I KK 341/24 · Sąd Najwyższy

I KK 341/24 POSTANOWIENIE Dnia 31 października 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Puszkarski w sprawie M. C. skazanego z art. 310 § 1 i 2 k.k. i art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 31 października 2024 r., wniosków obrońców skazanego o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: wstrzymać wykonanie wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 3 kwietnia 2024 r., sygn. akt II AKa 51/24, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 27 listopada 2023 r., sygn. akt III K 372/21.

UZASADNIENIEKasację od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 3 kwietnia 2024 r., sygn. akt II AKa 51/24, zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 27 listopada 2023 r., sygn. akt III K 372/21, wnieśli (dwoma pismami) obrońcy reprezentujący skazanego M. C. . Obaj obrońcy, zaskarżając wyrok w całości, wnieśli o uniewinnienie M. C. od czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i umorzenie postępowania karnego w części dotyczącej czynu z art. 310 § 1 i 2 k.k. (najwyraźniej nie uwzględnili, że M.

C. został skazany za jedno przestępstwo). Obrońcy, powołując się na przepis art. 532 § 1 k.p.k., zwrócili się też o wstrzymanie wykonania wymierzonej skazanemu kary 2 lat pozbawienia wolności, jakkolwiek w części motywacyjnej jednego z pism jest mowa o wniosku o wstrzymanie wykonania wyroku. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wnioski, zgodnie z brzmieniem art. 532 § 1 k.p.k. potraktowane jako postulujące wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu, zasługiwały na uwzględnienie. Obrońcy skazanego M.

C. podnieśli szereg zarzutów pod adresem zaskarżonego orzeczenia, w tym zaistnienia uchybienia określonego w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. oraz innego rażącego naruszenia prawa, tak materialnego (art. 286 § 1 k.k.), jak i procesowego (art. 433 § 2 w zw. z art. 457 § 3 k.p.k.). Nie przesądzając obecnie rozstrzygnięcia co do kasacji, które zostanie wydane przez kolegialny skład orzekający Sądu Najwyższego po przeprowadzeniu na rozprawie pogłębionej analizy podniesionych w skardze zarzutów, można wyrazić pogląd, że prawdopodobieństwo jej uwzględnienia nie wydaje się niskie, zwłaszcza w kontekście zarzutu rażącego naruszenia prawa procesowego, niewykluczone, że także naruszenia prawa materialnego.

Rysująca się perspektywa wydania orzeczenia kasatoryjnego oraz obawa odbycia przez skazanego jeżeli nie całej, to znacznej części wymierzonej mu najsurowszej z katalogu kar - kary izolacyjnej przed rozpoznaniem kasacji, przemawiały zatem za postąpieniem po myśli art. 532 § 1 k.p.k., w celu zapobieżenia ewentualnemu pokrzywdzeniu skazanego. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak wstępie.[J.J.][ał] ‎