Legislator Case Law & Legislation
I KK 181/21 AI generated

I KK 181/21 · Sąd Najwyższy

Case Number I KK 181/21
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome wyrok

Legislator summary

AI generated

Komisja Dyscyplinarna przy Krajowej Radzie Komorniczej w W. orzeczeniem z dnia 11 marca 2021 r., sygn. akt D […], na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w zw. z art. 223 ust. 2 ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych (dalej: u.k.s.) umorzyła postępowanie dyscyplinarne przeciwko W. S., obwinionemu o to, że:„w dniu 13 marca 2014 r. w D., działając jako Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w D., prowadząc postępowanie egzekucyjne o sygn. akt KM […] z wniosku Krajowego Związku Rewizyjnego Spółdzielni […] w W. przeciwko dłużnikom K.

Legislator headnote

AI generated

art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k, art. 845 § 2 k.p.c, art. 855 § 1 k.p.c, art. 433 § 2 k.p.k, art. 457 § 3 k.p.k, art. 101 § 1 pkt 4 k.k; I KK 181/21 · Sąd Najwyższy: S., zarzucił:„rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. i w zw. z art. 223 ust. 2 u.k.s., polegające na przeprowadzeniu przez Sąd Apelacyjny w […] nienależytej kontroli odwoławczej, skutkującej obrazą prawa materialnego, poprzez wyrażenie błędnego poglądu prawnego, iż w niniejszej sprawie wobec upływu 3-letniego terminu od dnia popełnienia czynu, doszło do przedawnienia deliktu dyscyplinarnego na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji, w brzmieniu obowiązującym do dnia 9 stycznia 2016 r. (Dz.

Keywords

AI generated
procedural discipline official driving test disciplinary liability military disciplinary proceedings disciplinary fines initiation of criminal prosecution

Cited Legislation

AI generated
art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k
akt D […], na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.
art. 845 § 2 k.p.c
art. 855 § 1 k.p.c
w związku z art. 855 § 1 k.p.c.
art. 433 § 2 k.p.k
S., zarzucił:„rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 433 § 2 k.p.k.
art. 457 § 3 k.p.k
art. 101 § 1 pkt 4 k.k
- przedawnić się przed upływem terminów określonych w art. 101 § 1 pkt 4 k.k.
art. 231 § 1 k.k
za winnego popełnienia czynu opisanego w art. 231 § 1 k.k., warunkowo umarzając postępowanie karne na okres roku próby.
art. 7 § 3 k.k
zm.; dalej: „u.k.s.e.”), podczas gdy zarzucane obwinionemu przewinienie dyscyplinarne, jako wyczerpujące równocześnie znamiona prawomocnie przypisanego mu przestępstwa, nie mogło - stosownie do treści art. 73 ust.

