I CZ 89/11 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 89/11

POSTANOWIENIE

Dnia 28 października 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący)

SSN Józef Frąckowiak

SSN Bogumiła Ustjanicz (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa M. C.

przeciwko I. M. i S. M.

o uznanie umowy za bezskuteczną,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 28 października 2011 r.,

zażalenia pozwanych na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 13 kwietnia 2011 r.,

oddala zażalenie i zasądza od pozwanych na rzecz powoda

kwotę 600 zł (sześćset złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu

w postępowaniu zażaleniowym.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny zasądził solidarnie od

pozwanych I. M. i S. M. na rzecz powoda M. C. kwotę 5400 zł tytułem zwrotu

kosztów procesu w postępowaniu apelacyjnym. Z uzasadnienia tego orzeczenia

wynika, że pozwani cofnęli apelację wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego z dnia

5 marca 2010 r., co było podstawą umorzenia postępowania apelacyjnego

postanowieniem z dnia 10 lutego 2011 r. Odpis tego postanowienia został

doręczony pełnomocnikowi powoda w dniu 23 marca 2011 r., który w dniu 1

kwietnia 2011 r. złożył wniosek o zasądzenie kosztów procesu w postępowaniu

apelacyjnym. Z uwagi na to, że nie został przekroczony dwutygodniowy termin

przewidziany art. 203 § 2 i § 3 w związku z art. 391 § 2 k.p.c. żądanie podlegało

uwzględnieniu, na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w związku z art. 391 § 2 k.p.c., do

wysokości 75% minimalnej stawki.

Pozwani w zażaleniu domagali się zmiany zaskarżonego postanowienia,

zarzucając że nie było podstaw do zasądzenia kosztów procesu, skoro cofnięcie

apelacji dokonane zostało przed skierowaniem sprawy na rozprawę, a pełnomocnik

powoda nie złożył odpowiedzi na apelację. Zasądzenie kosztów w tak wysokiej

sumie jest krzywdzące i nie pozostaje w związku z nakładem pracy pełnomocnika

powoda.

Powód wniósł o oddalenie zażalenia, ponieważ odpowiedź na apelację

złożona została w przepisanym terminie, a nadto zaszła potrzeba wystąpienia

z wnioskiem o zabezpieczenie roszczenia. Do cofnięcia apelacji doszło po upływie

czterech miesięcy od wniesienia odpowiedzi na apelację.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 391 § 2 k.p.c. sąd jest związany cofnięciem

apelacji i nie może kontrolować tej czynności procesowej, będącej wyrazem

dyspozycyjności przez skarżącego środkiem odwoławczym. Nie wymaga ono

również zgody strony przeciwnej, ponieważ przewidziane tym przepisem odesłanie

do przepisów regulujących cofnięcie pozwu dotyczy jedynie orzekania o kosztach

procesu, a ponadto nie dochodzi do naruszenia interesu tej strony. Przepis art. 203

§ 2 w związku z art. 391 § 2 k.p.c. wskazuje, że stronę, która cofnęła apelację

traktuje się jako przegrywającą sprawę na tym etapie postępowania, a zatem

zobowiązaną do zwrotu przeciwnikowi, na jego żądanie, kosztów procesu.

Odpowiedź na apelację wniesiona została w terminie przewidzianym art. 372 k.p.c.,

skoro odpis apelacji doręczono pełnomocnikowi powoda w dniu 25 października

2010 r., a odpowiedź na nią wraz z wnioskiem o zabezpieczenie roszczenia złożył

on w dniu 8 listopada 2010 r. Pismo to nie zostało zwrócone, a zatem żądanie

zasądzenia kosztów procesu, obejmujących wynagrodzenie pełnomocnika, według

minimalnej stawki przewidzianej § 6 w związku z § 12 ust. pkt 2 rozporządzenia

Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności

radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej

udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 212 ze zm.)

zasadnie zostało uznane za usprawiedliwione.

Z powyższych względów zażalenie jako pozbawione uzasadnionych

podstaw podlegało oddaleniu w oparciu o art. 398 14 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

Na podstawie art. 98 § 1 i 3 w związku z art. 391 § 1 i art. 398 21 k.p.c. uwzględnione

zostało żądanie powoda zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego.