Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I KK 467/23 AI generated

I KK 467/23 · Sąd Najwyższy

Case Number I KK 467/23
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome wyrok
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

Oskarżony A. G. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Kościanie z dnia 15 września 2020 r., II K 325/19 na jednostkowe kary pozbawienia wolności w wymiarze: 6 miesięcy, roku i 4 miesięcy roku i 6 miesięcy (pkt 4-6 wyroku), które to kary połączono, wymierzając łączną pozbawienia wolności w wymiarze 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności (pkt 7). Wyrok ten zawierał dodatkowe rozstrzygnięcia wobec tego oskarżonego, jak i wobec występującego w sprawie współoskarżonego. Orzeczenie, wobec niezaskarżenia go przez żadną ze stron postępowania, uprawomocniło się w dniu 23 września 2020 r.

Legislator headnote

AI generated

art. 273 k.k, art. 76 § 3 k.k, art. 91 § 1 k.k, art. 86 § 1 k.k, art. 535 § 5 k.p.k, art. 537 § 2 k.p.k; I KK 467/23 · Sąd Najwyższy: Kasację od powyższego wyroku na korzyść skazanego, w zakresie orzeczenia o karze łącznej pozbawienia wolności, wniósł Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 86 § 1 k.k., polegające na wymierzeniu oskarżonemu A. G. kary łącznej 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, obejmującej kary jednostkowe: 6 miesięcy, 1 roku i 4 miesięcy oraz 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, tj. powyżej górnej granicy przewidzianej przez ustawodawcę we wskazanym przepisie, którą stanowi suma kar jednostkowych wymierzonych za poszczególne przestępstwa, wynosząca w niniejszej sprawie 3 lata i 4 miesiące.

Keywords

AI generated
contractual consideration contractor remuneration promise of payment contractor's lien pre-contractual rights and obligations subcontractor payment

Cited Legislation

AI generated
art. 273 k.k
skazanego z art. 273 k.k.
art. 76 § 3 k.k
art. 91 § 1 k.k
art. 86 § 1 k.k
Art. 86 § 1 k.k., określając górną granicę kary łącznej, wskazuje precyzyjnie, że stanowi ją suma orzeczonych i podlegających łączeniu kar jednostkowych, chyba że przekraczają określone w tym przepisie progi, wówczas górną granicę wyznaczają te właśnie progi.
art. 535 § 5 k.p.k
Kasacja jest oczywiście zasadna, co umożliwiało rozpoznanie jej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
art. 537 § 2 k.p.k
Kierując się przedstawionymi motywami Sąd Najwyższy, z mocy art. 537 § 2 k.p.k.
AI generated
I KK 272/22
Sąd Okręgowy w P. wyrokiem z dnia 11 maja 2021 r., sygn. akt XVII Ka […], w wyniku rozpoznania apelacji oskarżyciela publicznego wywiedzionej na niekorzyść oskarżonego w części co do kary, środków karnych i rozstrzygnięcia w zakresie kosztów, a także apelacji obrońcy oskarżonego skierowanej na jego korzyść, zmienił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w P. z dnia 27 listopada 2020 r., sygn. akt III K […] w ten sposób, że P.J. w ramach przypisanych mu czynów uznał za winnego tego, że w okresie od 10 września 2016 r. do 2 października 2016 r. w P., w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, będąc zobowiązanym do opieki nad małoletnią córką N. J. urodzoną […] 2016 r., podrzucał do góry małoletnią pokrzywdzoną mającą 3 tygodnie, prowadził „naukę chodzenia” trzymając ją za kończyny górne, a silnie przytrzymując spowodował u niej sińce głowy i szyi, natomiast w dniu 2 października 2016 r. poprzez podrzucenie dziecka do góry spowodował jej upadek, z wcześniejszym uderzeniem dziecka głową o drewnianą barierkę łóżka dziecięcego, a następnie uderzeniem o powierzchnię podłogi, w wyniku którego małoletnia doznała obrażeń ciała w postaci wielomiejscowego złamania łuski kości ciemieniowej prawej oraz niewielkiego złamania kości ciemieniowej po stronie lewej, a ponadto sińców w okolicy skroniowej prawej, obu małżowin usznych, policzka prawego i szyi po stronie prawej oraz zmian skóry w postaci zaczerwień na szyi, pod pachami i na klatce piersiowej, które to obrażenia naruszyły czynności narządu ciała pokrzywdzonej na czas powyżej dni 7, narażając tym samym małoletnią na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo wystąpienia ciężkiego uszczerbku na zdrowiu w postaci obrażeń czaszkowo-mózgowych oraz rozległego uszkodzenia stawów i splotów ramiennych, tj. przestępstwa z art. 157 § 2 k.k. w zw. art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 160 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. zw. z art. 12 § 1 k.k. i za to wymierzył mu karę 3 lat i 9 miesięcy pozbawienia wolności.
VII K 303/15
W dniu 17 września 2015r. na posiedzeniu w przedmiocie rozstrzygnięcia wniosku Prokuratora o wydanie wyroku skazującego i wymierzenie oskarżonej uzgodnionej z nią kary Sąd uwzględnił taki wniosek w stosunku do oskarżonej J. S. (1) i wydał wyrok w sprawie VIIK 303/15 ( 2Ds. 400/15) .
II K 1378/16
Stosownie do treści art. 424 § 3 kpk, Sąd ograniczył zakres uzasadnienia do wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku oraz rozstrzygnięcia co do kary i innych konsekwencji prawnych czynu. W dniu 15 listopada 2016 r. prokurator Prokuratury Rejonowej G.-Ś. w G. wniósł do Sądu Rejonowego Gdańsk-Południe w Gdańsku akt oskarżenia przeciwko K. K., oskarżonemu o to, że:
VII K 29/16
Na podstawie art. 423 § 1a kpk w zakresie kary wymierzonej oskarżonemu A. Z. oskarżonemu o czyn z art. 286 § 1 kk Sąd Rejonowy ustalił i zważył co następuje: Prokurator na podstawie art. 335 § 1 kpk złożył wniosek o wydanie na posiedzeniu wyroku skazującego wobec A. Z. oskarżonego o to ,że :
IV KK 403/24
Sąd Rejonowy Katowice-Zachód w Katowicach, wyrokiem z dnia 7 grudnia 2023 r., sygn.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I KK 467/23 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 marca 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Zbigniew Kapiński (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Paweł Kołodziejski‎SSN Adam Roch w sprawie A. G. skazanego z art. 273 k.k. oraz art. 76 § 3 k.k.s. w zw. z art. 91 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 6 marca 2024 r., kasacji, wniesionej na korzyść skazanego przez Prokuratora Generalnego, od wyroku Sądu Rejonowego w Kościanie z dnia 15 września 2020 r., II K 325/19 uchyla wyrok w zaskarżonej części – dotyczącej skazanego A.G. w zakresie orzeczenia o karze łącznej pozbawienia wolności (pkt 7 części dyspozytywnej) i sprawę w tym zakresie przekazuje Sądowi Rejonowemu w Kościanie do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Oskarżony A. G. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Kościanie z dnia 15 września 2020 r., II K 325/19 na jednostkowe kary pozbawienia wolności w wymiarze: 6 miesięcy, roku i 4 miesięcy roku i 6 miesięcy (pkt 4-6 wyroku), które to kary połączono, wymierzając łączną pozbawienia wolności w wymiarze 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności (pkt 7). Wyrok ten zawierał dodatkowe rozstrzygnięcia wobec tego oskarżonego, jak i wobec występującego w sprawie współoskarżonego. Orzeczenie, wobec niezaskarżenia go przez żadną ze stron postępowania, uprawomocniło się w dniu 23 września 2020 r.