Cited Case Law

AI generated
AI generated
II ZOW 18/25
II ZOW 18/25 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 października 2025 r.Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący)‎SSN Paweł Wojciechowski (sprawozdawca)‎Ławnik SN Arkadiusz SopataProtokolant Kamila Zacharz przy udziale prokuratora S. Z. - Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Prokuratora Generalnego dla […] okręgu regionalnego w sprawie X. Y. – prokurator Prokuratury Okręgowej w O. obwinionej o popełnienie wykroczenia z art. 86 § 1 k.w. na rozprawie w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej w dniu 15 października 2025 r., po rozpoznaniu odwołań:
II DIZ 13/21
Sygn. akt II DIZ 13/21 UCHWAŁA Dnia 12 stycznia 2021 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Przesławski (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Ryszard Witkowski‎SSN Adam TomczyńskiProtokolant Marta Brzezińska w sprawie prokuratora M. M. przy udziale Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego Prokuratora Generalnego dla (…) okręgu regionalnego Małgorzaty Ziółkowskiej - Siwczyk po rozpoznaniu w Izbie Dyscyplinarnej na posiedzeniu w dniu 12 stycznia 2021 roku zażalenia wniesionego przez G. M. na uchwałę Sądu Dyscyplinarnego przy Prokuratorze Generalnym z dnia 26 września 2019 roku, sygn. akt PK I SD (…), w przedmiocie odmowy zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej za czyn opisany we wniosku z art. 231 § 1 i 2 kk na podstawie art. 437 § 1 i 2 kpk w zw. z art. 171 pkt 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze uchwalił:
II ZO 10/23
Rzecznik Dyscyplinarny przy Prokuraturze Apelacyjnej w X.
II ZOW 22/24
na podstawie art. 437 § 2 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 128 u.s.p., uchylić zaskarżone postanowienie i umorzyć postępowanie dyscyplinarne wobec X.Y. sędzi Sądu Okręgowego w W. z uwagi na brak skargi uprawnionego oskarżyciela; kosztami postępowania odwoławczego obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIESygn. akt II ZOW 22/24Rzecznik Dyscyplinarny Sędziów Sądów Powszechnych we wniosku ‎o rozpoznanie sprawy dyscyplinarnej z dnia 19 listopada 2021 r., w sprawie o sygn. akt […], skierowanym do Sądu Najwyższego - Izby Dyscyplinarnej, zarzucił obwinionej sędzi Sądu Okręgowego w W. X.Y. to, że:1.uchybiła godności urzędu w ten sposób, że w dniu 30 sierpnia 2019 r., w W. podczas rozprawy odwoławczej, jako przewodnicząca składu orzekającego w sprawie Sądu Okręgowego w W. prowadzonej pod sygn. akt […], po odroczeniu rozprawy, pomijając naradę składu orzekającego, zaprezentowała swój osobisty pogląd w zakresie istnienia dodatkowych podstaw do odroczenia rozprawy i publicznie zakwestionowała skład orzekający, powołany zgodnie z obowiązującymi przepisami do rozpoznania tej sprawy, przez podważenie niezawisłości i niezależności członka składu orzekającego sędziego X.Y.1, negując jego tytuł do uczestnictwa w tym składzie, co stanowiło naruszenie przepisu art. 89 § 1 u.s.p., po czym wydała dyspozycje podważające niezawisłe wykonywanie przez niego czynności orzeczniczych gwarantowanych przepisem art. 178 ust. 1 Konstytucji RP, poprzez zarządzenie zwrócenia się do wszystkich sędziów orzekających w […] Wydziale Karnym Odwoławczym o opinie w zakresie skierowania do Ministra Sprawiedliwości wniosku o odwołanie tego sędziego, a także sędziego X.Y.2 z delegacji do Sądu Okręgowego w W. oraz dyspozycje w zakresie podjęcia dalszych czynności służbowych w tym celu, uniemożliwiając tym samym sędziemu X.Y.1 uczestnictwo w rozpoznaniu tej sprawy, co stanowiło bezprawną, sprzeczną z przepisami art. 47a § 1 i art. 47b § 1 u.s.p., ingerencję w skład orzekający powołany do rozpoznania sprawy, tj. o popełnienie przewinienia dyscyplinarnego z art. 107 § 1 u.s.p.;2.uchybiła godności urzędu w ten sposób, że w dniu 16 września 2019 r., jako funkcjonariusz publiczny - przewodniczący składu orzekającego w sprawie Sądu Okręgowego w W. prowadzonej pod sygn. akt […] przekroczyła swoje uprawnienia w ten sposób, że podczas trwania przerwy w rozprawie odwoławczej, bezprawnie i z pominięciem pozostałych członków tego składu, tj. sędziego referenta X.Y.3 oraz członka składu sędziego X.Y.1, wydała postanowienie o zwróceniu się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniami prejudycjalnymi, po czym z tego powodu zawiesiła postępowanie w sprawie, dokonując tym samym sprzecznej z przepisami art. 47a § 1 i art. 47b § 1 u.s.p., ingerencji w skład orzekający, powołany do rozpoznania na rozprawie tej sprawy, działając jednocześnie na szkodę interesu publicznego, wyrażającego się w prawidłowym funkcjonowaniu wymiaru sprawiedliwości, tj. o popełnienie przewinienia dyscyplinarnego z art. 107 § 1 u.s.p.;3.uchybiła godności urzędu w ten sposób, że w dniu 10 października 2019 r., jako funkcjonariusz publiczny - przewodniczący składu