I CZ 93/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 93/09

POSTANOWIENIE

Dnia 16 grudnia 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jan Górowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Wojciech Jan Katner

SSN Barbara Myszka

w sprawie ze skargi K.K.

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu

Apelacyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2008 r., sygn. akt [...]

w sprawie z powództwa K.K.

przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Finansów

o odszkodowanie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 16 grudnia 2009 r.,

zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 28 lipca 2009 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie i odstępuje od obciążenia powoda kosztami

postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 28 lipca 2009 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę K.K.

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu

Apelacyjnego

z dnia

stycznia

2008

r.,

jako

wniesioną

po

upływie

trzymiesięcznego terminu przewidzianego w art. 407 § 1 k.p.c.

Skarżący w zażaleniu na to postanowienie zarzucił naruszenie art. 407 § 2

k.p.c. polegające na jego błędnej interpretacji.

W konkluzji wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W sprawie powód wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego

prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego powołując się na wyrok Trybunału

Konstytucyjnego z dnia 24 kwietnia 2007 r., w którym uznano za niezgodny z

Konstytucją art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1990 r. o zmianie ustawy – Kodeks

cywilny w zakresie, w jakim ograniczał on dostęp do waloryzacji sądowej

zagwarantowanej w art. 3581 § 3 k.c., w odniesieniu do zobowiązań pieniężnych

powstałych przed dniem 30 października 1950 r. wynikających z obligacji

emitowanych przez Skarb Państwa. Przepis ten utracił moc z dniem 11 maja 2008

r.

Skarga została wniesiona w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia

pełnomocnikowi powoda postanowienia Sądu Najwyższego oddalającego zażalenie

na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej powoda.

Zgodnie z art. 407 § 2 zd. 1 k.p.c., w sytuacji określonej w art. 401 1 k.p.c.,

skargę o wznowienie wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie

orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Dniem wejścia w życie orzeczenia

Trybunału Konstytucyjnego jest określony w tym orzeczeniu termin utraty przez akt

normatywny mocy obowiązującej.

Odmienny sposób liczenia terminu odnosi się wyłącznie do tych sytuacji,

w których w chwili wydania wyroku TK, skarżone orzeczenie nie byłoby jeszcze

prawomocne na skutek wniesienia środka odwoławczego, następnie odrzuconego.

Początek biegu terminu z art. 407 k.p.c. rozpoczyna się w takiej sytuacji z chwilą

doręczenia postanowienia o odrzuceniu środka odwoławczego, bądź z chwilą

ogłoszenia tego postanowienia na posiedzeniu jawnym. Inne zdarzenia nie mają

znaczenia dla rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi o wznowienie

postępowania. Powyższa zasada nie odnosi się zatem do skargi kasacyjnej, gdyż

nie ma ona charakteru środka odwoławczego.

Tylko ubocznie należy zauważyć, że mimo zawiśnięcia skargi kasacyjnej

w Sądzie Najwyższym, możliwe jest również wniesienie skargi o wznowienie

postępowania w razie uchylenia przez Trybunał Konstytucyjny w międzyczasie aktu

normatywnego

stanowiącego

podstawę

wydania

skarżonego

orzeczenia.

Nie ma bowiem przesłanek wykluczających wniesienie skargi o wznowienie

postępowania w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej.

Powód

był

zatem

uprawniony

do

wniesienia

skargi

o wznowienie

postępowania do dnia 11 sierpnia 2008 r. Wniesienie skargi w dniu 2 czerwca

2009 r. nastąpiło zatem z uchybieniem terminu ustawowego.

Z tych względów zażalenie oddalono (art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941

§ 3 k.p.c.).