I CZ 77/08 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 77/08

POSTANOWIENIE

Dnia 17 października 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian (przewodniczący)

SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca)

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie z powództwa R. W.

przeciwko R. S. i T. S.

o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną, po rozpoznaniu na posiedzeniu

niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 października 2008 r., zażalenia pozwanych na

postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 19 maja 2008 r., sygn. akt VI ACa (…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 19 maja 2008 r. odrzucił zażalenie

pozwanych na postanowienie tegoż Sądu z dnia 25 kwietnia 2008 r. o odrzuceniu skargi

kasacyjnej. Sąd Apelacyjny wskazał, że przyznane pozwanym częściowe zwolnienie od

opłaty od skargi kasacyjnej (ponad kwotę 1.000 zł) nie rozciąga się na pozostałe opłaty i

wydatki. Pełnomocnik pozwanych, wnosząc zażalenie na postanowienie o odrzuceniu

skargi kasacyjnej zobowiązany, był zatem uiścić opłatę od tego środka odwoławczego w

wysokości przewidzianej w art. 19 ust. 3 pkt 2 w związku z art. 18 i art. 13 ustawy z dnia

28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 167, poz. 1398

ze zm.), tj. w kwocie 5.000 zł, stanowiącej 1/5 część opłaty od skargi kasacyjnej.

Tymczasem wniósł on opłatę w wysokości 1.000 zł, co – stosownie do treści art. 1302 §

3 k.p.c. – skutkować musi odrzucenie zażalenia.

W zażaleniu na powyższe postanowienie pozwani wnieśli o jego uchylenie,

podnosząc zarzut naruszenia art. 1302 § 3 k.p.c. W ocenie skarżących, przyznane im już

częściowe zwolnienie od kosztów sądowych obejmuje także opłatę od zażalenia na

postanowienie odrzucające skargę kasacyjną.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 101 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o

kosztach sądowych w sprawach cywilnych, częściowe zwolnienie od kosztów sądowych

może polegać na zwolnieniu od poniesienia albo ułamkowej lub procentowej ich części,

albo określonej ich kwoty, albo niektórych opłat lub wydatków. Postanowieniem z dnia

28 sierpnia 2008 r. pozwani zostali zwolnieni z obowiązku poniesienia opłaty od skargi

kasacyjnej ponad kwotę 1.000 zł, zaś ich dalej idący wniosek został oddalony. Treść

tego orzeczenia jednoznacznie określa zakres przyznanego pozwanym zwolnienia od

kosztów sądowych i – wbrew ich zapatrywaniu – nie wymaga wykładni. Skoro pozwani

zwolnieni zostali jedynie od obowiązku poniesienia jednego rodzaju opłaty (od skargi

kasacyjnej) w granicach określonych konkretną kwotą, to nie ulega wątpliwości – jak

trafnie stwierdził Sąd Apelacyjny - że zobowiązani są oni do poniesienia innych opłat i

wydatków.

W konsekwencji trzeba uznać za prawidłową ocenę Sądu Apelacyjnego, że

pełnomocnik pozwanych, wnosząc zażalenie na postanowienie odrzucające skargę

kasacyjną, nie wykonał obowiązku uiszczenia opłaty należnej od tego zażalenia.

Zaniechanie tego obowiązku usprawiedliwiało odrzucenie zażalenia. Zarzut naruszenia

art. 1302 § 3 k.p.c. okazał się zatem chybiony.

Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z

art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.