I CZ 79/07 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 79/07

POSTANOWIENIE

Dnia 12 września 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Gerard Bieniek (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian

SSN Dariusz Zawistowski

w sprawie ze skargi J. O. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Okręgowego w O.

z dnia 29 marca 2006 r., wydanego w sprawie

z powództwa J. O.

przeciwko Gminie W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 12 września 2007 r.,

zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Okręgowego w O.

z dnia 7 marca 2007 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 31.10.2006 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę powoda

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia z uwagi na

nieuiszczenie opłaty sądowej należnej po częściowym zwolnieniu od kosztów

sądowych. Zażalenie powoda wniesione od tego postanowienia zostało odrzucone

postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 13.12.2006 r. To ostatnie postanowienie

powód zaskarżył zażaleniem, wnosząc jednocześnie o zwolnienie go od

ponoszenia kosztów postępowania zażaleniowego w całości. Sąd Okręgowy

postanowieniem z dnia 17.01.2007 r. oddalił ten wniosek. Powód wniósł kolejne

zażalenie, w którym kwestionował odmowę zwolnienia od kosztów, zaś Sąd

Okręgowy postanowieniem z dnia 7.02.2007 r. zażalenie to odrzucił uznając, że nie

jest ono dopuszczalne. Następnie postanowieniem z dnia 7.03.2007 r. odrzucił

zażalenie powoda na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 13.12.2006 r.

o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 31.10.2006 r. Powód wniósł

kolejne zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 7.02.2007 r., które

zostało

odrzucone

postanowieniem

z

dnia

27.03.2007

r.

z

powodu

niedopuszczalności.

W tej sytuacji powód wniósł zażalenie do Sądu Najwyższego zaskarżając

postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 7.03.2007 r., w którym odrzucono

zażalenie powoda na postanowienie tego Sądu z dnia 13.12.2006 r. o odrzuceniu

zażalenia na postanowienie z dnia 31.10.2006 r. o odrzuceniu skargi o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Powód podniósł, że brak było

podstaw do odrzucenia zażalenia z powodu nieuiszczenia opłaty sądowej skoro nie

rozpoznano

zażalenia

na

odmowę

zwolnienia

od

kosztów

postępowania

zażaleniowego. Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego

postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na

postanowienie

sądu

drugiej

instancji

odrzucające

skargę

o

stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Takie postanowienie zostało

wydane w niniejszej sprawie w dniu 31.10.2006 r., przy czym zażalenie wniesione

na to postanowienie zostało odrzucone w dniu 13.12.2006 r. z powodu

nieuiszczenia opłaty sądowej. Kolejne zażalenie zostało odrzucone w dniu

7.03.2007 r. także z uwagi na nieopłacenie. Jeżeli uznać, dopuszczalność

zażalenia do Sądu Najwyższego na postanowienie z dnia 7.03.2007 r., to nie jest

ono uzasadnione. Wbrew twierdzeniom powoda jego wniosek o zwolnienie od

kosztów postępowania zażaleniowego został negatywnie rozpoznany w dniu

17.01.2007 r., a zażalenie wniesione na to postanowienie zostało odrzucone

z powodu niedopuszczalności w dniu 7.02.2007 r., a więc przed wydaniem

zaskarżonego postanowienia z dnia 7.03.2007 r. Tej oceny w niczym nie zmienia

fakt

wniesienia

kolejnego

zażalenia

w dniu

9.03.2007,

skoro

było

ono

niedopuszczalne i z tego względu zostało odrzucone postanowieniem z dnia

27.03.2007 r. Ta okoliczność w niczym nie zmieniła sytuacji procesowej powoda,

jaka zaistniała po wydaniu postanowienia z dnia 7.02.2007 r. Z tych przyczyn na

podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w związku z art. 39814 k.p.c., zażalenie należało

oddalić.