I KK 310/24 · Sąd Najwyższy

I KK 310/24 POSTANOWIENIE Dnia 3 października 2024 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Roch w sprawie J.K. o przestępstwo z art. 296a § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i inne, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu października 2024 r., wniosku skazanego o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Kazimierza Klugiewicza od rozpoznania sprawy o sygn. I KK 310/24, na podstawie art. 42 § 1 i 4 k.p.k. w zw. z art. 41 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 20 września 2024 roku skazany J.K. wniósł o wyłączenie od udziału w sprawie sędziego Sądu Najwyższego Kazimierza Klugiewicza ze względu na wątpliwości co do jego bezstronności wynikający z faktu wyznaczenia przezeń posiedzenia w trybie art. 535 § 3 k.p.k. ze wskazaniem, przed całościowym ‎i formalnym rozpoznaniem kasacji, na jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Wniosek skazanego nie zasługiwał na uwzględnienie.Zgodnie z art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjęto, że należy ją rozumieć jako obiektywną bezstronność sędziego, w tym zarówno subiektywne poczucie sędziego co do własnej bezstronności, jak i jego bezstronność w odbiorze zewnętrznym, opartą na zobiektywizowanych przesłankach i analizowaną przez odwołanie się do oceny sytuacji dokonanej przez przeciętnego, rozsądnie rozumującego obserwatora procesu (zob. uchwała SN z dnia 26 kwietnia 2007 r., I KZP 9/07, OSNKW 2007/5/39; wyroki SN z dni: z 8 stycznia 2009 r., III KK 257/08, LEX nr 532400 oraz 18 marca 2009 r., IV KK 380/08, LEX nr 491543).

Tym samym, wątpliwość co do bezstronności sędziego powinna być w dostatecznie wystarczający sposób „uzasadniona”. Jednocześnie wskazuje się, że powodem wyłączenia sędziego na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. mogą być sytuacje wskazujące na trwałe powiązania personalne między nim a stroną lub jej przedstawicielem typu: przyjaźń, niechęć, wrogość, zbieżność lub rozbieżność interesów. Do zastosowania art. 41 § 1 k.p.k. jest konieczne uprawdopodobnienie wystąpienia okoliczności, która z istoty swej ma charakter zagrażający bezstronności sędziego w ramach zewnętrznie uzasadnionego przekonania (wyrok SN z dnia 19 lipca 2017 r., V KS 7/17, Lex 2340622; wyrok SN z dnia 25 lutego 2015 r., III KK 351/14, Lex 1665591).

Analiza podniesionej przez skazanego argumentacji nie potwierdziłaby w niniejszej sprawie zachodziły okoliczności podważające przymiot bezstronności sędziego Sądu Najwyższego Kazimierza Klugiewicza. Wbrew temu, co sygnalizuje skazany, zarządzeniem z dnia 18 września 2024 roku nie wyznaczono posiedzenia w celu rozpoznania kasacji obrońcy jako oczywiście bezzasadnej, a wyznaczono posiedzenie w alternatywnych przedmiotach – rozpoznania kasacji obrońcy w trybie art. 535 § 1 k.p.k. lub rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia w trybie art. 532 k.p.k. (k. 33 akt SN).

Wyznaczenie powyższego posiedzenia związane było z wywiedzionym przez obrońcę w kasacji wnioskiem o wstrzymanie wykonania wyroku. Wyznaczenie posiedzenia w alternatywnych przedmiotach jest zaś stałą praktyką w Izbie Karnej Sądu Najwyższego i nie wskazuje na kierunkowe nastawienie sędziego sprawozdawcy do sprawy. Ostateczna decyzja czy dojdzie do orzeczenia w przedmiocie wstrzymania wykonania wyroku czy też do oddalenia kasacji jako oczywiście bezzasadnej (co uczyni wniosek o wstrzymanie wyroku bezprzedmiotowym) podjęta zostanie dopiero po posiedzeniu, w wyniku analizy niezbędnych materiałów sprawy.

Samo wydanie zarządzenia o wyznaczeniu posiedzenia nie może zostać uznane jako ujawnienie poglądu sędziego na sprawę.Reasumując, okoliczności podniesione we wniosku skazanego nie uzasadniały wyłączenia SSN Kazimierza Klugiewicza od rozpoznania sprawy I KK 310/24, co skutkowało jego nieuwzględnieniem w oparciu o art. 42 § 1 i 4 k.p.k. w zw. z art. 41 § 1 k.p.k. a contrario. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. ‎WB.[ms]