I KK 33/19 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I KK 33/19 POSTANOWIENIE Dnia 16 stycznia 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie A. S. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 16 stycznia 2020r. wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 5 czerwca 2018r., sygn. akt II K (…), zmienionego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 14 lutego 2019r., sygn. akt II AKa (…) na podstawie art. 532 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku UzasadnienieWniosek obrońcy skazanego nie zasługiwał na uwzględnienie.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazywano wielokrotnie, że uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia jest możliwe jedynie, gdy strona wykaże istnienie szczególnych okoliczności powodujących, że wykonanie orzeczenia pociągnęłoby za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki, podnosząc też, że wniosek o wstrzymanie orzeczenia powinien zawierać dodatkową argumentację wskazującą na duże prawdopodobieństwo zasadności podniesionego w skardze zarzutu i przez to nieodwracalność skutków kary w razie jej wykonania.

Wniosek sporządzony w niniejszej sprawie takiej argumentacji nie zawiera ograniczając się w istocie do wskazania na rangę – w ocenie obrony – podniesionych w kasacji zarzutów oraz ich widoczną zasadność. Stwierdzić zatem wypada, że sam fakt złożenia kasacji nie może obligować Sądu Najwyższego do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania kary. Nie można bowiem zapominać, że w sprawie zapadł prawomocny, a więc wykonalny wyrok. Sama ocena zasadności podniesionych zarzutów też nie może być postrzegana jako jednoznaczna, skoro w odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.

Żaden z zarzutów nie ma też rangi bezwzględnej przesłanki odwoławczej, co korespondowałoby z tezą o jego oczywistej zasadności. Powyższe powoduje, że tak sformułowany wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Kierując się przedstawionymi względami, Sad Najwyższy orzekł, jak na wstępie.