I CZ 74/09 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 74/09

POSTANOWIENIE

Dnia 26 listopada 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Barbara Myszka (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)

SSN Grzegorz Misiurek

w sprawie z powództwa Spółdzielni „S.”

przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej Lokatorsko – Własnościowej „Z.”

o uchylenie uchwał,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 26 listopada 2009 r.,

zażalenia strony pozwanej

na postanowienie Sądu Okręgowego w P.

z dnia 23 lipca 2009 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 23 lipca 2009 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę

kasacyjną pozwanej Spółdzielni, wniesioną od wyroku tego Sądu z dnia 17 grudnia

2008 r. Skarga kasacyjna okazała się bowiem niedopuszczalna ratione valoris

(art. 3982 § 1 k.p.c.). Wartość przedmiotu zaskarżenia skargą była bowiem tożsama

z wartością przedmiotu zaskarżenia wskazaną przez pozwanego (na podstawie

art. 388 § 2 k.p.c.) we wniesionej przez niego apelacji (5.000 zł).

W zażaleniu strony pozwanej domagano się uchylenia zaskarżonego

postanowienia z dnia 23 lipca 2009 r. Zdaniem skarżącej, sprawa nie ma

charakteru sprawy o prawa majątkowe, gdyż dotyczy żądania uchylenia dwóch

uchwał

organów

spółdzielni.

Skarga

kasacyjna

jest

zatem

dopuszczalna

niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Strona powodowa (skarżąca) domagała się uchylenia dwóch uchwał

Zebrania Przedstawicieli Spółdzielni Mieszkaniowych (ZPSM) z dnia 28 czerwca

2004 r. Uchwały te obejmowały oddalenie odwołania sprawy powodowej od dwóch

uchwał Rady Nadzorczej pozwanej Spółdzielni z dnia 29 marca 2004 r.: uchwały

nr 27 „w sprawie ustalenia stawki opłat na fundusz remontowy w lokalach

użytkowych” i uchwały nr 28 „w sprawie opłat za eksploatację w lokalach

użytkowych własnościowych”. Stawki zawarte w obu uchwałach Rady Nadzorczej

zostały odpowiednio powiększone (k. 5, 1—11 akt sprawy).

Należy

podzielić

dominujące

w

orzecznictwie

Sądu

Najwyższego

stanowisko, które dla określenia majątkowego lub niemajątkowego charakteru

sprawy posługuje się kryterium oceny tego, czy zgłoszone żądanie zmierza do

realizacji prawa lub uprawnienia mającego bezpośredni wpływ na sferę stosunków

majątkowych zainteresowanego podmiotu. Chodzi mianowicie o typowy interes,

który pragnie urzeczywistnić strona procesu domagająca się stosownej ochrony

prawnej (zob. ostatnio np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 września

2009 r., IV CZ 59/09, niepubl.). Zgodnie z postanowieniem Sądu Najwyższego

z dnia 19 sierpnia 2009 r., III CZ 32/09 (niepubl.) kryterium takie pozostaje aktualne

także w żądaniu uchylenia uchwał Walnego Zgromadzenia Spółdzielni. Decydujące

znaczenie ma w tej mierze przedmiot kwestionowanej uchwały, tj. materia, której

uchwała taka dotyczy.

Obie

kwestionowane

uchwały

ZPSM

(oddalające

odwołanie

strony

powodowej od uchwał Rady Nadzorczej z dnia 29 marca 2004 r.) wywołują ten

skutek, że strona powodowa zostanie obciążona stosownym wzrostem tzw. opłat

eksploatacyjnych w lokalach użytkowych i opłat przeznaczonych na fundusz

remontowy w takich lokalach. Jeżeli zatem skarżąca kwestionuje wspomniane

uchwały i żąda ich uchylenia, oznacza to, że działa zgodnie ze swoim majątkowym

interesem

ekonomicznym.

Innymi

słowy,

formułując

żądanie

uchylenia

wspomnianych uchwał, skarżąca zmierza do uzyskania prawnej ochrony tego

interesu. W tej sytuacji żądanie uchylenia uchwał organów spółdzielni należy

zaliczyć do kategorii spraw o prawa majątkowe w rozumieniu art. 398 2 § 1 k.p.c.,

w zakresie których o dopuszczalności skargi kasacyjnej przesądza wskazana

wartość przedmiotu zaskarżenia określona w tym przepisie.

Z przedstawionych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako

nieuzasadnione (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).