkt 2 w zw. z art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 626 § 2 k.p.k., wniósł o przyznanie ściganej kosztów zastępstwa adwokackiego w łącznej kwocie 9000 zł.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I KO 113/23 ZARZĄDZENIE Dnia 8 stycznia 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk w sprawie z wniosku obrońcy ściganej S. P.o wznowienie postępowania w przedmiocie zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego zarządził na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k., odmówić przyjęcia wniosku obrońcy S. P. z dnia 24 października 2023 r. jako niedopuszczalnego z mocy ustawy.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w Poznaniu postanowieniem z dnia 2 czerwca 2015 r., sygn. akt III Kop 204/15, nie uwzględnił wniosku o przyznanie ściganej S. P. kosztów ustanowienia obrońcy w kwocie 5000 zł brutto w sprawie dotyczącej odmowy wykonania europejskiego nakazu aresztowania, wydanego wobec S. P. w dniu 11 sierpnia 2010 r. przez Prokuraturę w Stuttgarcie, sygn. akt […].Sąd Apelacyjny w Poznaniu, po rozpoznaniu zażalenia obrońcy na powyższe postanowienie, postanowieniem z dnia 2 grudnia 2015 r., sygn. akt II AKz 423/15, zmienił zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zasądził od Skarbu Państwa na rzecz S. P. kwotę 2400 zł tytułem zwrotu wydatków za ustanowienie obrońcy z wyboru.W dniu 24 października 2023 r. obrońca S. P., adw.
P. S., wniósł na podstawie art. 190 ust. 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w związku z treścią wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 października 2023 r., sygn. akt SK 105/20, o wznowienie postępowania co do kosztów postępowania w zakresie zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego w odniesieniu do postanowień Sądów orzekających w obu instancjach. Ponadto, na podstawie art. 632 pkt 2 w zw. z art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 626 § 2 k.p.k., wniósł o przyznanie ściganej kosztów zastępstwa adwokackiego w łącznej kwocie 9000 zł.
Pismo to zostało przekazane przez Sąd Okręgowy w Poznaniu Sądowi Apelacyjnemu w Poznaniu według właściwości.Sąd Apelacyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 6 grudnia 2023 r., sygn. akt II AKo 183/23, uznał się niewłaściwym rzeczowo w tej sprawie i przekazał ją do rozpoznania Sądowi Najwyższemu. Upoważniony na skutek losowego przydziału sprawy do rozstrzygania w przedmiocie wniosku sędzia Sądu Najwyższego, po zapoznaniu się z treścią wniosku obrońcy z dnia 24 października 2023 r., zważył co następuje.Wnioskodawcy wyraźnie umknęło, że orzeczenie o kosztach nie może być objęte procedurą wznowienia, ponieważ nie jest ono rozstrzygnięciem o charakterze autonomicznym, lecz ściśle wynika z orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie.
Wznowienie postępowania może natomiast obejmować tylko te rozstrzygnięcia, które nie są związane z zasadniczym nurtem procesu [zob. M. Biłyj, M. Murzynowski, Wznowienie postępowania karnego w PRL w świetle prawa i praktyki, Warszawa 1980, s. 59 – 60; J. Kosonoga, Prawomocne orzeczenie kończące postępowanie sądowe w rozumieniu art. 540 § 1 k.p.k., (w:) J. Kosonoga (red.), Studia i Analizy Sądowy Najwyższego. Przegląd Orzecznictwa za rok 2017, Warszawa 2018, s. 521 – 524; D. Szumiło-Kulczycka, Prawne warunki dopuszczalności wznowienia postępowania sądowego (w:) Środki zaskarżenia w procesie karnym.
Księga pamiątkowa ku czci prof. Zbigniewa Dody, red. A.Gaberle,S.Waltoś,Kraków 2000, s. 215 – 221].Ponadto do skorzystania w tej sprawie z trybu określonego w art. 540 § 2 k.p.k., nie uprawnia także wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 4 października 2023 r. zapadły w sprawie SK 105/20, według którego: „§ 15 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2023 r. poz. 1964) jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 32 ust. 1 i art. 42 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej”, ponieważ Sądy obu instancji orzekały w sprawie kosztów na podstawie, obowiązującego do dnia 1 stycznia 2016 r., rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.
U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.).Przywołany więc przez wnioskodawcę wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie może być podstawą wniosku w rozpoznawanej sprawie.Z przytoczonych powodów należało zarządzić jak na wstępie. SSN Andrzej Tomczyk[SOP][ms]