I CZ 80/10 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 80/10

POSTANOWIENIE

Dnia 29 października 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marian Kocon (przewodniczący)

SSN Marta Romańska

SSN Marek Sychowicz (sprawozdawca)

w sprawie ze skargi S. S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym

wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 15 października 2008 r., sygn. akt VI ACa (…),

wydanego

w sprawie z powództwa S. S.

przeciwko H. S.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 października

2010 r.,

zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 13 stycznia 2010 r.,

sygn. akt VI ACa (…),

oddala zażalenie;

oddala wniosek adw. A. W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej

udzielonej powódce w postępowaniu zażaleniowym.

Uzasadnienie

Powódka

S.

S. wniosła

o

wznowienie

postępowania

zakończonego

prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 15 października 2009 r., powołując

się m.in. na pozbawienie jej możności działania przed tym Sądem (art. 401 pkt 2 k.p.c.),

gdyż sprawę rozpoznano pod jej nieobecność, a nieobecność ta spowodowana była

chorobą, przy czym o terminie rozprawy nie została zawiadomiona.

Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę.

Stwierdził w szczególności, że skarga nie została oparta na ustawowej podstawie,

albowiem nie stanowiło naruszenia przepisów prawa niezawiadomienie powódki o

terminie rozprawy w sytuacji, gdy była ona reprezentowana przez profesjonalnego

pełnomocnika, został on zawiadomiony o rozprawie i uczestniczył w niej.

W zażaleniu na wymienione postanowienie powódka zarzuciła naruszenie art.

410 § 1 w zw. z art. 401 pkt 2 k.p.c. przez błędne przyjęcie, że skarga o wznowienie

postępowania została oparta na podstawie, która faktycznie nie występuje oraz że w

zakresie badania podstaw wznowienia na posiedzeniu niejawnym mieści się również

merytoryczne badanie, czy podstawa wznowienia rzeczywiście istnieje. Wniosła o

uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Według art. 410 § 1 k.p.c. badaniem, które może być dokonane przez sąd na

posiedzeniu niejawnym, objęte jest, czy skarga o wznowienie postępowania wniesiona

została w przepisanym terminie, czy jest dopuszczalna i czy została oparta na

ustawowej podstawie. Trafnie Sąd Apelacyjny uznał, że stosownie do powołanego

przepisu skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu nie tylko wtedy, gdy

powołana w niej podstawa została sformułowana w sposób nieodpowiadajacy

ustawowemu określeniu podstawy wznowienia, ale także wówczas, gdy wskazane w

niej okoliczności zostały zakwalifikowane przez skarżącego jako ustawowa podstawa

wznowienia, jednakże w rzeczywistości podstawy tej nie wypełniają.

Z akt sprawy wynika, że powódka reprezentowana była przez adwokata, został

on zawiadomiony o rozprawie przed Sądem Apelacyjnym i uczestniczył w niej. Wbrew

twierdzeniu skarżącej Sąd nie zawiadomił powódki o terminie rozprawy. Działaniem

swoim Sąd nie naruszył przepisów prawa. W sytuacji, gdy strona jest reprezentowana

przez pełnomocnika, doręczenia pism sądowych, w tym zawiadomień o terminach

posiedzeń, dokonuje się temu pełnomocnikowi (art. 133 § 3 k.p.c.). Zasady tej nie

wyłącza okoliczność, że obok pisma sporządzonego przez jej pełnomocnika

zawierającego apelację od wyroku Sądu pierwszej instancji, powódka wniosła „osobistą

apelację”.

Podstawą wznowienia postępowania przewidzianą w art. 401 pkt 2 k.p.c. jest

pozbawienie możności działania spowodowane naruszeniem przepisów prawa.

Ponieważ niewzięcie przez powódkę udziału w rozprawie przed Sądem Apelacyjnym nie

było spowodowane naruszeniem przez ten Sąd przepisów prawa, nie może być mowy o

wystąpieniu tej podstawy wznowienia. Odrzucając na posiedzeniu niejawnym skargę o

wznowienie postępowania Sąd Apelacyjny nie naruszył przepisów wskazanych w

zażaleniu.

Z przytoczonych względów, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.,

zażalenie należało oddalić.

Oddaleniu podlega też wniosek pełnomocnika powódki adw. A. W. o przyznanie

kosztów

nieopłaconej

pomocy

prawnej

udzielonej

powódce

w

postępowaniu

zażaleniowym. Ze złożonego w postępowaniu zażaleniowym pełnomocnictwa wynika,

że adw. A. W. jest (stał się) pełnomocnikiem powódki z wyboru. Koszty nieopłaconej

pomocy prawnej udzielonej stronie przez adwokata ponosi zaś Skarb Państwa tylko

wówczas, gdy adwokat ustanowiony został z urzędu (§ 1 pkt 3 i § 19-21 rozporządzenia

Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności

adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy

prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).