orzekającego w sprawie Sądu Okręgowego w W. prowadzonej pod sygn. akt […] przekroczyła swoje uprawnienia w ten sposób, że dzień przed terminem rozprawy odwoławczej wyznaczonej na dzień 11 października 2019 r., wydała bezprawnie i z pominięciem pozostałych członków tego składu, tj. sędziego referenta X.Y.3 oraz członka składu sędziego X.Y.1 postanowienie o zwróceniu się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniami prejudycjalnymi, po czym z tego powodu zawiesiła postępowanie w sprawie, dokonując tym samym sprzecznej z przepisami art. 47a § 1 i art. 47b § 1 u.s.p., ingerencji w skład orzekający, powołany do rozpoznania na rozprawie tej sprawy, działając jednocześnie na szkodę interesu publicznego, wyrażającego się w prawidłowym funkcjonowaniu wymiaru sprawiedliwości, tj. o popełnienie przewinienia dyscyplinarnego z art. 107 § 1 u.s.p.;4.uchybiła godności urzędu w ten sposób, że w dniu 23 września 2019 r., jako funkcjonariusz publiczny - członek składu orzekającego w sprawie Sądu Okręgowego w W. prowadzonej pod sygn. akt […] przekroczyła swoje uprawnienia w ten sposób, że dzień przed terminem rozprawy odwoławczej wyznaczonej na dzień 24 września 2019 r., wydała bezprawnie i z pominięciem pozostałych członków tego składu, tj. przewodniczącego składu i jednocześnie sędziego referenta X.Y.4 oraz członka składu sędziego X.Y.1 postanowienie o zwróceniu się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniami prejudycjalnymi, dokonując tym samym sprzecznej z przepisami art. 47a § 1 i art. 47b § 1 u.s.p., ingerencji w skład orzekający, powołany do rozpoznania na rozprawie tej sprawy, działając jednocześnie na szkodę interesu publicznego, wyrażającego się w prawidłowym funkcjonowaniu wymiaru sprawiedliwości, tj. o popełnienie przewinienia dyscyplinarnego z art. 107 § 1 u.s.p.;5.uchybiła godności urzędu w ten sposób, że w okresie od 3 do 25 września 2019 r. w W., udzieliła wywiadów w środkach masowego przekazu, w tym dla telewizji, prasy i portali internetowych, w których podważyła status sędziego X.Y.1 oraz sędziego X.Y.2 i ich uprawnienia do pełnienia urzędu sędziego, a także ich niezawisłość i niezależność, a nadto zakwestionowała sposób realizacji kompetencji przez wiceprezesa Sądu Okręgowego w W., kierując w tym zakresie swoje wystąpienie do Ministra Sprawiedliwości, czym naruszyła art. 89 § 1 u.s.p., ponadto wyraziła publicznie poglądy na temat toczących się spraw, w których była jednym z członków składu orzekającego, naruszając wynikający z art. 82 u.s.p., obowiązek postępowania zgodnie ze ślubowaniem sędziowskim, w tym w szczególności strzeżenia powagi stanowiska sędziego i kierowania się zasadami godności i uczciwości w służbie i poza nią, to jest zachowania naruszającego zasady etyki zawodowej określone w § 2, 4, 13 i 16 Zbioru zasad etyki zawodowej sędziów, będącego załącznikiem do uchwały Nr 25/2017 Krajowej Rady Sądownictwa z dnia 13 stycznia 2017 r., tj. o popełnienie przewinienia dyscyplinarnego z art. 107 § 1 u.s.p.Dekretem Ministra Sprawiedliwości Adama Bodnara z dnia 15 lutego 2024 r. sędzia Sądu Okręgowego w Szczecinie Grzegorz Kasicki został powołany na stanowisko Rzecznika Dyscyplinarnego Ministra Sprawiedliwości do prowadzenia m.in. przedmiotowej sprawy.Postanowieniem z dnia 16 lutego 2024 r., w sprawie o sygn. akt […] Rzecznik Dyscyplinarny Ministra Sprawiedliwości sędzia Sądu Okręgowego w Szczecinie Grzegorz Kasicki na podstawie art. 112b § 1 zd. in fine i art. 53 u.s.p., postanowił wstąpić do toczącego się postępowania dyscyplinarnego, w którym Rzecznik Dyscyplinarny Sędziów Sądów Powszechnych Piotr Schab złożył w dniu 19 listopada 2021 r., wniosek o rozpoznanie sprawy dyscyplinarnej, wcześniej zarejestrowanej pod sygnaturą […] (aktualnie […]).
II ZOW 23/24
uchylić zaskarżone postanowienie i postępowanie w sprawie prokuratora X.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I KK 181/21 WYROKW IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 lipca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka (przewodniczący)‎SSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca)‎SSN Andrzej TomczykProtokolant Edyta Demiańczuk - Komoń przy udziale Rzecznika Dyscyplinarnego przy Krajowej Radzie Komorniczej J. B.‎w sprawie W. S.‎obwinionego z art. 222 pkt 11 u.k.s.‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie‎w dniu 6 lipca 2022 r.,‎kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego‎od orzeczenia Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 8 lipca 2021 r., sygn. akt II AKo […]utrzymującego w mocy orzeczenie Komisji Dyscyplinarnej przy Krajowej Radzie Komorniczej w W.‎z dnia 11 marca 2021 r., sygn. akt D […], uchyla zaskarżone orzeczenie oraz orzeczenie Komisji Dyscyplinarnej przy Krajowej Radzie Komorniczej w W. i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania tej Komisji Dyscyplinarnej.

