I CZ 86/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 86/07

POSTANOWIENIE

Dnia 8 sierpnia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Gerard Bieniek (przewodniczący)

SSN Antoni Górski (sprawozdawca)

SSN Barbara Myszka

w sprawie z powództwa S. Spółki z o.o.

przeciwko Agencji Nieruchomości Rolnych

o ustalenie,

i z powództwa wzajemnego Agencji Nieruchomości Rolnych

przeciwko S. Spółce z o.o.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 8 sierpnia 2007 r.,

zażalenia powódki - pozwanej wzajemnej na postanowienie

Sądu Apelacyjnego

z dnia 15 grudnia 2006 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 grudnia 2006 r. Sąd Apelacyjny

odrzucił częściowo apelację powoda (pozwanego wzajemnego) S. Sp. z o.o. w

zakresie rozstrzygnięcia o powództwie wzajemnym z powodu niespełnienia

wymagania z art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c.

W zażaleniu powód (pozwany wzajemny) wnosił o uchylenie zaskarżonego

w całości, zarzucając, że sąd drugiej instancji nie uzupełnił na rozprawie

dostrzeżonego braku apelacji, jak również podniósł, że apelacja zawiera określenie

żądania zmiany zaskarżonego wyroku poprzez wskazanie treści orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wyrokiem z dnia 16 lutego 2006 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił powództwo

główne powoda S. Sp. z o.o. i jednocześnie częściowo uwzględnił powództwo

wzajemne pozwanego Agencji Nieruchomości Rolnych.

Przepis art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c. nakłada na stronę wnoszącą apelację

obowiązek

zamieszczenia

z zaznaczeniem

zakresu

wniosku

o

zmianę

żądanej

zmiany

lub

lub

o

uchylenie

uchylenia.

Skarżący

wyroku

musi

jednoznacznie sprecyzować, czy żąda zmiany zaskarżonego wyroku w konkretnej

części, czy też jego uchylenia. Treści wniosku nie można domniemywać na

podstawie uzasadnienia pisma zwłaszcza w sytuacji, gdy sąd orzekł o zasadności

zarówno powództwa głównego, jak i wzajemnego. W przedmiotowej sprawie powód

(pozwany wzajemny) odniósł się jedynie do części rozstrzygnięcia, tj. w zakresie

w jakim sąd nie uwzględnił „powództwa powoda (pozwanego wzajemnego)

w całości” (k. – 465). W pozostałym zakresie, tj. odnośnie do powództwa

wzajemnego, powód (pozwany wzajemny) nie sprecyzował swojego żądania co do

spodziewanej treści rozstrzygnięcia sądu odwoławczego.

Należy podkreślić, że apelacja została sporządzona przez radcę prawnego.

Zgodnie z art. 3701 k.p.c. apelację sporządzoną przez zawodowego pełnomocnika,

nie spełniającą wymagania określonego w art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c., sąd pierwszej

instancji odrzuca bez wzywania do usunięcia braku. Stosownie do art. 373 k.p.c.

sąd drugiej instancji odrzuca apelację, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez sąd

pierwszej instancji. Dopuszczalność środka zaskarżenia, w tym także prawidłowość

jego sporządzenia, podlega kontroli sądu na każdym etapie postępowania. W razie

dostrzeżenia uchybień, które nie podlegają uzupełnieniu, sąd zobowiązany jest

odrzucić apelację nie tylko na etapie wstępnego badania pisma, ale również

w późniejszym stadium postępowania. Sąd Apelacyjny prawidłowo odrzucił

apelację w zakresie rozstrzygnięcia o powództwie wzajemnym. Zażalenie uznać

należy zatem za niezasadne.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji (art. 394 1 § 3 k.p.c. w zw.

z art. 39814 k.p.c.).