I CZ 9/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 9/11

POSTANOWIENIE

Dnia 7 lutego 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Jacek Gudowski

SSN Lech Walentynowicz

w sprawie z wniosku D. D. S.A. w W.

przy uczestnictwie G. K. i innych, o sprostowanie usterki wpisu,

po

rozpoznaniu

na

posiedzeniu

niejawnym

w

Izbie

Cywilnej

w dniu 7 lutego 2011 r.,

zażalenia wnioskodawcy D. D. S.A. w W. na postanowienie Sądu Okręgowego w

W. z dnia 22 grudnia 2009 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 22 grudnia 2009 r. Sąd Okręgowy w W. odrzucił skargę

kasacyjną wnioskodawcy D. D.S.A. od postanowienia tego Sądu z 13 sierpnia 2009

r., którym oddalono apelację uczestnika postępowania G. K. od postanowienia

Sądu Rejonowego w W. z 9 lipca 2008 r. w przedmiocie sprostowania

usterki wpisu.

Na postanowienie z 22 grudnia 2009 r. zażalenie wniósł uczestnik D. D.

domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu zażalenia podkreślił, że wskazane

postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej było wynikiem błędnego przyjęcia

przez Sąd Okręgowy, że apelacja uczestnika G. K. dotyczyła postanowienia w

przedmiocie sprostowania wpisu, gdy tymczasem chodziło o postanowienie w

przedmiocie samego wpisu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Nie można odmówić racji skarżącemu, że postępowanie przed Sądem

drugiej instancji zostało przeprowadzone nieprawidłowo, o czym będzie jeszcze

mowa w dalszej części uzasadnienia. Nie zmienia to jednak faktu, że odrzucona

skarga kasacyjna wnioskodawcy została wniesiona od postanowienia Sądu

Okręgowego w W. z 13 sierpnia 2009 r., którym skontrolowano

prawidłowość

postanowienia Sądu Rejonowego oddalającego skargę na orzeczenie referendarza

w przedmiocie sprostowania wpisu z 9 lipca 2008 r. (tom I, k. 111). W związku z

tym podkreślić trzeba, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się

jednolicie niedopuszczalność skargi kasacyjnej od wydanego na podstawie art.

62613 § 2 k.p.c. postanowienia w przedmiocie sprostowania wpisu (por.

postanowienie Sądu Najwyższego z 21 stycznia 2003 r., III CZ 128/02, niepubl.).

Z tego też względu zażalenie podlegało oddaleniu (art. 394 1 § 3 k.p.c. w zw.

z art. 39814 k.p.c.).

W tej sytuacji tylko dodatkowo należy zauważyć, że z akt sprawy wynika

jednak, iż uczestnik postępowania G. K. w rzeczywistości zaskarżył apelacją

postanowienie Sądu Rejonowego w części – jak to określił – dotyczącej wpisów

dokonanych w dziale II – Własność oraz w zakresie wpisu w księdze wieczystej,

będącego przedmiotem zawiadomienia z dnia 11 lipca 2008 r., a doręczonego mu

w dniu 28 lipca 2008 r. Oznacza to, że Sąd Okręgowy błędnie przyjął, że apelacja

ta dotyczyła postanowienia z dnia 9 lipca 2009 r. W rezultacie Sąd Okręgowy

skontrolował postanowienie Sądu pierwszej instancji z 9 lipca 2008 r. niejako z

urzędu, skoro postanowienia tego nie zaskarżył żaden z uczestników postępowania

i było ono prawomocne. W konsekwencji apelacja uczestnika postępowania G. K.

nie została do dnia dzisiejszego rozpoznana.