I DI 51/21 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I DI 51/21 UCHWAŁA Dnia 30 marca 2022 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Sławomir Niedzielakprotokolant: Renata Szczegot w sprawie prokuratora Prokuratury Rejonowej w W. – A. Z., po rozpoznaniu w Sądzie Najwyższym Izbie Dyscyplinarnej na posiedzeniu w dniu 30 marca 2022 r. wniosku Naczelnika Wydziału Spraw Wewnętrznych Prokuratury Krajowej o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej i tymczasowe aresztowanie prokuratora A. Z., za czyn z art. 230 § 1 k.k. uchwalił:

1. zezwolić na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej i tymczasowe aresztowanie prokuratora Prokuratury Rejonowej w W. – A. Z. za czyn polegający na tym, że: w nieustalonym okresie, lecz nie wcześniej niż w dniu 07 września 2018 roku, a nie później niż w dniu 30 kwietnia 2019 roku, w W., powołując się na wpływy w Prokuraturze Rejonowej W., podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy dotyczącej B. K., podejrzanego o czyn z art. 279 § 1 k.k. w postępowaniu prowadzonym przez Prokuraturę Rejonową w W. o sygn. PR 3 Ds […]. a polegającego na bezprawnym wywarciu wpływu na działanie osoby pełniącej funkcję publiczną w osobie prokuratora referenta postępowania o sygn.

PR 3 Ds […], w celu podjęcia przez tego funkcjonariusza czynności zmierzających do umorzenia wskazanego postępowania karnego prowadzonego przeciwko B. K., w wyniku czego J. W. przekazał mu korzyść majątkową w postaci środków pieniężnych w wysokości 2 500 złotych oraz korzyść osobistą w postaci możliwości korzystania z luksusowego samochodu marki M. O. obecnie o numerze rejestracyjnym […], tj. o przestępstwo z art. 230 § 1 k.k.; 2.kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Naczelnik Wydziału Spraw Wewnętrznych Prokuratury Krajowej pismem ‎z dnia 27 października 2021 r., sygn. akt PK XIV Ds. […], wniósł o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej oraz zatrzymanie i tymczasowe aresztowanie A. Z. - prokuratora Prokuratury Rejonowej w W., za to, że: w nieustalonym okresie czasu, lecz nie wcześniej niż w dniu 07 września 2018 roku, a nie później niż w dniu 30 kwietnia 2019 roku, w W., powołując się na wpływy w Prokuraturze - w W., podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy dotyczącej B.

K., podejrzanego o czyn z art. 279 § 1 k.k. w postępowaniu prowadzonym przez Prokuraturę Rejonową w W. o sygn.PR 3 Ds […]. a polegającego na bezprawnym wywarciu wpływu na działanie osoby pełniącej funkcję publiczną w osobie prokuratora do umorzenia wskazanego postępowania karnego prowadzonego przeciwko B. K., w wyniku czego J. W. przekazał mu korzyść majątkową w postaci środków pieniężnych w wysokości 2 500 złotych oraz korzyść osobistą w postaci możliwości korzystania z luksusowego samochodu marki M. […] obecnie o numerze rejestracyjnym […], tj. o przestępstwo z art. 230 § 1 k.k.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Analiza wywiedzionego wniosku w powiązaniu z dołączonymi do wniosku dowodami, daje pełne podstawy do stwierdzenia, że zachodzi uzasadnione podejrzenie, w rozumieniu art. art. 135 § 5 ustawy Prawo o prokuraturze z dnia 28 stycznia 2016 r., że prokurator Prokuratury Rejonowej w W. A. Z. popełnił przestępstwo wskazane we wniosku. Wskazują na to, przede wszystkim, wyjaśnienia i zeznania świadka B. K. w kontekście sytuacyjnym zdarzeń, których dotyczy niniejsza sprawa oraz przebiegu i wyniku postępowania przygotowawczego Prokuratury Rejonowej w W. o sygn.

PR 3 Ds […] Podzielić trzeba ocenę zgromadzonych dowodów dokonaną przez wnioskodawcę i jej zasadnicze implikacje, które zostały obszernie przedstawione we wniosku o zezwolenie na pociągnięcie prokuratora A. Z. do odpowiedzialności karnej, a wobec tego Sąd Najwyższy nie widzi potrzeby ponownego ich omawiania. Sąd Najwyższy chce też podkreślić, że brak jest jakichkolwiek podstaw, aby uznać, że prowadzone postepowanie karne i wniosek o zezwolenie na pociągnięcie prokuratora A. Z., miałyby w rzeczywistości inne cele, niż określone w Kodeksie postępowania karnego, a w szczególności zmierzałyby do nieuprawnionej ingerencji w niezależność prokuratora lub prokuratury.

W zaistniałym stanie rzeczy, zachodzą zatem podstawy do zezwolenia na pociągnięcie prokuratora A. Z. do odpowiedzialności karnej za wskazane we wniosku przestępstwo, niezależnie od tego jak powinno zostać zakwalifikowane, gdyż na obecnym etapie sprawy, nie można wykluczyć jego oceny prawno-karnej w płaszczyźnie stypizowanej w art. 228 § 1 k.k., czy też 228 § 3 k.k., nie zaś art. 230 § 1 k.k., która to kwestia, w wypadku prawomocnego zezwolenia na pociągniecie prokuratora A. Z., zostanie rozstrzygnięta przez właściwe organy w toku dalszego postępowania.

Jednocześnie w realiach niniejszej sprawy, przestępstwo, którego dotyczy wniosek, niezależnie od tego czy zostanie zakwalifikowane z art. 230 § 1 k.k., czy też art. 228 § 1 lub 3 k.k., zagrożone jest karą nie mniej niż 8 lat pozbawienia wolności, a jego rodzaj i okoliczności oraz charakter źródeł dowodowych, które stanowią podstawę wniosku - w zasadniczej części osobowe źródła dowodowe i to szczególne, powiązane ze sobą środowiskowo lub towarzysko, wskazuje jednoznacznie, że w wypadku przedstawienia prokuratorowi A. Z. zarzutu popełnienia wskazanego we wniosku przestępstwa, zachodzić będą, w świetle unormowań z art. 249 § 1 k.p.k. w zw. z art. 258 § 1 pkt 2 k.p.k. i art. 258 § 2 k.p.k., podstawy do wystąpienia z wnioskiem o tymczasowe aresztowanie wyżej wymienionego, celem zabezpieczenia prawidłowego toku prowadzonego postępowania karnego, gdyż bez stosowania tego rodzaju środka zapobiegawczego, osiągnięcie jego celów może być w znacznym stopniu utrudnione albo w ogóle zniweczone.

Wskazać należy, że zaistnienie podstaw do zezwolenia na tymczasowe aresztowanie prokuratora A. Z., nie inaczej jak w wypadku podstaw do zezwolenia na pociągnięcie wyżej wymienionego do odpowiedzialności karnej, wnioskodawca wykazał we wniosku w sposób rzetelny i skrupulatny, w odniesieniu do przedstawionych dowodów, i również nie ma potrzeby ponownego przytaczania argumentacji tam przywołanej, którą Sąd Najwyższy w pełni podziela. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 166 w zw. z art. 135 § 14 ustawy Prawo o prokuraturze.

Z tych wszystkich względów orzeczono jak w uchwale. a.s.