I CZ 99/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 99/09

POSTANOWIENIE

Dnia 6 lipca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Zbigniew Kwaśniewski

SSN Katarzyna Tyczka-Rota

w sprawie z powództwa A. W.

przeciwko Skarbowi Państwa – Wojewodzie M.

o odszkodowanie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 lipca 2011 r.,

zażalenia strony pozwanej na postanowienie zawarte w punkcie IV

wyroku Sądu Apelacyjnego

z dnia 2 czerwca 2009 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

W sprawie z powództwa wytoczonego przez powodów M. W. i A. W.

przeciwko Skarbowi Państwa – Wojewodzie M. o zapłatę odszkodowania Sąd

Apelacyjny, po rozpoznaniu apelacji obu stron, wyrokiem z 2 czerwca 2009 r.

zmienił zaskarżony wyrok Sądu pierwszej instancji w ten sposób, że zasądził na

rzecz powodów dalsze kwoty po 603.498 zł z ustawowymi odsetkami i zarazem

oddalił dalej idącą apelację powodów oraz w całości apelację strony pozwanej

Skarbu Państwa – Wojewody M. O kosztach postępowania apelacyjnego – po

powołaniu się na art. 113 ust. 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach

cywilnych, orzekł zaś w ten sposób, że zasądził od pozwanego Skarbu Państwa na

rzecz powoda M. W. – kwotę 2.700 zł, natomiast na rzecz powoda A. W. – kwotę

3.700 zł.

W zażaleniu strona pozwana zaskarżyła zawarte w wyroku Sądu

Apelacyjnego dotyczące powoda A. W. orzeczenie o kosztach postępowania

apelacyjnego w kwocie przekraczającej 2 700 zł. Wniosła o stosowną zmianę tego

orzeczenia lub o jego uchylenie i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi

drugiej instancji do ponownego rozpoznania.

Zażalenie okazało się chybione i jako takie podlegało oddaleniu.

Wbrew zapatrywaniu skarżącej Sąd drugiej instancji nie pomylił się na jej

niekorzyść w wyliczeniu kosztów postępowania apelacyjnego poniesionych przez

powoda A. W. Nie ma mowy o pomyłce rachunkowej, gdyż – co zresztą przyznaje

skarżąca w zażaleniu – oprócz przysługującego temuż powodowi, na podstawie art.

98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz przepisem § 13 ust. 1 pkt 2

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za

czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej

pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwrotu

wynagrodzenia pełnomocnika – adwokata (w kwocie 2.700 zł), koszty apelacyjne

tego powoda – inaczej niż w odniesieniu do powoda M. W. – obejmowały też kwotę

1.000 zł, uiszczoną tytułem należnej opłaty sądowej od apelacji. W odniesieniu do

tej opłaty powód A. W. został bowiem zwolniony jedynie powyżej tej sumy

(postanowienie Sądu Okręgowego z 30 października 2008 r., k. 563). Jak zatem

widać strona pozwana nie zadała sobie trudu wyjaśnienia kwestii wysokości

omawianych kosztów na podstawie akt sprawy. Inną kwestią jest, że również Sąd

Apelacyjny

dopuścił

się

w

omawianym

względzie

oczywistej

wadliwości

postępowania, skoro nie przedstawił w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia

jakiegokolwiek wyliczenia tych kosztów.

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 398 14 w zw.

z art. 3941 § 3 k.p.c.).