Kasację od powyższego wyroku na korzyść skazanego, w zakresie orzeczenia o karze łącznej pozbawienia wolności, wniósł Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 86 § 1 k.k., polegające na wymierzeniu oskarżonemu A. G. kary łącznej 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, obejmującej kary jednostkowe: 6 miesięcy, 1 roku i 4 miesięcy oraz 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, tj. powyżej górnej granicy przewidzianej przez ustawodawcę we wskazanym przepisie, którą stanowi suma kar jednostkowych wymierzonych za poszczególne przestępstwa, wynosząca w niniejszej sprawie 3 lata i 4 miesiące.

Podnosząc ten zarzut, Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowi w Kościanie do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest oczywiście zasadna, co umożliwiało rozpoznanie jej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Art. 86 § 1 k.k., określając górną granicę kary łącznej, wskazuje precyzyjnie, że stanowi ją suma orzeczonych i podlegających łączeniu kar jednostkowych, chyba że przekraczają określone w tym przepisie progi, wówczas górną granicę wyznaczają te właśnie progi.

Skoro wobec skazanego orzeczono 3 kary pozbawienia wolności w wymiarze: 6 miesięcy, roku i 4 miesięcy oraz roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, to suma kar wyznaczająca górną granicę wymiaru kary łącznej pozbawienia wolności wynosiła 3 lata i 4 miesiące. Wymierzenie skazanemu A. G. w tej sytuacji kary łącznej 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności nastąpiło z rażącą obrazą art. 86 § 1 k.k. Uchybienie to miało istotny wpływ na treść wyroku w zaskarżonej części, co musiało skutkować uchyleniem zaskarżonego wyroku w odniesieniu do skazanego A.G w zakresie rozstrzygnięcia o karze łącznej pozbawienia wolności (pkt 7 wyroku Sądu Rejonowego) i przekazaniem sprawy w tej części Sądowi Rejonowemu w Kościanie do ponownego rozpoznania.

Kierując się przedstawionymi motywami Sąd Najwyższy, z mocy art. 537 § 2 k.p.k. i art. 535 § 5 k.p.k., orzekł jak w wyroku.[J.J.][ał]