I KK 277/22 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I KK 277/22 POSTANOWIENIE Dnia 15 września 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jarosław Matras w sprawie skazanych P. D. i P. M.po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 15 września 2022 r. wniosków złożonych przez obrońców skazanych o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 3 marca 2022 r., sygn. akt II AKa 292/21, zmieniającego w części w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 1 lipca 2021 r., sygn. akt III K 51/18, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł: wniosków nie uwzględnić.

UZASADNIENIE

Oba wnioski złożone przez obrońców skazanych P. D. i P. M., o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacjami wyroku, nie zasługują na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 532 § 1 k.p.k. w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Co prawda przepis ten nie wskazuje przesłanek, których zaistnienie warunkowałoby wstrzymanie wykonalności zaskarżonego orzeczenia, to jednak trzeba pamiętać, że stanowi on odstępstwo od reguły wyrażonej w art. 9 § 2 k.k.w., według której orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia.

Nie może być zatem wątpliwości, że decyzja o skorzystaniu z instytucji wstrzymania wykonania prawomocnego orzeczenia musi być poparta wyjątkowymi okolicznościami, które jednoznacznie wskazują, iż wykonanie wyroku przed rozpoznaniem kasacji mogłoby spowodować dla skazanego poważne i nieodwracalne skutki, w szczególności, gdy istnieje realne ryzyko poniesienia przez skazanego dolegliwości wynikającej z wykonania prawomocnego wyroku, której nie powinien doznać wobec zasadności wniesionej kasacji (por. np. postanowienia SN: z dnia z dnia 22 listopada 2021 r., I KK 156/21; z dnia 19 października 2021 r., III KK 375/21).Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia w tej sprawie, co nastąpi na rozprawie kasacyjnej, trzeba podkreślić, że wstępna analiza opisywanych w obu kasacjach uchybień dowodzi zamierzeń obrońców sprowadzających się w istocie do zakwestionowania rzetelności kontroli instancyjnej przeprowadzonej przez Sąd Apelacyjny w Poznaniu.

Analiza treści zarzutów dotyczących obrazy zarówno prawa materialnego jak i procesowego oraz argumentacja przedstawiona na ich poparcie – dokonana na potrzeby złożonych wniosków w trybie art. 532 k.p.k. – nie wskazuje na wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia wniesionych w tej sprawie kasacji, co uniemożliwia uwzględnienie złożonych wniosków. Ocena ta jest dokonywana tylko w aspekcie złożonych wniosków, a ostatecznej oceny dokona Sąd Najwyższy na rozprawie kasacyjnej. Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy orzekł jak wyżej. [as]