UZASADNIENIE

Komisja Dyscyplinarna przy Krajowej Radzie Komorniczej w W. orzeczeniem z dnia 11 marca 2021 r., sygn. akt D […], na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w zw. z art. 223 ust. 2 ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych (dalej: u.k.s.) umorzyła postępowanie dyscyplinarne przeciwko W. S., obwinionemu o to, że:„w dniu 13 marca 2014 r. w D., działając jako Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w D., prowadząc postępowanie egzekucyjne o sygn. akt KM […] z wniosku Krajowego Związku Rewizyjnego Spółdzielni […] w W. przeciwko dłużnikom K.

W., D. W. i D. C., dopuścił się rażącego naruszenia przepisu prawa, tj. art. 845 § 2 k.p.c. w związku z art. 855 § 1 k.p.c. (w brzmieniu wówczas obwiązującym), w ten sposób, że dokonał zajęcia samochodu osobowego marki J. o nr rej. […] nie mając ku temu podstaw prawnych, bowiem zajęta rzecz nie znajdowała się we władaniu dłużników ani nie stanowiła ich własności, a nadto bezzasadnie odjął K. C. dozór nad tym pojazdem, czym działał na szkodę interesu prywatnego P. B. będącego właścicielem tego pojazdu”.Odwołanie od orzeczenia Komisji Dyscyplinarnej wniósł Minister Sprawiedliwości, zaskarżając je w całości na niekorzyść obwinionego W.

S.. Zarzucając:„błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który miał wpływ na jego treść poprzez uznanie, iż w odniesieniu do obwinionego W. S. zaistniała przesłanka uzasadniająca umorzenie postępowania na podstawie art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k. w zw. z art. 223 ust. 2 u.k.s., podczas gdy prawidłowa analiza sytuacji prawnej obwinionego w kontekście unormowań zawartych w art. 227 u.k.s. i art. 101-102 k.k. prowadzi do wniosku, iż delikt dyscyplinarny tego obwinionego nie uległ przedawnieniu, a w konsekwencji postępowanie dyscyplinarne powinno być kontynuowane do jego prawomocnego zakończenia”,skarżący wniósł o uchylenie orzeczenia Komisji z dnia 11 marca 2021 r., sygn. akt D […], w całości i przekazanie sprawy Komisji do ponownego rozpoznania.Sąd Apelacyjny w […] orzeczeniem z dnia 8 lipca 2021 r., sygn. akt AKo […], zaskarżone orzeczenie utrzymał w mocy.Kasację od orzeczenia Sądu Apelacyjnego w […] wniósł Prokurator Generalny, który zaskarżając je w całości na niekorzyść obwinionego W.

