I KK 460/24 · Sąd Najwyższy

I KK 460/24 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 lutego 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki (przewodniczący)‎SSN Małgorzata Gierszon‎SSN Paweł Wiliński (sprawozdawca) w sprawie skazanego T.P. skazanego za czyn z art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 27 lutego 2025 r. kasacji wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu z dnia 12 kwietnia 2022 r., sygn. akt II K 558/21, na podstawie art. 537 § 1 i 2 k.p.k. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu do ponownego rozpoznania.

Małgorzata Gierszon Dariusz Świecki Paweł Wiliński UZASADNIENIEWyrokiem z dnia 12 kwietnia 2022 r., sygn. akt II K 558/21, Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu uznał T.P. za winnego czynu z art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. i wymierzył mu karę 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Wyrok nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się w dniu 20 kwietnia 2024 r.Kasację od tego orzeczenia wniósł Prokurator Generalny, który zaskarżył je w całości na korzyść skazanego i zarzucił:„rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego materialnego - art. 64 § 2 k.k. poprzez błędne przyjęcie, iż oskarżony dopuścił się występku z art. 280 § 1 k.k. w warunkach powrotu do przestępstwa określonych w tym przepisie pomimo, iż nie zostały wobec niego spełnione wszystkie wskazane w tej normie prawnej wymogi, a to wobec popełnienia zarzucanego mu występku po upływie 5 - letniego terminu od odbycia kary pozbawienia wolności”.Podnosząc powyższe, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Charakter zaistniałego w sprawie uchybienia uprawniał do uwzględnienia kasacji w całości w trybie art. 535 § 5 k.p.k.Zaskarżonym wyrokiem Sąd Rejonowy uznał oskarżonego T.P. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z tym ustaleniem, że czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 30 września 2005 r., sygn. akt II K 452/05, za czyn z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. na karę roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, która weszła w skład kary łącznej roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 3 grudnia 2008 roku, sygn. akt II K 415/08, a którą odbywał m.in. w okresie od 7 maja 2008 roku do 2 lutego 2010 roku, tj. czynu z art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. i za to, na podstawie art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. wymierzył mu karę 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności.

Sąd I instancji pochylił się więc nad wyrokiem, który determinował przypisanie skazanemu odpowiedzialności w warunkach art. 64 § 2 k.k., modyfikując w tym zakresie ustalenia prokuratora z aktu oskarżenia. Ustalenia te odpowiadają nadto treści materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy.Poczynione ustalenia nie dawały jednak sądowi podstawy do przyjęcia, że oskarżony, popełniając w dniu 1 grudnia 2015 r. występek z art. 280 § 1 k.k., działał w warunkach powrotu do przestępstwa określonych w art. 64 § 2 k.k. Zgodnie z treścią tego przepisu, w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 września 2023 r., powrót do przestępstwa w warunkach recydywy wielokrotnej ma miejsce wówczas gdy zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: uprzednie skazanie w warunkach recydywy zwykłej z art. 64 § 1 k.k., odbycie łącznie co najmniej roku kary pozbawienia wolności, ponowne popełnienie przestępstwa umyślnego określonego w art. 64 § 2 k.k. oraz popełnienie umyślnego przestępstwa w okresie 5 lat od odbycia całości lub części ostatniej kary.

W niniejszej sprawie nie została spełniona ostatnia z wymienionych wyżej przesłanek, ponieważ od odbycia przez T.P. kary pozbawienia wolności do popełnienia w dniu 1 grudnia 2015 r. kolejnego umyślnego występku, upłynęło ponad 5 lat. Skazany opuścił zakład karny w dniu 2 lutego 2010 r. w związku z udzielonym mu w tym dniu warunkowym przedterminowym zwolnieniem z odbycia m.in. reszty kary łącznej pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym wydanym w sprawie o sygn. II K 415/08. W wyznaczonym okresie próby, tj. do dnia 2 lutego 2012 roku i w ciągu dalszych 6 miesięcy nie odwołano warunkowego zwolnienia, a zatem zgodnie z art. 82 § 1 k.k. orzeczone kary pozbawienia wolności zostały przez skazanego odbyte w całości w dniu 2 lutego 2010 roku (k. 75,164-168).W tej sytuacji doszło do rażącego naruszenia przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu przepisu art. 64 § 2 k.k., poprzez jego niesłuszne przyjęcie w kwalifikacji prawnej czynu i w podstawie skazania T.P., pomimo że nie zostały wobec niego spełnione wszystkie wskazane w tym przepisie wymogi.

Podstaw do przyjęcia, że oskarżony popełniając występek z art. 280 § 1 k.k. działał w warunkach recydywy zwykłej, jak i ew. wielokrotnej, nie dają również jego inne, a wynikające z danych o karalności, skazania, w tym niepotwierdzone dotąd przez brytyjski organ wymiaru sprawiedliwości odbycie kary z wyroku Central London Magistrates Court z dnia 29 sierpnia 2012 r. o sygn. 12/2570/51532G (k. 184-192, 124-133). Opisane wyżej uchybienie Sądu Rejonowego miało istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku, chociażby z uwagi na niesprawiedliwe i niekorzystne dla skazanego konsekwencje, wyrażające się bezpodstawnym przypisaniem mu działania w warunkach art. 64 § 2 k.k. i związanymi z tym odmiennymi zasadami wykonywania kary pozbawienia wolności oraz udzielania warunkowego przedterminowego zwolnienia, jak również mogło mieć, wobec obligatoryjnego obostrzenia granic wymiaru kary, realny wpływ na wymiar orzeczonej kary pozbawienia wolności.W tym stanie rzeczy należało uchylić zaskarżony wyrok i sprawę skazanego przekazać do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Wrocławia-Fabrycznej we Wrocławiu, który, uwzględniając powyższe rozważania, wyda orzeczenie zgodne z prawem.

Małgorzata Gierszon Dariusz Świecki Paweł Wiliński[WB][a.ł]