I CZ 74/06 · Sąd Najwyższy

Sygn. akt I CZ 74/06

POSTANOWIENIE

Dnia 7 listopada 2006 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący)

SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca)

SSN Marek Sychowicz

w sprawie z powództwa S. S.

przeciwko P.W. i A. Ł.

o ochronę dóbr osobistych,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 7 listopada 2006 r.,

zażalenia pozwanych

na postanowienie Sądu Apelacyjnego w [..]

z dnia 7 czerwca 2006 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 7 czerwca 2006 r. odrzucił apelację

wniesioną przez pełnomocnika pozwanych P. W. i

A. Ł. od wyroku Sądu

Okręgowego w W. z dnia 12 października 2004 r. z uwagi na nieusunięcie w

terminie

braku

formalnego

apelacji

poprzez

złożenie

pełnomocnictwa

potwierdzającego umocowanie do wniesienia tego środka odwoławczego (art. 373

k.p.c.).

Sąd Apelacyjny uznał, że z

przedstawionego

- na jego żądanie -

pełnomocnictwa umocowanie takie nie wynika. Apelacja wniesiona bowiem została

20 maja 2005 r., skarżący zaś udzielili pełnomocnictwa do działania przed Sądem

drugiej instancji w dniu 21 maja 2005 r.

W zażaleniu na powyższe postanowienie pozwani […] wnieśli o jego

uchylenie zarzucając Sądowi Apelacyjnemu dokonanie wadliwej oceny, iż treść

przedstawionego pełnomocnictwa nie zawierała umocowania do sporządzenia i

wniesienia apelacji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażaleniu nie można odmówić słuszności.

U podstaw zaskarżonego postanowienia legło zapatrywanie, że do

wniesienia apelacji nie jest uprawniony pełnomocnik legitymujący się dokumentem

pełnomocnictwa, z którego wynika, iż w terminie przewidzianym do wniesienia

środka zaskarżenia pełnomocnik ten nie był umocowany do reprezentowania

strony. Pogląd ten trzeba jednak uznać za nieuprawniony.

Kwestia

znaczenia

daty

wskazanej

w

dokumencie

pełnomocnictwa

procesowego dla oceny skuteczności samego umocowania pełnomocnika do

działania w imieniu

mocodawcy była już

podejmowana

w judykaturze.

Zagadnieniem tym zajmował się Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 10 lipca

2003 r., III CZP 54/03 (Prok. i Pr. 2004/4/33) podkreślając, że na gruncie przepisów

kodeksu postępowania cywilnego nie można utożsamiać samego aktu udzielenia

pełnomocnictwa

z

pisemnym

jego

udokumentowaniem.

Od

udzielenia

pełnomocnictwa należy zatem odróżnić jego wykazanie przed sądem. Nie może

ulegać

wątpliwości,

że

dokument

pełnomocnictwa

nie

ma

znaczenia

konstytutywnego, a znaczenie takie ma jedynie udzielenie pełnomocnictwa

(w dowolnej formie).

Zachowanie terminu wniesienia pisma procesowego nie jest uzależnione od

daty jego sprzędzenia (art. 126 k.p.c., art. 165 § 2 k.p.c.). Dokument

pełnomocnictwa nie jest oczywiście pismem procesowym. Nie ma jednak żadnych

przesłanek usprawiedliwiających stawianie mu wymagania opatrzenia datą. Innym

słowy, pominięcie daty na pełnomocnictwie nie może być poczytywane za brak

formalny w rozumieniu art. 130 k.p.c. Oznacza to, że przesłanki zastosowania

sankcji przewidzianej w art. 373 w zw. z art. 370 k.p.c. nie stanowi sam fakt

opatrzenia dokumentu pełnomocnictwa data późniejszą od daty wniesienia przez

pełnomocnika środka odwoławczego.

Skład orzekający w pełni aprobuje powyższe stanowisko i przytoczoną

w jego uzasadnieniu argumentację. W konsekwencji podziela trafność zarzutu

skarżących kwestionującego odmienne zapatrywanie Sądu Apelacyjnego.

Z tych też względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw.

z art. 39815 § 1 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.

db