I DO 15/18 · Sąd Najwyższy
Legislator summary
AI generatedPostanowieniem z dnia 28 września 2018 r., sygn. akt ASD […] Sąd Dyscyplinarny przy Sądzie Apelacyjnym w […] w sprawie sędzi Sądu Okręgowego w S. obwinionej o popełnienie przewinienia służbowego z art. 107 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r., Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U.2018.23 t.j. ze zm.), zwanej dalej „PoUSP”, postanowił uznać się niewłaściwym i sprawę przekazać według właściwości Sądowi Najwyższemu Izbie Dyscyplinarnej. Wskazał, że zgodnie z treścią art. 110 § 1 pkt 1 lit. b ustawy prawo o ustroju sądów powszechnych, w brzmieniu nadanym mu ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r., o Sądzie Najwyższym (Dz.U.2018.5), która obowiązuje od dnia 3 kwietnia 2018 r., Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania spraw dotyczących przewinień dyscyplinarnych wyczerpujących znamiona umyślnych przestępstw ściganych z oskarżenia publicznego.
Legislator headnote
AI generatedart.437 § 1 k.p.k, art. 286 § 1 k.k, art. 35 § 1 k.p.k; I DO 15/18 · Sąd Najwyższy: Obwiniona stanęła pod zarzutem deliktu dyscyplinarnego, który wg treści wniosku wyczerpuje znamiona oszustwa z art. 286 § 1 k.k., tj. umyślnego przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego. Jednocześnie zgodnie z art. 121 ustawy o SN do czynów popełnionych przed dniem jej wejścia w życia, tj. 3 kwietnia 2018 r., stosuje się przepisy nowe. Tym samym uznać należało, że właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy dyscyplinarnej w pierwszej instancji jest obecnie Sąd Najwyższy – Izba Dyscyplinarna”.Powyższe orzeczenie w ustawowym terminie zaskarżył Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym w […] (zwany dalej Zastępcą Rzecznika), zażaleniem z dnia 9 października 2018 r.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Sygn. akt I DO 15/18 POSTANOWIENIE Dnia 6 marca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Wygoda (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Piotr Sławomir NiedzielakŁawnik Rafał Wójcicki Protokolant Bernard Bałazy po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 6 marca 2019 r., zażalenia Rzecznika Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym w […] na postanowienie Sądu Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym w […] z dnia 28 września 2018 r., sygn. akt ASD […] o przekazaniu sprawy według właściwości Sądowi Najwyższemu - Izbie Dyscyplinarnej, wydane w sprawie dyscyplinarnej przeciwko sędziemu Sądu Okręgowego w S. – W. B.-M., na podstawie art.437 § 1 k.p.k., postanawia: zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 28 września 2018 r., sygn. akt ASD […] Sąd Dyscyplinarny przy Sądzie Apelacyjnym w […] w sprawie sędzi Sądu Okręgowego w S. obwinionej o popełnienie przewinienia służbowego z art. 107 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r., Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U.2018.23 t.j. ze zm.), zwanej dalej „PoUSP”, postanowił uznać się niewłaściwym i sprawę przekazać według właściwości Sądowi Najwyższemu Izbie Dyscyplinarnej. Wskazał, że zgodnie z treścią art. 110 § 1 pkt 1 lit. b ustawy prawo o ustroju sądów powszechnych, w brzmieniu nadanym mu ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r., o Sądzie Najwyższym (Dz.U.2018.5), która obowiązuje od dnia 3 kwietnia 2018 r., Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania spraw dotyczących przewinień dyscyplinarnych wyczerpujących znamiona umyślnych przestępstw ściganych z oskarżenia publicznego.
Obwiniona stanęła pod zarzutem deliktu dyscyplinarnego, który wg treści wniosku wyczerpuje znamiona oszustwa z art. 286 § 1 k.k., tj. umyślnego przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego. Jednocześnie zgodnie z art. 121 ustawy o SN do czynów popełnionych przed dniem jej wejścia w życia, tj. 3 kwietnia 2018 r., stosuje się przepisy nowe. Tym samym uznać należało, że właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy dyscyplinarnej w pierwszej instancji jest obecnie Sąd Najwyższy – Izba Dyscyplinarna”.Powyższe orzeczenie w ustawowym terminie zaskarżył Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym w […] (zwany dalej Zastępcą Rzecznika), zażaleniem z dnia 9 października 2018 r.
Zarzucił orzeczeniu obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na jego treść, a mianowicie art. 121 i 122 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r., o Sądzie Najwyższym (Dz.U.2018.5), art. 110 § 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U.2018.23 j.t), w brzmieniu obowiązującym od dnia 3 kwietnia 2018 r., oraz art. 35 § 1 k.p.k., poprzez wyrażenie poglądu, że właściwym do rozpoznania sprawy dyscyplinarnej sędziego W. B.-M. jest Sąd Najwyższy w Izbie Dyscyplinarnej, podczas gdy analiza wyżej wymienionych przepisów prowadzi do wniosku, że właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Sąd Dyscyplinarny przy Sądzie Apelacyjnym w […]”.W uzasadnieniu zażalenia wskazał, że Sąd Dyscyplinarny nie uwzględnił jednak, choć powinien, uregulowania przewidzianego w art. 122 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r., o Sądzie Najwyższym (Dz.u.2018.5), a także tego, że postępowanie wyjaśniające w przedmiotowej sprawie, zostało zainicjowane, a następnie było prowadzone przed wejściem w życie wspomnianej ustawy.
Okoliczność ta, jest zaś o tyle istotna, że zgodnie z treścią art. 122 PoUSP, stosuje się przepisy dotychczasowe do zakończenia postępowania wyjaśniającego. Zwieńczeniem tego postępowania, czy też innymi słowy, czynnością, która powoduje jego zakończenie, jest zaś skierowanie przez rzecznika dyscyplinarnego do właściwego sądu wniosku o rozpoznanie sprawy dyscyplinarnej”.Sąd Najwyższy zważył, co następuje.Zażalenie jest bezzasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Art. 122 pkt 9 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r., o Sądzie Najwyższym (Dz.U.2018.5 t.j. ze zm.) stanowi, że do postępowań dyscyplinarnych, prowadzonych na podstawie ustawy zmienionej w art. 108 (który to przepis dot.
PoUSP), stosuje się przepisy dotychczasowe, do zakończenia postępowania wyjaśniającego lub postępowania w instancji, w której się toczy. Oznacza to, że w postępowaniach dyscyplinarnych prowadzonych w oparciu o przepisy PoUSP wszczętych w pierwszej instancji i niezakończonych do dnia wejścia w życie ustawy o Sądzie Najwyższym, tj. do dnia 3 kwietnia 2018 r., (vide art. 136 ustawy o Sądzie Najwyższym) właściwymi do orzekania w pierwszej instancji są Sądy Dyscyplinarne wskazane w art. 110 § 1 pkt 1 PoUSP, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 3 kwietnia 2018 r., (tj. przed wejściem w życie ustawy o Sądzie Najwyższym), czyli Sądy Apelacyjne, niezależnie od tego czy przewinienie dyscyplinarne wyczerpało znamiona umyślnego przestępstwa ściganego z oskarżenia publicznego czy też nie.Jak wynika z akt sprawy, Zastępca Rzecznika postanowił wszcząć postępowanie dyscyplinarne wobec sędzi Sądu Okręgowego w S. – W.
B.-M., w dniu 30 stycznia 2018 r., zaś wniosek o rozpoznanie sprawy dyscyplinarnej przez Sąd Apelacyjny w […], skierowany został przez Zastępcę Rzecznika w dniu 25 czerwca 2018 r. Nie sposób zatem przyjąć, że postępowanie przed Sądem Dyscyplinarnym – Sądem Apelacyjnym w […] zostało wszczęte, jako postępowanie w pierwszej instancji, przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. Sądzie Najwyższym, t.j., przed 3 kwietnia 2018 r., skoro wniosek o jego rozpoznanie wpłynął do sądu dopiero 25 czerwca 2018 r. Podniesiona przez skarżącego w uzasadnieniu zażalenia okoliczność, że Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego, decyzją z dnia 5 lutego 2018 r., jako właściwy do rozpoznania przedmiotowej sprawy, wskazał Sąd Apelacyjny w […], wobec faktu, iż rzecznik dyscyplinarny skierował do sądu wniosek o rozpoznanie sprawy dopiero po wejściu w życie znowelizowanych przepisów art. 110 § 1 PoUSP, regulujących właściwość sądów w sprawach dyscyplinarnych sędziów, nie jest prawnie relewantna.
Decyzja Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego, nie tylko nie zainicjowała postępowania przed sądem w danej instancji, ale również nie przesądzała o tym, czy wniosek o rozpoznanie sprawy dyscyplinarnej w ogóle zostanie skierowany do sądu, a jeśli tak to kiedy.Tylko w sytuacji, gdyby wniosek Zastępcy Rzecznika w przedmiotowej sprawie został skierowany do Sądu Apelacyjnego w […] przed dniem 3 kwietnia 2018 r., to wówczas zgodnie z art. 122 pkt 9 ustawy o Sądzie Najwyższym, właściwym do rozpoznania sprawy dyscyplinarnej byłby ten właśnie Sąd, nie zaś Sąd Najwyższy.
Z tych też powodów należało postanowić jak na wstępie.