I KK 43/26 · Sąd Najwyższy

I KK 43/26 POSTANOWIENIE Dnia 10 marca 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Błaszczyk w sprawie T. J. skazanego z art. 56 § 2 k.k.s. i inne ‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 10 marca 2026 r, kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego ‎od wyroku Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze ‎z dnia 14 października 2025 r., sygn. akt VI Ka 404/25‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Zgorzelcu z dnia 3 lutego 2025 r., sygn. akt II K 165/22 na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k.

1. pozostawia kasację bez rozpoznania;

2. obciąża skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 3 lutego 2025 r., sygn. akt II K 165/22 Sąd Rejonowy w Zgorzelcu skazał T. J. za czyn z art. 56 § 2 k.k.s. w zb. z art. 61 § 1 k.k.s. w zb. z art. 62 § 2 k.k.s. w zw. z art. 6 § 2 k.k.s. w zw. z art. 7 § 1 k.k.s. i za to na podstawie art. 62 § 2 k.k.s. w zw. z art. 7 § 2 k.k.s. wymierzył mu karę grzywny 80 stawek dziennych w kwotach po 150 złotych każda. Po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze wyrokiem z dnia 14 października 2025 r., sygn. akt VI Ka 404/25 utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.Kasację od tego orzeczenia wniósł oborńca skazanego zarzucając naruszenie art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. w zw. z art. 7 k.p.k. i wniósł o uniewinnienie skazanego.W pisemnej odpowiedzi na kasację Naczelnik Dolnośląskiego Urzędu Celno – Skarbowego we Wrocławiu wniósł o pozostawienie kasacji bez rozpoznania jako nieodpowiadającej przepisom z art. 523 § 2 i 4 k.p.k.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniesiona w niniejszej sprawie kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy, a ponieważ została przez Sąd odwoławczy błędnie przyjęta, konieczne było pozostawienie jej bez rozpoznania, stosownie do dyspozycji art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 in fine k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k.Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.

Ograniczenie to nie dotyczy jedynie kasacji wniesionej przez stronę z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.) oraz kasacji jednego z podmiotów wymienionych w art. 521 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 2 k.p.k.)W sprawie niniejszej T. J. został skazany na karę grzywny, a w przytoczonych w skardze kasacyjnej zarzutach, jak również z części motywacyjnej, nie wskazano na żadne z uchybień określonych w art. 439 k.p.k. Tak zredagowana kasacja strony w świetle jednoznacznej treści art. 523 § 2 k.p.k. jest niedopuszczalna ex lege.

W związku z tym konieczne było orzeczenie przez Sąd Najwyższy w oparciu o przepis art. 531 § 1 k.p.k., ponieważ przyjęta kasacja nie odpowiada warunkom formalnym (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2013 r., IV KZ 55/13).Mając na uwadze powyższe, postanowiono jak w części dyspozytywnej. [J.J.][a.ł] ‎