I KK 26/23 · Sąd Najwyższy

I KK 26/23 POSTANOWIENIE Dnia 26 kwietnia 2023 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Bednarek na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 26 kwietnia 2023 r., w sprawie W. G. skazanego z art. 233 § 1 k.k. i in. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Świdnicy dnia 22 września 2022 r., sygn. akt IV Ka 342/22 zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Świdnicy z dnia 1 marca 2022 r., sygn. akt VI K 799/19 postanowił: pozostawić kasację bez rozpoznania UZASADNIENIEWyrokiem z 1 marca 2022 r.

Sąd Rejonowy w Świdnicy w sprawie o sygn. akt VI K 799/19 uznał W. G. za winnego popełnienia przestępstw z: art. 238 § 1 k.k. i art. 233 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i z art. 233 § 1 k.k., z art. 235 k.k., z art. 212 § 1 k.k., z art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k., za które wymierzył skazanemu kary grzywny i na podstawie art. 91 § 2 k.k. w brzmieniu obowiązującym do dnia 23 czerwca 2020 karę łączną 200 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę 20 zł. Na podstawie art. 46 § 2 k.k. zasądził nawiązki na rzecz dwojga pokrzywdzonych w kwotach po 10 000 zł, zasądził na rzecz oskarżyciela posiłkowego M.

L. kwotę 5460 zł tytułem poniesionych kosztów zastępstwa procesowego oraz na rzecz Skarbu Państwa koszty postępowania i opłatę sądową w wysokości 400 zł. Od wyroku tego apelację od całości orzeczenia wniósł osobiście W. G..Wyrokiem z dnia 22 września 2022 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy w sprawie o sygn. akt IV Ka 342/22 zmienił zaskarżony wyrok poprzez: uchylenie rozstrzygnięcia o karze łącznej, przyjęcie, że czyn opisany w pkt 1 części wstępnej zaskarżonego wyroku stanowi występek z art. 233 § 1 k.k. i wyeliminowanie z podstawy wymiaru kary w pkt I dyspozycji art. 11 § 3 k.k., umorzenie postępowania o czyn z art. 212 § 1 k.k. opisany w pkt 5 części wstępnej zaskarżonego wyroku, uznanie oskarżonego za winnego popełnienia czynów opisanych w punktach 4, 6 i 7 części wstępnej zaskarżonego wyroku i wymierzenie za nie na podstawie art. 212 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. kary 50 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę 20 zł, wymierzenie kary łącznej 200 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki na kwotę 20 zł.W pozostałym zakresie zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy.Kasację od wyroku wniósł obrońca skazanego.

Skarżący zarzucił zaskarżonemu orzeczeniu przeprowadzenie wadliwej kontroli odwoławczej, rażącą niesprawiedliwość zaskarżonego orzeczenia oraz szereg rażących naruszeń prawa procesowego, tj. art. 2 § 2 k.p.k. w zw. z art. 185b k.p.k., art. 2 § 2 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k., art. 7 k.p.k., art. 170 k.p.k., art. 424 § 1 k.p.k. w zw. z art. 427 § 3a k.p.k., art. 410 k.p.k.Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Świdnicy.W odpowiedzi na kasację, prokurator wniósł o pozostawienie kasacji bez rozpoznania.

Sąd Najwyższy, zważył, co następuje.Kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy, co obligowało Sąd Najwyższy do pozostawienia jej bez rozpoznania.Na podstawie art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to nie dotyczy jedynie kasacji wniesionej przez stronę z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.) oraz kasacji jednego z podmiotów wymienionych w art. 521 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 2 k.p.k.).

Wobec powyższego, skoro kasacja nie pochodzi od jednego z podmiotów szczególnych (Prokuratora Generalnego, Rzecznika Praw Obywatelskich lub Rzecznika Praw Dziecka) oraz skazanemu za przypisane czyny wymierzono kary grzywny i karę łączną grzywny, dla swej dopuszczalności powinna opierać się wyłącznie na zarzucie wystąpienia jednej z bezwzględnych przyczyn odwoławczych wskazanych w art. 439 k.p.k. Z treści przytoczonych w kasacji zarzutów, jak również w części motywacyjnej nadzwyczajnego środka zaskarżenia, nie wskazano natomiast na żadne z uchybień określonych w art. 439 k.p.k.

Tak zredagowana kasacja w świetle jednoznacznej treści art. 523 § 2 k.p.k. jest niedopuszczalna ex lege.Zgodnie z brzmieniem art. 530 § 2 in fine k.p.k., właściwy organ sądu odwoławczego powinien odmówić przyjęcia kasacji, skoro zaszły okoliczności, o których mowa w art. 429 § 1 k.p.k. Skoro jednak kasację z naruszeniem powołanych przepisów przyjęto i nadano jej bieg, Sąd Najwyższy, zobligowany treścią art. 531 § 1 k.p.k. musiał pozostawić ją bez rozpoznania, o czym orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia.[SOP] [ł.n]