I KK 24/22 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I KK 24/22 POSTANOWIENIE Dnia 9 lutego 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie K. C., B. G., L. C. i P. M. skazanych za czyny z art. 91 § 1 k.k. w zw. z art. 296 § 1 i § 3 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. oraz art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i inne po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 9 lutego 2022 r. wniosków obrońców wyżej wymienionych skazanych o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Rejonowego w Z. z dnia 4 grudnia 2019r., sygn. akt II K (...), zmienionego w części wyrokiem Sądu Okręgowego w Z. z dnia 9 lutego 2021r., sygn. akt VII Ka (...) na podstawie art. 532§1 i §3 k.p.k. p o s t a n o w i ł:

1. wstrzymać wykonanie wyroku Sądu Rejonowego w Z. z dnia 4 grudnia 2019 r., sygn. akt II K (...), zmienionego w części wyrokiem Sądu Okręgowego w Z. z dnia 9 lutego 2021 r., sygn. akt VII Ka (...), w odniesieniu do skazanych K. C., B. G. i L. C.;

2. nie uwzględnić wniosku obrońcy skazanego P. M..

UZASADNIENIE

Wnioski obrońców skazanych B. G. i L. C. należało uznać za zasadne.Obrońcy wymienionych skazanych w złożonych kasacjach sformułowali m.in. zarzuty o randze bezwzględnych przyczyn odwoławczych, które przeanalizowane na obecnym etapie postępowania, jawią się jako zasadne. Tożsamą decyzję należało podjąć w odniesieniu do skazanego K. C.. Choć wniosek obrońcy nie został należycie umotywowany, Sąd Najwyższy z urzędu dostrzegł, że również w stosunku do tego skazanego, w zakresie jednego z przypisanych mu prawomocnie czynów (pkt II części dyspozytywnej wyroku), może zachodzić tożsama bezwzględna przyczyna odwoławcza określona w treści art. 439§1 pkt 9 k.p.k.Nie przesądzając obecnie o zasadności pozostałych zarzutów sformułowanych w kasacji obrońcy B.G. oraz w kasacji wywiedzionej w imieniu K.C., należało uznać, że wstrzymanie wykonania orzeczenia wobec wskazanych wyżej skazanych jest zasadne.Natomiast wnioski obrońców skazanego P. M. nie zasługiwały na uwzględnienie.W orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazywano wielokrotnie, że uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia jest możliwe jedynie, gdy strona wykaże istnienie szczególnych okoliczności powodujących, że wykonanie orzeczenia pociągnęłoby za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki, podnosząc też, że wniosek ten powinien zawierać dodatkową argumentację wskazującą na duże prawdopodobieństwo zasadności podniesionego w skardze zarzutu i przez to nieodwracalność skutków kary w razie jej wykonania.Wnioski adw.

K. S. i adw. S. W. sporządzone w niniejszej sprawie nie zawierają takiej argumentacji, która realizowałaby powyższe wymogi. Sam fakt złożenia kasacji nie może obligować Sądu Najwyższego do wstrzymania wykonania kary. Nie można bowiem zapominać, że w sprawie zapadł prawomocny, a więc wykonalny wyrok.Postawione zarzuty nie mają charakteru bezwzględnych przesłanek odwoławczych, a odnoszą się przede wszystkim do kwestii związanych z procedowaniem Sądu. Ocena zasadności tych zarzutów nie może być też postrzegana jako jednoznaczna, skoro w odpowiedzi na kasacje prokurator wniósł o ich oddalenie jako oczywiście bezzasadnych.Powyższe powoduje, że wnioski obrońców skazanego P. M. nie zasługiwały na uwzględnienie.Kierując się przedstawionymi względami, Sad Najwyższy orzekł jak na wstępie.