I KK 98/20 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedWydana w tej sprawie opinia biegłych lekarzy psychiatrów o stanie zdrowia psychicznego oskarżonego nie stwierdza, aby czyn oskarżonego został popełniony w warunkach wyłączenia lub znacznego ograniczenia zdolności rozpoznania znaczenia czynu lub kierowania swoim postępowaniem ani też, że stan zdrowia psychicznego oskarżonego nie pozwala na udział w postępowaniu i prowadzenie obrony w sposób samodzielny i rozsądny. W konsekwencji w świetle art. 79 § 4 k.p.k. spełnione zostały warunki do uznania, że obrona obligatoryjna ustała, a zatem nie jest już konieczne posiadanie przez skazanego obrońcy z urzędu. Dlatego też na podstawie wskazanego przepisu obrońca z urzędu został zwolniony z obowiązku reprezentowania skazanego.Z tych też względów orzeczono, jak na wstępie.
Legislator headnote
AI generatedart. 79 § 4 k.p.k; I KK 98/20 · Sąd Najwyższy: W konsekwencji w świetle art. 79 § 4 k.p.k. spełnione zostały warunki do uznania, że obrona obligatoryjna ustała, a zatem nie jest już konieczne posiadanie przez skazanego obrońcy z urzędu. Dlatego też na podstawie wskazanego przepisu obrońca z urzędu został zwolniony z obowiązku reprezentowania skazanego.Z tych też względów orzeczono, jak na wstępie.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I KK 98/20 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki w sprawie D. S. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniuw dniu 25 czerwca 2020 r., w przedmiocie udziału obrońcy z urzędu na podstawie art. 79 § 4 k.p.k. postanowił:
1. stwierdzić, że udział obrońcy w postępowaniu nie jest obowiązkowy;
2. zwolnić z obowiązków obrońcy z urzędu adw. K. P.
UZASADNIENIE
Wydana w tej sprawie opinia biegłych lekarzy psychiatrów o stanie zdrowia psychicznego oskarżonego nie stwierdza, aby czyn oskarżonego został popełniony w warunkach wyłączenia lub znacznego ograniczenia zdolności rozpoznania znaczenia czynu lub kierowania swoim postępowaniem ani też, że stan zdrowia psychicznego oskarżonego nie pozwala na udział w postępowaniu i prowadzenie obrony w sposób samodzielny i rozsądny. W konsekwencji w świetle art. 79 § 4 k.p.k. spełnione zostały warunki do uznania, że obrona obligatoryjna ustała, a zatem nie jest już konieczne posiadanie przez skazanego obrońcy z urzędu. Dlatego też na podstawie wskazanego przepisu obrońca z urzędu został zwolniony z obowiązku reprezentowania skazanego.Z tych też względów orzeczono, jak na wstępie.