I CZ 88/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 88/08

POSTANOWIENIE

Dnia 14 listopada 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący)

SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian

SSA Dariusz Dończyk (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa T. K.

przeciwko A.(...) Spółce z o.o. w W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 listopada 2008 r.,

zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 23 lipca

2008 r., sygn. akt XXIII Gz (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 23 lipca 2008 r. Sąd Okręgowy w W. odrzucił skargę

kasacyjną pozwanego „A.(...)” spółki z o.o. w W. wniesioną od postanowienia tego

Sądu, którym oddalono zażalenie pozwanego „A.(...)” spółki z o.o. w W. wniesione od

postanowienia Sądu Rejonowego w W. o odrzuceniu sprzeciwu tego pozwanego od

nakazu zapłaty wydanego w sprawie VIII GNc (…). Podstawę prawną odrzucenia

skargi kasacyjnej stanowił przepis art. 398 6 § 2 k.p.c., gdyż według Sądu

Okręgowego zaskarżone skargą kasacyjną postanowienie nie należy do orzeczeń

wymienionych w art. 398 1 k.p.c., od których można wnieść skargę kasacyjną.

Od powyższego postanowienia zażalenie wniósł pozwany „A.(...)” spółka z o.o.

w W., który zaskarżył je w całości zarzucając naruszenie przepisów prawa

procesowego: art. 398 1 § 1 k.p.c. i art. 398 4 k.p.c. z powodu uznania przez Sąd

Okręgowy, że nie przysługuje skarga kasacyjna od postanowienia w przedmiocie

odrzucenia sprzeciwu wniesionego od nakazu zapłaty, podczas, gdy przepis zawarty

w art. 3981 § 1 k.p.c. wskazuje, że od wydanego przez sąd drugiej instancji

postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu, skarga kasacyjna przysługuje. Z

uwagi

na

podniesiony

zarzut

pozwany

wniósł

o

uchylenie

zaskarżonego

postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przepis art. 398 1 § 1 k.p.c. określa orzeczenia sądu drugiej instancji, od

których można wnieść skargę kasacyjną. Należą do nich: prawomocny wyrok lub

postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania

kończące postępowanie w sprawie. Z treści tego przepisu w sposób nie budzący

wątpliwości wynika, że nie obejmuje on postanowień w przedmiocie odrzucenia

sprzeciwu wniesionego od nakazu zapłaty. Brak jest również podstaw, aby możliwość

zaskarżenia skargą kasacyjną postanowienia sądu drugiej instancji w przedmiocie

odrzucenia sprzeciwu od nakazu zapłaty wyprowadzać z zastosowania w drodze

analogii przepisu art. 398 1 § 1 k.p.c. w części dotyczącej postanowień drugiej

instancji w przedmiocie odrzucenia pozwu. Pozew oraz sprzeciw od nakazu zapłaty

to dwie różne czynności procesowe. Pozew jest pismem procesowym wnoszonym

przez powoda inicjującym postępowanie sądowe w trybie procesowym. Jego odrzucenie

zamyka drogę do merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd. Sprzeciw od nakazu

zapłaty jest środkiem zaskarżenia orzeczenia sądu pierwszej instancji w postaci nakazu

zapłaty

wnoszonym

przez

pozwanego.

Jego

odrzucenie

powoduje

jedynie

uprawomocnienie się wydanego nakazu zapłaty. Ze względu na odmienność podmiotów

dokonujących czynności procesowych w postaci wniesienia pozwu oraz sprzeciwu, jak

również odmienność funkcji i skutków prawnych tych czynności procesowych, brak jest

podstaw do stosowania w drodze analogii przepisu art. 398 1 § 1 k.p.c. do postanowienia

sądu drugiej instancji w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu. Z powyższych względów

zarzut naruszenia art. 3981 § 1 k.p.c. był bezzasadny.

W uzasadnieniu zażalenia brak jest motywów podniesionego w zażaleniu zarzutu

naruszenia przez sąd drugiej instancji przepisu art. 398 4 k.p.c., który to przepis

wymienia warunki formalne, jakim powinna odpowiadać skarga kasacyjna. Naruszenie

tego przepisu nie stanowiło podstawy odrzucenia przez sąd drugiej instancji wniesionej

skargi kasacyjnej, gdyż podstawą jej odrzucenia na podstawie art. 398 6 § 2 k.p.c., było

uznanie skargi za niedopuszczalnej z „innych przyczyn”. Spełnienie przez skargę

kasacyjną wniesioną przez pozwanego „A.(...)” spółkę z o.o. w W. wymagań formalnych

przewidzianych dla skargi kasacyjnej wymienionych w art. 398 4 k.p.c. nie otwierało drogi

do zaskarżenia skargą kasacyjną postanowienia Sądu Okręgowego w W. w przedmiocie

odrzucenia sprzeciwu w sytuacji, gdy postanowienie to nie należy do tej kategorii

orzeczeń sądu drugiej instancji, od których, zgodnie z art. 398 1 § 1 k.p.c., można wnieść

skargę kasacyjną.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 k.p.c.

w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji.