I KK 413/25 · Sąd Najwyższy

I KK 413/25 POSTANOWIENIE Dnia 9 marca 2026 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka po rozpoznaniu z urzędu na posiedzeniu w dniu 9 marca 2026 r., w sprawie A. Z. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej na podstawie art. 105 § 1 – 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł sprostować oczywistą omyłkę pisarską w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 3 marca 2026 r., w sprawie I KK 413/25, w ten sposób, że: - w 8 wersie części wstępnej orzeczenia sformułowanie „wniosku obrońcy skazanej”, zastąpić sformułowaniem „wniosku prokuratora”; - na stronie 2 uzasadnienia, w wersach 1 i 2 od góry słowa „wniosek obrońcy skazanej”, zastąpić słowami „wniosek prokuratora”, a w wersie 4 słowo „Obrońca” zastąpić słowem „Prokurator”; - na stronie 2 w 13 wersie od dołu słowa „Wniosek obrońcy” zastąpić słowami „wniosek prokuratora”; - na stronie 3 w wersach 3-4 od dołu sformułowanie „zasadność wystąpienia obrońcy skazanej” zastąpić sformułowaniem „zasadność wystąpienia prokuratora”; - na stronie 4 w pierwszym wersie od góry wyraz „Obrońca” zastąpić słowem „Prokurator”.

UZASADNIENIEPowyższym postanowieniem z dnia 3 marca 2026 r., Sąd Najwyższy uwzględnił wniosek prokuratora i wyłączył na podstawie art. 40 § 1 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 k.p.k. i art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, sędziego SN Pawła Kołodziejskiego od rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Adama Rocha od rozpoznania sprawy I KK 413/25.Z powodu oczywistej omyłki pisarskiej we wskazanych wersach orzeczenia błędnie wskazano (w odpowiednich kontekstach), że autorem wniosku o wyłączenie był obrońca skazanej, a nie prokurator.

Omyłka ta nosi charakter oczywistej, w związku z czym należało dokonać z urzędu jej sprostowania. [J.J.][a.ł] ‎