Legislator Case Law & Legislation
I CZ 9/08 AI generated

I CZ 9/08 · Sąd Najwyższy

Case Number I CZ 9/08
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Outcome postanowienie

Legislator summary

AI generated

kasacyjną pozwanego M. D. Oceniając skargę uznał, że wskazany w niej zarzut naruszenia prawa materialnego nie ma odzwierciedlenia w materiale dowodowym.

Legislator headnote

AI generated

art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c, art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c, art. 3986 § 2 k.p.c, art. 3941 § 3 k.p.c; I CZ 9/08 · Sąd Najwyższy: kasacyjną pozwanego M. D. Oceniając skargę uznał, że wskazany w niej zarzut naruszenia prawa materialnego nie ma odzwierciedlenia w materiale dowodowym.

Keywords

AI generated
art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c art. 3986 § 2 k.p.c art. 3941 § 3 k.p.c

Cited Legislation

AI generated
art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c
wymogu określonego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c
z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
art. 3986 § 2 k.p.c
naruszenie prawa procesowego, a to art. 3986 § 2 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
§ 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CZ 9/08

POSTANOWIENIE

Dnia 16 kwietnia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca)

SSN Hubert Wrzeszcz

w sprawie z powództwa A. T.

przeciwko M. D.

o stwierdzenie nieważności umowy,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 kwietnia 2008 r.,

zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 4 grudnia 2007 r.,

sygn. akt IV Ca (…),

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2007 r. Sąd Okręgowy w P. odrzucił skargę

kasacyjną pozwanego M. D. Oceniając skargę uznał, że wskazany w niej zarzut

naruszenia prawa materialnego nie ma odzwierciedlenia w materiale dowodowym.

Odnosząc się do uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania z uwagi na

potrzebę wykładni przepisów, wskazał, że skarżący nie wyjaśnił, na czym polegają

związane z art. 3 ust. 7 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju

rolnego (Dz. U. Nr 64, poz. 592) poważne wątpliwości, a tym samym nie zachował

wymogu określonego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. w zw. z art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.

Ponadto Sąd podkreślił, że co prawda słowniczek pojęć zawarty w art. 2 tej ustawy nie

definiuje pojęcia „gospodarstwo rodzinne”, jednakże ustawodawca precyzuje je w

dalszej części ustawy - w art. 5.

W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik powoda zarzucił

naruszenie prawa procesowego, a to art. 3986 § 2 k.p.c. polegające na błędnym

uznaniu, że skarga kasacyjna nie spełnia wymogów określonych w art. 3984 § 1 pkt 3

k.p.c. i wnosił o zmianę zaskarżonego postanowienia i przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania. Zwrócił uwagę, że w skardze kasacyjnej powołał się na brak orzecznictwa

dotyczącego interpretacji pojęcia „gospodarstwo rodzinne” i dlatego nie mógł wskazać

rozbieżności występujących w judykaturze. Zarzucił też, iż w uzasadnieniu skargi

kasacyjnej dokładnie wskazał, dlaczego istnieje potrzeba wykładni przytoczonych

przepisów. Jego zdaniem, brak definicji w słowniczku „gospodarstwa rodzinnego” i

odwoływanie się do innych zwrotów świadczy o tym, iż mamy do czynienia jedynie ze

wskazówką interpretacyjną.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest zasadne. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że nie jest

dopuszczalne ocenianie przez sąd drugiej instancji potrzeby dokonywania wykładni

przepisów przytoczonych w podstawie skargi kasacyjnej, należy to bowiem wyłącznie do

kompetencji Sądu Najwyższego. Kontrola dokonywana przez sąd drugiej instancji

sprowadza się jedynie do badania, czy skarga zawiera tzw. elementy konstrukcyjne i czy

nie

jest

dotknięta

brakami

formalnymi

uniemożliwiającymi

nadanie

jej

biegu

procesowego. W uzasadnieniu skargi skarżący poświęcił osobny akapit potrzebie

wyjaśnienia przez Sąd Najwyższy wątpliwości, jakie stwarza wykładnia art. 5 ust. 1

cytowanej ustawy, co wystarcza dla uznania, że wymóg uzasadnienia wniosku o

przyjęcie skargi do rozpoznania formalnie został spełniony. Kwestia zaś, czy takie

wątpliwości rzeczywiście istnieją i czy istnieje potrzeba dokonania wykładni przepisu

przez Sąd Najwyższy podlega ocenie w ramach tzw. przedsądu.

Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 398 15

§ 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.