I CZ 92/12 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 92/12

POSTANOWIENIE

Dnia 8 sierpnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Bogumiła Ustjanicz (przewodniczący)

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa T. T. L. Spółki z o.o. w W.

przeciwko P. B. P. Spółce z o.o. w W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym

w Izbie Cywilnej w dniu 8 sierpnia 2012 r.,

zażalenia strony pozwanej na postanowienie zawarte w punkcie 2

wyroku Sądu Okręgowego

z dnia 22 lutego 2012 r.,

oddala zażalenie i zasądza od pozwanej na rzecz powódki 300

(trzysta) zł kosztów postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

W zawartym w punkcie drugim sentencji wyroku z dnia 22 lutego 2012 r.,

postanowieniu Sąd Apelacyjny obciążył kosztami postępowania apelacyjnego oraz

zabezpieczającego

pozwaną

i

pozostawił

ich

szczegółowe

wyliczenie

referendarzowi w Sądzie Rejonowym . Z uzasadnienia orzeczenia o kosztach

procesu wynika, że Sąd oparł je na art. 108 § 1 k.p.c.

W zażaleniu na to postanowienie pozwana zarzuciła, że zostało ono wydane

z naruszeniem art. 745 § 1 k.p.c. w związku z art. 6 k.c. polegającym na

„przesądzeniu,

że

pozwana

co

do

zasady

ponosi

koszty

postępowania

zabezpieczającego, podczas gdy strona powodowa nie wykazała, że koszty te

w ogóle powstały”. W konkluzji zażalenia wniosła o zmianę zaskarżonego

postanowienia „przez wykreślenie słów >>oraz zabezpieczającego<<”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Z protokołu rozprawy apelacyjnej z dnia 22 lutego 2012 r. wynika, że

pełnomocnik powódki złożył wniosek o zasądzenie od pozwanej na rzecz powódki

m.in.

kosztów

postępowania

zabezpieczającego w wysokości wskazanej

w postanowieniu komornika z dnia 5 października 2011 r. W uzasadnieniu tego

postanowienia komornik stwierdził, że powódka w całości poniosła wspomniane

koszty postępowania zabezpieczającego.

Obecny na rozprawie apelacyjnej pełnomocnik pozwanej wniósł o oddalenie

wniosku o zasądzenie kosztów postępowania zabezpieczającego, ponieważ

przedstawione przez pozwaną postanowienie komornika nie zostało opatrzone

stwierdzeniem prawomocności. Jednocześnie obecna na rozprawie apelacyjnej

wiceprezes zarządu pozwanej spółki oświadczyła, przyznając, że wspomniane

postanowienie komornika pozwana spółka otrzymała w 2011 r., iż nie wie, czy

spółka wniosła zażalenie na to postanowienie.

Z akt sprawy wynika, że komornik sądowy przy Sądzie Rejonowym w

wysłanym do powódki piśmie z dnia 27 marca 2012 r. stwierdził, że postanowienie

z dnia 5 października 2011 r. jest prawomocne i przesłał powódce jego odpis,

opatrzony

stwierdzeniem

prawomocności.

Okoliczność,

że

postanowienie

komornika ustalające koszty postępowania zabezpieczającego jest prawomocne

potwierdzają także dokumenty dołączone przez powódkę do odpowiedzi na

zażalenie.

Mając na względzie powyższe, należało uznać, że podniesiony w zażaleniu

zarzut

wydania zaskarżonego postanowienia z naruszeniem przepisów prawa,

w sposób wskazany przez skarżącą, nie podważa zasadności zakwestionowanego

orzeczenia w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania

zabezpieczającego. Nie zachodzi bowiem okoliczność, która w przekonaniu

skarżącej stanowiła przeszkodę od obciążenia jej obowiązkiem zwrotu kosztów

postępowania zabezpieczającego, w postaci nieprawomocności postanowienia

komornika ustalającego koszty postępowania zabezpieczającego.

Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji

postanowienia (art. 39814 oraz art. 98 w związku z art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c.).