I KK 71/25 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedNa skutek kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 5 lutego 2024 r., IV Ka 299/22, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Gnieźnie z dnia 23 lipca 2021 r., II K 694/20, przed Sądem Najwyższym zawisła sprawa A. P.. W tym postępowaniu został on uznany za winnego czynu z art. 177 § 2 k.k., za który wymierzono mu prawomocnie karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.W kasacji został zawarty także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku, o którym mowa art. 532 § 1 k.p.k. Wniosek ten nie został szerzej uzasadniony.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek obrońcy skazanego okazał się niezasadny.Dokonywana na potrzeby rozpoznania wniosku analiza kasacji i akt tej sprawy doprowadziła Sąd Najwyższy do konkluzji, że nie ziściły się przesłanki do wstrzymania wykonania wyroku w trybie art. 532 § 1 k.p.k.
Legislator headnote
AI generatedart. 177 § 2 k.k, art. 532 § 1 k.p.k; I KK 71/25 · Sąd Najwyższy: I KK 71/25 POSTANOWIENIE Dnia 15 maja 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie A. P. , skazanego za czyn z art. 177 § 2 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 15 maja 2025 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 5 lutego 2024 r., IV Ka 299/22, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Gnieźnie z dnia 23 lipca 2021 r., II K 694/20, p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
I KK 71/25 POSTANOWIENIE Dnia 15 maja 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie A. P. , skazanego za czyn z art. 177 § 2 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 15 maja 2025 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 5 lutego 2024 r., IV Ka 299/22, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Gnieźnie z dnia 23 lipca 2021 r., II K 694/20, p o s t a n o w i ł wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Na skutek kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 5 lutego 2024 r., IV Ka 299/22, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Gnieźnie z dnia 23 lipca 2021 r., II K 694/20, przed Sądem Najwyższym zawisła sprawa A. P.. W tym postępowaniu został on uznany za winnego czynu z art. 177 § 2 k.k., za który wymierzono mu prawomocnie karę 8 miesięcy pozbawienia wolności.W kasacji został zawarty także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku, o którym mowa art. 532 § 1 k.p.k. Wniosek ten nie został szerzej uzasadniony.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek obrońcy skazanego okazał się niezasadny.Dokonywana na potrzeby rozpoznania wniosku analiza kasacji i akt tej sprawy doprowadziła Sąd Najwyższy do konkluzji, że nie ziściły się przesłanki do wstrzymania wykonania wyroku w trybie art. 532 § 1 k.p.k.
Dla uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji musiałoby być niemal zbliżone do pewności, oczywistości i prowadzić do konkluzji o potrzebie uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia wobec niego postępowania, ewentualnie wydania innego rozstrzygnięcia, które spowoduje, że wykonywanie kary lub innych środków penalnych do czasu rozpoznania kasacji okaże się niesłuszne i odbędzie się z pokrzywdzeniem skazanego. Okoliczność ta musi być dostrzegalna już „na pierwszy rzut oka”.
Gdy trafność zarzutów podniesionych w kasacji nie jest – na tym etapie – oczywista, samo zwrócenie się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie uzasadnia odstąpienia od zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2024 r., III KK 15/24). W tej sprawie nie zachodzi przedmiotowa oczywistość i jednoznaczność uchybień sygnalizowanych w kasacji obrońcy. Ocena zasadności podniesionych w niej zarzutów wymagać będzie analizy dokonywanej na etapie merytorycznego jej rozpoznania.Podsumowując, w tej sprawie nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k.
Dodać należy, że decyzja w tym względzie w żadnym razie nie przesądza ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji skarżącego od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu.Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia. [SOP][a.ł]