Legislator Case Law & Legislation
I KK 336/24 AI generated

I KK 336/24 · Sąd Najwyższy

Case Number I KK 336/24
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

W dniu 29 sierpnia 2024 r. zarejestrowana została w Sądzie Najwyższym pod sygnaturą I KK 336/24 kasacja obrońcy skazanego K. K. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 8 kwietnia 2024 r., sygn. akt II AKa 232/21. Zarządzeniem z dnia 4 września 2024 r. sprawa ta została przydzielona sędziemu Sądu Najwyższego Dariuszowi Kali. W dniu 14 marca 2025 r. wydane zostało zarządzenie o wyznaczeniu składu orzekającego i terminu rozprawy kasacyjnej. Zgodnie z tym zarządzeniem, skład orzekający stanowić mają sędziowie Sądu Najwyższego:

Legislator headnote

AI generated

art. 41 § 1 k.p.k, art. 29 § 5 k.p.k, art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k; I KK 336/24 · Sąd Najwyższy: Uzasadniając swoje stanowisko, obrońca odwołał się m.in. do orzecznictwa Sądu Najwyższego oraz Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.Sąd Najwyższy zważył, co następuje Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. O potrzebie zastosowania instytucji wyłączenia sędziego decyduje między innymi ocena, czy dla postronnego obserwatora zachodzą w realiach sprawy takie okoliczności, które w odbiorze społecznym mogą budzić wątpliwości co do bezstronności sędziego.

Keywords

AI generated
recusal of public prosecutors impartiality concerns withdrawal of petition right to refuse testimony disbarment of advocate extraordinary plea of nullity

Cited Legislation

AI generated
art. 41 § 1 k.p.k
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 14 maja 2025 r., wniosku obrońcy skazanego o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego Antoniego Bojańczyka i Stanisława Stankiewicza od udziału w sprawie I KK 336/24 Sądu Najwyższego, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.
art. 29 § 5 k.p.k
Po otrzymaniu zawiadomienia o wyznaczonym składzie orzekającym, obrońca skazanego złożył wniosek o wyłączenie sędziów Antoniego Bojańczyka i Stanisława Stankiewicza (pismo obrońcy zawiera także żądanie przeprowadzenia testu bezstronności wskazanych sędziów w trybie art. 29 § 5 k.p.k.
art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k
o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw, co powoduje, że sąd z ich udziałem jest nienależycie obsadzony w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

I KK 336/24 POSTANOWIENIE Dnia 14 maja 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie K. K.skazanego z art. 55 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i in. po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 14 maja 2025 r., wniosku obrońcy skazanego o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego Antoniego Bojańczyka i Stanisława Stankiewicza od udziału w sprawie I KK 336/24 Sądu Najwyższego, na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. oraz art. 42 § 1 i 4 k.p.k. p o s t a n o w i ł wyłączyć sędziów Sądu Najwyższego Antoniego Bojańczyka i Stanisława Stankiewicza od udziału w sprawie I KK 336/24.

UZASADNIENIE

W dniu 29 sierpnia 2024 r. zarejestrowana została w Sądzie Najwyższym pod sygnaturą I KK 336/24 kasacja obrońcy skazanego K. K. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 8 kwietnia 2024 r., sygn. akt II AKa 232/21. Zarządzeniem z dnia 4 września 2024 r. sprawa ta została przydzielona sędziemu Sądu Najwyższego Dariuszowi Kali. W dniu 14 marca 2025 r. wydane zostało zarządzenie o wyznaczeniu składu orzekającego i terminu rozprawy kasacyjnej. Zgodnie z tym zarządzeniem, skład orzekający stanowić mają sędziowie Sądu Najwyższego:

Dariusz Kala, Antoni Bojańczyk i Stanisław Stankiewicz. Po otrzymaniu zawiadomienia o wyznaczonym składzie orzekającym, obrońca skazanego złożył wniosek o wyłączenie sędziów Antoniego Bojańczyka i Stanisława Stankiewicza (pismo obrońcy zawiera także żądanie przeprowadzenia testu bezstronności wskazanych sędziów w trybie art. 29 § 5 k.p.k. o Sądzie Najwyższym – postępowanie w tym zakresie prowadzone jest odrębnie). W uzasadnieniu wniosku wskazano, że sędziowie Antoni Bojańczyk i Stanisław Stankiewicz powołani zostali na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego w wyniku postępowania prowadzonego przez Krajową Radę Sądownictwa ukształtowaną przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw, co powoduje, że sąd z ich udziałem jest nienależycie obsadzony w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.

Uzasadniając swoje stanowisko, obrońca odwołał się m.in. do orzecznictwa Sądu Najwyższego oraz Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.Sąd Najwyższy zważył, co następuje Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. O potrzebie zastosowania instytucji wyłączenia sędziego decyduje między innymi ocena, czy dla postronnego obserwatora zachodzą w realiach sprawy takie okoliczności, które w odbiorze społecznym mogą budzić wątpliwości co do bezstronności sędziego.

Złożony przez obrońcę wniosek opiera się na okolicznościach związanych z powołaniem sędziów Antoniego Bojańczyka i Stanisława Stankiewicza na urząd sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, którą ukształtowano na mocy ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 3). Sam fakt brania udziału w orzekaniu osoby powołanej na urząd sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w tym trybie prowadzi do nienależytej obsady sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. (zob. uchwała Sądu Najwyższego w składzie połączonych 3 Izb z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA 1-4110-1/20; uchwała Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22).

Z dotychczasowego orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka wynika natomiast, że tego rodzaju wady stwierdzone w postępowaniach nominacyjnych na stanowisko sędziego Sądu Najwyższego mają charakter systemowy i będą brane pod uwagę w podobnych skargach złożonych w przyszłości do Trybunału (por. wyroki: z dnia 22 lipca 2021 r., nr 43447/19, Reczkowicz przeciwko Polsce; z dnia 8 listopada 2021 r., nr 49868/19 i 57511/19, Dolińska-Ficek i Ozimek przeciwko Polsce i z dnia 3 lutego 2022 r., nr 1469/20, Advance Pharma Sp. z o.o. przeciwko Polsce).Bezsporne jest, że okoliczności związane z uzyskaniem statusu sędziego Sądu Najwyższego przez sędziów Antoniego Bojańczyka i Stanisława Stankiewicza, w następstwie brania udziału w konkursie przed Krajową Radą Sądownictwa po 17 stycznia 2018 r. prowadziłyby, gdyby rozstrzygali niniejszą sprawę, do naruszenia standardu z art. 6 ust. 1 EKPC, standardu konstytucyjnego i także do przyjęcia, że sąd z ich udziałem będzie sądem nienależycie obsadzonym w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.W następstwie poczynionych uwag należało wyłączyć sędziów Sądu Najwyższego Antoniego Bojańczyka i Stanisława Stankiewicza od działu w sprawie kasacyjnej I KK 336/24. [PŁ][a.ł]‎