I KK 413/25 · Sąd Najwyższy

I KK 413/25 POSTANOWIENIE Dnia 23 kwietnia 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Roch w sprawie A. Z. skazanej za przestępstwo z art. 276 k.k. dotyczącej kasacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z 11 kwietnia 2025 r., sygn. XVII Ka 58/25, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Pile z 13 listopada 2024 r., sygn. II K 199/24, na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 23 kwietnia 2026 r. na podstawie art. 531 § 1 zd. 2 k.p.k. w zw. z art. 531 § 3 k.p.k. i art. 431 § 1 i 2 k.p.k. w. zw. z art. 432 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. oraz art. 537 § 4 k.p.k. i art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k. p o s t a n o w i ł:

1. kasację wniesioną przez obrońcę adw. M. M. na korzyść skazanej A. Z. pozostawić bez rozpoznania;

2. zarządzić zwrot na rzecz skazanej uiszczonej opłaty w kwocie 450 zł;

3. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego w postaci wydatków poniesionych przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia tego postępowania obciążyć skazaną.

UZASADNIENIE

Kasację od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z 11 kwietnia 2025 r., ‎sygn. XVII Ka 58/25, utrzymującego w mocy skazujący wyrok Sądu Rejonowego ‎w Pile z 13 listopada 2024 r., sygn. II K 199/24 na korzyść A. Z. wniósł jej obrońca adw. M. M.. Sprawa wraz z kasacją trafiła do Sądu Najwyższego, gdzie w dniu 15 kwietnia 2026 roku wpłynęło pismo podpisane przez skazaną, zawierające oświadczenie o woli cofnięcia wniesionej na jej rzecz kasacji. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Cofnięcie wniesionej na korzyść A. Z. kasacji okazało się skuteczne.Przepisy Kodeksu postępowania karnego pozwalają na cofnięcie złożonego środka odwoławczego, w tym kasacji.

Zgodnie z art. 431 § 2 k.p.k. cofnąć wniesiony na jego korzyść środek odwoławczy może oskarżony, chyba że wniósł go oskarżyciel publiczny lub zachodzi wypadek przewidziany w art. 79 k.p.k. Zgodnie z treścią art. 432 k.p.k. cofnięty środek odwoławczy sąd odwoławczy pozostawia bez rozpoznania, chyba że zachodzi jedna z przyczyn wymienionych w art. 439 k.p.k. (bezwzględne przyczyny odwoławcze) lub art. 440 k.p.k. (rażąca niesprawiedliwość wyroku). Przepisy te, na mocy art. 518 k.p.k. mają odpowiednie zastosowanie do postępowania kasacyjnego.

Na mocy art. 531 § 1 zd. 2 k.p.k. w zw. z art. 531 § 3 k.p.k. w wypadku cofnięcia kasacji sąd kasacyjny wydaje postanowienie bez udziału stron, chyba że prezes Sądu Najwyższego zarządzi inaczej.Zważywszy, że w sprawie nie ujawniły się uchybienia przewidziane w art. 439 k.p.k., ani nie miał miejsca wypadek przewidziany w art. 79 k.p.k., cofnięcie kasacji Sąd Najwyższy uznał za skuteczne i skargę tę pozostawił bez rozpoznania. Jednocześnie, zgodnie z art. 527 § 4 k.p.k. zarządzono zwrot skazanej uiszczonej opłaty od kasacji w kwocie 450 zł.

Kierując się z kolei art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 637a k.p.k. Sąd Najwyższy obciążył skazaną kosztami postępowania kasacyjnego w części obejmującej poniesione przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia tego postępowania wydatki. Choć zasadą wynikającą z przywołanych przepisów jest obciążenie strony, która wniosła środek zaskarżenia, a następnie skutecznie go cofnęła, całością kosztów postępowania, to jednak w sytuacji, w której z mocy przepisu szczególnego (art. 527 § 4 k.p.k.) istnieje obowiązek zarządzenia zwrotu wniesionej opłaty, oznacza to, że ową częścią kosztów, określoną w art. 616 § 2 pkt 1 k.p.k., skarżącego się nie obciąża.

Wobec niestwierdzenia podstaw do zwolnienia skazanej z konieczności poniesienia kosztów w pozostałym zakresie, obowiązkiem tym obciążono A. Z. Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. [J.J.][r.g.] ‎