S., zarzucił:„rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k. i w zw. z art. 223 ust. 2 u.k.s., polegające na przeprowadzeniu przez Sąd Apelacyjny w […] nienależytej kontroli odwoławczej, skutkującej obrazą prawa materialnego, poprzez wyrażenie błędnego poglądu prawnego, iż w niniejszej sprawie wobec upływu 3-letniego terminu od dnia popełnienia czynu, doszło do przedawnienia deliktu dyscyplinarnego na podstawie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji, w brzmieniu obowiązującym do dnia 9 stycznia 2016 r. (Dz.

U. z 2015 r. poz. 790 z późn. zm.; dalej: „u.k.s.e.”), podczas gdy zarzucane obwinionemu przewinienie dyscyplinarne, jako wyczerpujące równocześnie znamiona prawomocnie przypisanego mu przestępstwa, nie mogło - stosownie do treści art. 73 ust. 1 zd. 2 u.k.s.e. - przedawnić się przed upływem terminów określonych w art. 101 § 1 pkt 4 k.k. i 102 k.k.”.Podnosząc taki zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia oraz orzeczenia Komisji Dyscyplinarnej przy Krajowej Radzie Komorniczej w W. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w pierwszej instancji.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Kasacja skarżącego Prokuratora Generalnego okazała się zasadna, a w związku z tym zasługiwała na uwzględnienie.W sprawie – wbrew stanowisku zarówno Komisji Dyscyplinarnej przy Krajowej Radzie Komorniczej w W., jak i Sądu Apelacyjnego w […] – nie wystąpiła negatywna przesłanka procesowa w postaci przedawnienia karalności czynu obwinionego W.

S.. Zgodnie z art. 227 ust. 1 u.k.s. przedawnienie karalności przewinienia dyscyplinarnego następuje po upływie 5 lat od dnia popełnienia czynu. Jeżeli jednak czyn wyczerpuje znamiona przestępstwa, przedawnienie dyscyplinarne nie może nastąpić wcześniej niż przedawnienie przewidziane w Kodeksie karnym.W niniejszej sprawie do czynu zarzuconego obwinionemu doszło w dniu 13 marca 2014 r. W dniu 27 maja 2014 r. w sprawie przekroczenia uprawnień przez obwinionego W. S. wszczęto śledztwo. Z kolei prawomocnym wyrokiem z dnia 4 listopada 2019 r.

Sąd Okręgowy w J., sygn. akt VI Ka […], uznał W. S. za winnego popełnienia czynu opisanego w art. 231 § 1 k.k., warunkowo umarzając postępowanie karne na okres roku próby. Należy dodać, że przypisana w postępowaniu karnym odpowiedzialność dotyczyła tego samego czynu, który był przedmiotem postępowania dyscyplinarnego w niniejszej sprawie. W konsekwencji – ze względu na wyczerpanie znamion przestępstwa przez zarzucony w postępowaniu dyscyplinarnym czyn – przedawnienie dyscyplinarne należało powiązać z treścią przepisów art. 101 i 102 k.k. Z uwagi na ustawowe zagrożenie karą pozbawienia wolności do lat 3, czyn zabroniony opisany w art. 231 § 1 k.k. na mocy art. 7 § 3 k.k. stanowi występek.

Stąd karalność przestępstwa z art. 231 § 1 k.k. co do zasady ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynęło 5 lat (art. 101 § 1 pkt 4 k.k.). Niemniej jednak w sytuacji, gdy we wskazanym pięcioletnim okresie wszczęto postępowanie, karalność tego przestępstwa ustaje z upływem 10 lat od zakończenia tego okresu, tj. po 15 latach od czasu jego popełnienia (art. 102 k.k.).Skoro zatem w sprawie nadużycia uprawnień przez obwinionego W. S. w okresie 5 lat od popełnienia czynu wszczęto postępowanie karne, a następnie przypisano mu odpowiedzialność karną na podstawie art. 231 § 1 k.k., to karalność realizującego znamiona art. 231 § 1 k.k. przestępstwa dyscyplinarnego określonego we wniosku o ukaranie obwinionego – ustaje, jak trafnie wskazał w kasacji Prokurator Generalny - w dniu 13 maja 2029 r.

