I DPI 10/21 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I DPI 10/21 POSTANOWIENIE Dnia 28 stycznia 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Przesławski w sprawie sędziów Sądu Rejonowego w P.: A. T., R. P. i S. B.po rozpoznaniu w Izbie Dyscyplinarnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 stycznia 2022 r. wniosku pełnomocnika z urzędu – adw. G. J. w przedmiocie zasądzenia wynagrodzenia za sporządzenie opinii o niestwierdzeniu podstaw do sporządzenia i podpisania wniosku o zezwolenie na pociągnięcie sędziów do odpowiedzialności karnej na podstawie art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k. w zw. z § 17 ust. 4 pkt 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ‎z urzędu (Dz.U.2019.18 t.j.) a contrario postanowił: nie uwzględnić wniosku adwokata G.

J. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej K. Z. z urzędu. Uzasadnienie Zarządzeniem Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Dyscyplinarnej z dnia 13 kwietnia 2021 r., na podstawie art. 78 § 1a k.p.k. w zw. z art. 88 § 1 k.p.k. w zw. z art. 128 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych, K. Z. został wyznaczony pełnomocnik z urzędu w osobie adw. G. J., w celu sporządzenia i podpisania wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziów Sądu Rejonowego w P.:

A. T., R. P. i S. B., lub poinformowania o niestwierdzeniu podstaw do sporządzenia przedmiotowego wniosku (k. 41). Pismem z dnia 21 lipca 2021 r. (data wpływu), adwokat G. J. poinformował o braku podstaw do sporządzenia i podpisania wniosku o zezwolenie na pociągnięcie ww. sędziów do odpowiedzialności karnej, a także wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Jednocześnie wskazał, iż pismem z dnia 9 lipca 2021 r. poinformował o powyższym K. Z., załączając sporządzoną przez siebie opinię.

Na poparcie swoich twierdzeń dołączył kserokopię pisma z dnia 9 lipca 2021 r. wraz z dowodem nadania (k. 47-49). Zarządzeniem Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Dyscyplinarnej z dnia 15 września 2021 r., adwokat G. J. został wezwany do przedłożenia opinii o braku podstaw do sporządzenia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie ww. sędziów do odpowiedzialności karnej, w terminie 7 dni od otrzymania zarządzenia, pod rygorem odmowy uwzględnienia wniosku (k. 58v.). Powyższe zarządzenie – po nieudanej próbie doręczenia i ponownej wysyłce (k. 60 i 69-70) – adwokat G.

J. odebrał w dniu 9 listopada 2021 r. (k. 86). Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek adwokata G. J. nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 84 § 3 k.p.k. w zw. z art. 88 § 1 k.p.k. pełnomocnik wyznaczony z urzędu w sytuacji stwierdzenia braku podstaw do złożenia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej powinien o powyższym poinformować na piśmie sąd, a stanowisko to wyrazić w formie opinii prawnej, na co wskazuje art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz.U.2020.1651 t.j.) oraz § 17 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U.2019.18 t.j.).

Wprawdzie wyznaczony z urzędu – dla zbadania podstaw do sporządzenia ‎i podpisania wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziów Sądu Rejonowego w P.: A. T., R. P. i S. B. – pełnomocnik w piśmie z dnia 21 lipca 2021 r. poinformował sąd o braku podstaw do sporządzenia i podpisania ww. wniosku oraz wskazał, iż pismem z dnia 9 lipca 2021 r. poinformował o powyższym K. Z., załączając do pisma sporządzoną przez siebie opinię (k. 47-49). Jednak do chwili wydania niniejszego postanowienia – pomimo prawidłowo doręczonego wezwania do przedłożenia opinii prawnej – nie uczynił tego.

Jak wskazano w zarządzeniu z dnia 15 września 2021 r., organ procesowy, który wyznaczył pełnomocnika z urzędu, nie ma kompetencji do oceny zasadności stanowiska pełnomocnika w przedmiocie stwierdzenia braku podstaw do sporządzenia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej. Jednakże organ ten może i powinien dokonać oceny prawidłowości wykonania przez pełnomocnika obowiązków w celu zapewnienia stronie prawa do skutecznej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (por. postanowienie SN z dnia 26 stycznia 2017 r., V KZ 60/16, postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2016 r., V KZ 58/15, LEX nr 1958513 oraz postanowienie SN z dnia 13 listopada 2015 r., III KZ 67/15, LEX nr 1854106).

Stwierdzone zaniechanie, a w konsekwencji brak możliwości dokonania oceny prawidłowości wykonania przez pełnomocnika obowiązków wynikających ‎z zarządzenia z dnia 13 kwietnia 2021 r., nie uzasadnia przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez pełnomocnika. W tym stanie rzeczy należało orzec, jak w sentencji.