Dla przyjęcia wydłużonego okresu przedawnienia przewinienia dyscyplinarnego przewidzianego w art. 227 ust. 1 zd. 2 u.k.s – jako lex specialis względem art. 227 ust. 1 zd. 1 u.k.s. – wymagane jest bowiem ustalenie, że prawomocnym wyrokiem sądu stwierdzono realizację znamion przestępstwa przez czyn będący podstawą ukarania w postępowaniu dyscyplinarnym. Innymi słowy, znamiona przypisanego przestępstwa mają być zawarte w zarzucanym przewinieniu dyscyplinarnym (zob. uchwałę SN 7 sędziów z dnia 28 września 2006 r., sygn. akt I KZP 8/06).

Należy dodać, że stwierdzenie realizacji znamion przestępstwa na potrzeby obliczania okresu przedawnienia karalności deliktu dyscyplinarnego może nastąpić również na postawie wyroku warunkowo umarzającego postępowanie wobec sprawcy czynu, którego znamiona są zawarte w zarzucanym przewinieniu dyscyplinarnym (zob. uchwała SN z 9 kwietnia 2008 r., SNO 20/08). Co istotne, ustawa nie przewiduje natomiast wymogu, by stwierdzenie przez sąd realizacji znamion przestępstwa musiało nastąpić przed upływem pięcioletniego, „ogólnego” terminu przedawnienia przewinienia dyscyplinarnego.

Jeżeli bowiem przewinienie dyscyplinarne realizuje znamiona przestępstwa, które w okresie przewidzianym przez Kodeks karny zostało prawomocnie przypisane oskarżonemu, to nie podlega zastosowaniu wyjściowa norma mająca charakter lex generalis. W orzecznictwie Sądu Najwyższego podnoszono, że odmienna interpretacja przepisów dotyczących przewinień dyscyplinarnych prowadziłaby do niesprawiedliwych rezultatów, bowiem długotrwałe postępowanie karne zakończone skazaniem za przestępstwo, które było jednocześnie przewinieniem dyscyplinarnym, wykluczałoby możliwość ukarania dyscyplinarnego (zob. wyrok SN z dnia 15 lipca 2010 r., sygn. akt SDI 13/10).

Konstrukcja przedawnienia przewinienia dyscyplinarnego jest zatem przejrzysta: dopóki nie upłynie cały okres przedawnienia przestępstwa będącego jednocześnie deliktem dyscyplinarnym, nie może również upłynąć okres przedawnienia dyscyplinarnego (zob. uchwała SN z dnia 7 grudnia 2007 r., sygn. akt SNO 81/07; wyrok SN z dnia 23 stycznia 2019 r., sygn. akt I KK 13/18). To zaś, jak długi in concreto okaże się ten okres, nie jest z góry przewidywalne i zależy od tego, czy w odpowiednim terminie zostanie wszczęte postępowanie karne oraz czy dojdzie do przypisania oskarżonemu odpowiedzialności karnej przez sąd.Jedynie na marginesie należy podkreślić, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego oraz Trybunału Konstytucyjnego nie istnieje konstytucyjne prawo do przedawnienia czy choćby ekspektatywa takiego prawa.

Występuje zatem możliwość wydłużenia okresu przedawnienia karalności czynu przez ustawodawcę, jeżeli zgodnie z poprzednio obowiązującą ustawą ustanie karalności jeszcze nie nastąpiło. W tym zakresie nie ma ponadto zastosowania art. 4 § 1 k.k., a tym samym dopuszczalne jest zastosowanie ustawy nowej, a w perspektywie okresu przedawnienia mniej korzystnej dla oskarżonego albo obwinionego (zob. np. postanowienie SN z dnia 26 października 2017 r., sygn. akt II KK 192/17). Warto zauważyć, że również poprzednio obowiązująca ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach i egzekucji przewidywała, iż jeśli czyn zawiera znamiona przestępstwa, przedawnienie dyscyplinarne nie może nastąpić wcześniej niż przedawnienie przewidziane w Kodeksie karnym (art. 73).

Należy również dodać, że żadna ze wskazanych przez Sąd Apelacyjny ustaw poprzednio obowiązujących nie wprowadzała szczególnych regulacji w zakresie przedawnienia karalności, które mogłyby zostać zastosowane w przedmiotowej sprawie.Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w wyroku. [as]